Η εγγύηση πάντα εμπεριέχει μεγαλύτερο κόστος

Το… κάτι παραπάνω προς όφελος εξασφάλισης εγγύησης, σε περίπτωση που το «προϊόν» είναι ελαττωματικό, συνηθίζεται σε όλες τις αγορές. Από ηλεκτρονικές συσκευές έως και ποδοσφαιριστές. Στα καταστήματα λιανικής πώλησης φεύγεις με το κεφάλι σου ήσυχο μ’ ένα επιπλέον μικρό ποσό σε σύγκριση με την αξία του προϊόντος. Στο ποδόσφαιρο, απαιτούνται από εκατοντάδες χιλιάδων ευρώ έως και εκατομμύρια. Και ο Άρης δεν τα διαθέτει. Πιο ξεκάθαρα δεν θα μπορούσε να το πει ο Μανόλο Χιμένεθ στη συζήτηση που «άναψε» όταν – κατόπιν ερωτήσεων – αυτή εστίασε στα τωρινά αλλά και μελλοντικά ψώνια της ομάδας.

Δωρεάν σεμινάριο ήταν η συνέντευξη Τύπου του Ισπανού. Τούτο δεν σημαίνει ότι ο κόσμος δεν γνωρίζει. Ίσα-ίσα που τα ξέρει υπέροχα γιατί παρακολουθεί τα πάντα. Μην επαναλαμβάνομαι. Κανείς δεν μπορεί να γελάσει τον κόσμο. Για την ακρίβεια, έγκειται στη διακριτική ευχέρεια του τελευταίου αν θέλει να αφεθεί σ’ ένα περιβάλλον το οποίο μοιάζει ελκυστικό και οραματικό, βάζοντας όμως και συγκεκριμένους κανόνες.

«Γνωρίζουμε ότι υπάρχουν στο ελληνικό πρωτάθλημα ομάδες οι οποίες μπορούν με μία-δύο μεταγραφές να καλύψουν όλο τον δικό μας προϋπολογισμό…», είπε ο Ισπανός. Οι «τέσσερις» κάνουν μπόλικες από δαύτες. Κι έχει αξία αν έχεις τη δυνατότητα να πληρώσεις «εγγύηση». Γιατί… «όταν μια ομάδα μπορεί να δώσει τρία και τέσσερα εκατομμύρια για παίκτη που μπορεί να αποκτήσει άμεσα (και να παίξει άμεσα), αυτό σημαίνει ότι έχει αυτή τη δυνατότητα. Έχω απεριόριστο σεβασμό στη δουλειά του τεχνικού διευθυντή μας αλλά και στο κλαμπ, αλλά εμείς δεν έχουμε αυτή τη δυνατότητα», συμπλήρωσε. Αληθέστατο.

Για παράδειγμα, ο Ότμαν Μπουσαΐντ στοιχειοθετεί στοίχημα. Επτά μήνες πέρασαν από τον τελευταίο του επίσημο αγώνα. Επιμένω ότι η περίπτωσή του είναι ενδιαφέρουσα. Ωστόσο, η πρώτη αξιολόγηση οδήγησε στην εκτίμηση ότι δεν είναι έτοιμος αλλά… «με το καθήκον να τον φέρουμε σε καλό αγωνιστικό ρυθμό», που είπε και ο Χιμένεθ ο οποίος προφανέστατα θα ήθελε μια λύση η οποία θα ήταν έτοιμη προς αξιοποίηση.

Ο 61χρονος τεχνικός άνοιξε για πρώτη φορά τον μεταγραφικό φάκελο κατά τα μέσα του Οκτώβρη. Εκ τότε, τον έχει συνεχώς ανοιχτό. Είχε πει για παράδειγμα ότι στις συζητήσεις που έκανε με τον Ρούμπεν Ρέγες αλλά και τον Θόδωρο Καρυπίδη, αναφέρθηκε σε αγωνιστικά στοιχεία που απαιτείται να προστεθούν στο ρόστερ. «Δεν είπα ονόματα, αλλά θέσεις», είχε πει. «Δεν μπορώ να απαιτήσω να έρθουν συγκεκριμένοι παίκτες γιατί εκεί μπαίνει στη μέση και το οικονομικό. Μπορεί να έρθουν παίκτες που δεν γνωρίζω αλλά παρακολουθεί το κλαμπ», συμπλήρωσε σήμερα. Προφανώς, για το πρώτο. Αν υπήρχε η οικονομική δυναμική ο Άρης θα πήγαινε σε κάτι πιο εγγυημένο, όσο ασφαλής μπορεί να νιώθει μια ομάδα για τον οποιονδήποτε παίκτη. Το δεύτερο, συνεχίζω να μην το ενστερνίζομαι, επηρεασμένος από το πώς λειτουργεί η καλαθόσφαιρα. Εκεί οι προπονητές λένε ονόματα και διευθύνσεις κι έχουν ηγετικό ρόλο στην όλη ιστορία. Σέβονται την προεργασία του club αλλά είναι συμμέτοχοι κάθε επιλογής. Στην «μπάλα», που λέει και μια ψυχή, ισχύουν άλλοι κανόνες.

Στο μυαλό του Μανόλο Χιμένεθ, ο Στίβεν Τσούμπερ είναι εγγύηση. Δεν επιβεβαίωσε (με λόγια), αλλά το πλατύ χαμόγελό του και η «ατάκα»… «δουλεύετε και κάνετε καλά τη δουλειά σας», μπορούν να εκληφθούν ως επιβεβαίωση. Για τον Ελβετό επιθετικό, ο Ισπανός νιώθει απόλυτα σίγουρος, εισηγήθηκε εξάλλου ονομαστικά την απόκτησή του, γι’ αυτό ο Άρης προσπαθεί να βγει νικητής από μια κούρσα στης οποίας το ξεκίνημα δεν ήταν καν στη γραμμή της αφετηρίας.

Είναι φανερό ότι η κατάληξη αυτής της ιστορίας θα επηρεάσει τον ψυχισμό του. Σήμερα, για παράδειγμα, αυτός ήταν θετικός βλέποντας όλους τους ποδοσφαιριστές να τρέχουν και να τον αγκαλιάζουν μετά την επίτευξη του πρώτου τέρματος. Αναμφίβολα, αυτή ήταν η εικόνα του αγώνα. Συνήθως, οι παίκτες λειτουργούν έτσι σε μια προσπάθεια υποστήριξης της δουλειάς του προπονητή. Ο Χιμένεθ εξήγησε ότι ο Άρης έχει έναν μονόδρομο μπροστά του. Να είναι οικογένεια (παίκτες, προπονητές, σταφ, φροντιστές, φροντιστές γηπέδων κ.α.) για να αντιμετωπίσουν ενωμένοι τις ομάδες που έχουν μεγαλύτερη οικονομική δυναμική κι άλλα bonus.
Καθώς, σε αυτούς τους τέσσερις μήνες παρουσίας του στη Θεσσαλονίκη, είναι φανερό ότι «μελετά» την κάθε του πρόταση, μάλλον δεν ήταν τυχαία η αναφορά του στους φροντιστές των γηπέδων και στην προσπάθεια που καταβάλλουν για τη συντήρησή τους σε κλίμα παγετού. Ένιωσε ότι έπρεπε να το πει και το είπε.

Αγωνιστικά, ήταν χαρούμενος γι’ αυτό που είδε στο πρώτο ημίχρονο και ακόμη πιο ευτυχισμένος που η νίκη-πρόκριση επί του Παναιτωλικού ολοκληρώθηκε δίχως ονόματα στο ιατρικό δελτίο. Πράγματι δεν είναι εύκολος ο συνδυασμός της σταδιακής επαναφοράς παικτών με απουσία ενός και δύο μηνών, με την επίτευξη του στόχου σε νοκ άουτ παιχνίδι. Υποσυνείδητα, ο ποδοσφαιριστής προστατεύει τον εαυτό του και λογαριάζει διαφορετικά την κάθε προσπάθεια.

Στο παιχνίδι, ο Γκαμπριέλ Μισεουί απέδειξε ότι ερμήνευσε σωστά το μήνυμα. Ήταν δραστήριος, υπήρξαν στιγμές που προσπάθησε να χαλιναγωγήσει τον εαυτό του ή μάλλον την ποδοσφαιρική κουλτούρα του, αλλά έδωσε την ασίστ στον Λορέν Μορόν με την εξαιρετική του σέντρα στη φάση του πρώτου τέρματος. Σε αυτό του Ούρος Ράτσιτς, η στατιστική μπορεί να γράψει ασίστ αλλά ο Σέρβος «έσωσε» κάτι που πήγε να καταστρέψει ο Ολλανδός ο οποίος θα μπορούσε να είχε σπάσει την μπάλα σε ακόμη μία-δύο περιπτώσεις.

Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Άρης δεν λειτούργησε με εξυπνάδα. Θα μπορούσε να είχε σκοράρει τρίτο γκολ, από συγκυρία όμως δεν δέχθηκε τέρμα. Ο Μάτσαν είχε τρεις κλασικές ευκαιρίες για να το κάνει. Κακώς δόθηκαν τόσοι χώροι και δεν «έσβησε» το παιχνίδι. Αυτό συμβαίνει όμως όταν οι επιλογές από τον πάγκο δεν προσφέρουν εγγύηση. Ο Κώστας Γαλανόπουλος ήταν εκτός λόγω τραυματισμού, παράλληλα όμως, δεν υπήρχε η δυνατότητα αλλαγής στην αμυντική τετράδα.

Εν τέλει, ο Άρης πήρε αυτό που ήθελε και μετά τον αγώνα με την ΑΕΚ θα πάει στη Λεωφόρο για να παίξει τα ρέστα του για πρόκριση στους «4» του Κυπέλλου. Βάσει της εικόνας που έχει παρουσιάσει ο Παναθηναϊκός, δεν θα αντιμετωπίσει μια ομάδα η οποία είναι ξεκάθαρα ανώτερή του. Όσο λίγα είναι τα καλά παιχνίδια του Άρη στην Ελλάδα, άλλο τόσα είναι και των «πράσινων».