Ολυμπιακός: Ένα πρώτο βήμα

• Τα δυο προβλήματα
• Πράγματα που μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχαν
• Τα πρώτα δείγματα
• Πολλά ερωτηματικά μπροστά του

Στο 18΄λεπτό του παιχνιδιού με την Γιαγκελόνια, ο Ολυμπιακός βρέθηκε πίσω στο σκορ και το γκολ του Σμιτ θα μπορούσε πραγματικά να προκαλέσει μια καταστροφή. Η ομάδα από την Πολωνία είχε επισκεφτεί για πρώτη φορά την περιοχή του Ολυμπιακού ένα μόλις λεπτό πριν ανοίξει το σκορ όταν και είχε ένα σουτ στο δοκάρι με τον Πρέλετς, ενώ στην συνέχεια της φάσης ο Ορτεγκα σταμάτησε τον Κονσεϊσάο. Η φάση μάλλον εκνεύρισε τον τερματοφύλακα του Ολυμπιακού που στην εξέλιξή της έκανε το πλέον αβίαστο από τα λάθη που μπορεί να γίνουν δίνοντας στους αντιπάλους την ευκαιρία να φτάσουν στο γκολ μετά από ένα λάθος διώξιμό του χωρίς την παραμικρή πίεση: το ασταμάτητο παιχνίδι με τον τερματοφύλακα που βλέπουμε να γίνεται από τα μπακ του Ολυμπιακού μπορεί να έχει και κόστος. Ο Σμιτ έκανε το 0-1, αλλά αυτό ήταν πραγματικά το λιγότερο.

Τα δυο προβλήματα

Τα αληθινά προβλήματα ήταν άλλα και ήταν τουλάχιστον δυο. Το πρώτο ότι οι φάσεις και το γκολ της Γιαγκελόνια θα μπορούσαν να μεγαλώσουν την ανασφάλεια του Ολυμπιακού, που έχοντας αλλάξει προπονητή πρόσφατα αντιμετώπιζε σε δεύτερο σερί ματς αμυντικά προβλήματα - σχετικά καινούργια μάλιστα. Το δεύτερο και μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν ότι ο Ολυμπιακός έπρεπε στην συνέχεια να λύσει το γρίφο που δεν μπορεί να λύσει περίπου ένα χρόνο τώρα, δηλαδή το πως να ανοίξει μια κλειστή άμυνα. Η βραδιά έγινε ξαφνικά εξαιρετικά περίπλοκη.

Πράγματα που μέχρι πρόσφατα δεν υπήρχαν

Ο Ολυμπιακός απέναντι σε αυτά αντέδρασε με ψυχραιμία. Αμυντικά πρώτα από όλα δεν υπέφερε: συνέχιζε να ανεβάζει ψηλά την άμυνα του και συνέχιζε να πιέζει ψηλά την αντίπαλό του χωρίς να δέχεται φάσεις και χωρίς να παραχωρεί κόρνερ και φάουλ – η ομάδα από την Πολωνία στην αξιοποίησή τους είναι πολύ καλή. Την ίδια στιγμή ο Ολυμπιακός στην επίθεση προσπαθούσε να κάνει πράγματα που μέχρι πρόσφατα δεν έκανε πολύ καλά ή δεν επιχειρούσε καν. Ο Ζότα κι ο Τσικίνιο πχ γέμιζαν τους χώρους πίσω από το φορ, οι μπακ (κυρίως ο Σάλιακας) έπρεπε να πατάνε περιοχή κι ο πλέι μέικερ Φρόιλερ έπρεπε να παίζει με κοντινές κι όχι μεγάλες πάσες, ενώ κι ο Γκονζάλες έπρεπε να πασάρει και να μην σκέφτεται μόνο πως θα βρει την μπάλα στρωμένη μπροστά του.

Παίζοντας έτσι ο Ολυμπιακός, κέρδισε πολλά κόρνερ, και είχε τρεις ευκαιρίες μετά το γκολ του Σμιτ, που μπορεί να μην ήταν πολλές με βάση την κατοχή της μπάλας που έκανε, αλλά ήταν αποτελέσματα μεθοδικού ποδοσφαίρου. Με τον καθηγητή Φρόιλερ να παραδίδει μαθήματα στην κυκλοφορία της μπάλας, τον Εσε να μαζεύει όλες τις δεύτερες μπάλες μετά από καιρό, τον Σάλιακα να κάνει ένα ηρωϊκό παιχνίδι και τους Ζέλσον και Ζότα να δίνουν την ψυχή τους, ο Ολυμπιακός έπαιξε ένα ματς υψηλής επιθετικής έντασης: όταν ο Γκονζάλες ισοφάρισε στο 42΄μετά από εκτέλεση κόρνερ του Τσικίνιο και προσπάθεια του Ρέτσου το Καραϊσκάκη κατάλαβε ότι έπρεπε να βοηθήσει πιο πολύ την ομάδα του Ιμανόλ και μπήκε στο ματς.

Και κάπως έτσι στο δεύτερο ημίχρονο προέκυψε ένα κανονικό μονότερμα: ο Ολυμπιακός έκλεισε την αντίπαλό του, επιτέθηκε πολύ και βρήκε τελικά το γκολ στο 82΄με τον Γιάρεμτσουκ. Ο Ουκρανός που μπήκε αντί του Γκονζάλες άρχισε το δικό του ματς κάπως νωθρά, αλλά ανέβαζε στροφές με την γνωστή του μαχητικότητα όσο περνούσε η ώρα και τελικά εκμεταλλεύτηκε ένα σήκωμα της μπάλας που έκανε ο Φρόιλερ και σκόραρε με κεφαλιά, σε μια φάση που πατάνε την περιοχή των φιλοξενούμενων έξι παίκτες του Ολυμπιακού! Στις καθυστερήσεις ο Ρέτσος είχε σουτ στο δοκάρι: το 3-1 θα ήταν πιο δίκαιο, όμως η νίκη είναι έτσι κι αλλιώς χρήσιμη, αλλά και διδακτική για τον τρόπο που ήρθε.

Στο Γιουρόπα λιγκ ο Ολυμπιακός είχε κερδίσει με ανατροπή δυο χρόνια πριν την Μπόντο πάλι με γκολ του Γιάρεμτσουκ σε ένα ματς που και πάλι ο Ουκρανός είχε έρθει από τον πάγκο – τότε δεν είχε ξεκινήσει εξαιτίας της τρομερής ιδέας να παίξει φορ ο Ζέλσον για να ανατρέψει ο Ολυμπιακός το 0-3 του πρώτου ματς. Εξαιρουμένης εκείνης της νίκης δεν θυμάμαι άλλη με ανατροπή τα δυόμισι τελευταία χρόνια: με το πρόβλημα που είχε ο Ολυμπιακός να κυκλοφορήσει την μπάλα απέναντι σε μια κλειστή άμυνα θα είναι παράξενο και να υπάρχει.

Τα πρώτα δείγματα

Ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ έδειξε χθες κάποια πρώτα πράγματα που μπορεί να περιμένουμε από αυτόν και την ομάδα που θέλει να φτιάξει: ακόμα έχει δουλειά πολλή και θα χρειαστεί και αρκετή τύχη για να βρει τον χρόνο που του είναι απαραίτητος για να τα καταφέρει. Σε σχέση με το ματς με τον ΟΦΗ έκανε τέσσερις αλλαγές, αλλά αυτή που αμέσως συζητήθηκε ήταν η απόφασή του να αφήσει εκτός αρχικής ενδεκάδας τον Πουέρτα. Δεν είναι λίγο να έχεις μόλις αναλάβει και να αποφασίζεις να κρατήσεις στον πάγκο την πιο ακριβή μεταγραφή της ομάδας!

Γιατί το έκανε; Γιατί όπως φάνηκε το δίδυμο Εσε - Φρόιλερ ήταν πιο συμπληρωματικό από το Φρόιλερ – Πουέρτα που είδαμε κόντρα στον ΟΦΗ: ο Ελβετός είναι καλός στο μοίρασμα της μπάλας, αλλά χρειάζεται κάποιον να τρέχει για αυτόν. Ηθελε επίσης ένα παίκτη να πλαισιώσει τον Γκονζάλες πατώντας περιοχή κι αυτό ο Τσικίνιο το κάνει καλύτερα από τον Κολομβιανό. Ισως ήθελε επίσης να δείξει και στην ομάδα ότι για τον ίδιο μετρά η λειτουργικότητά της κι όχι η ιεραρχία που δημιουργούν τα συμβόλαια. Και ίσως ήθελε να στείλει κι ένα μήνυμα στον ίδιο τον παίκτη: όπως και να έχει η επιλογή του βγήκε - για τον τρόπο χρησιμοποίησης του παίκτη ας περιμένουμε τα προσεχώς.

Ο νέος κόουτς έδειξε γρήγορα αντανακλαστικά όταν έβγαλε στο ημίχρονο τον Μπρούνο που πήρε νωρίς κίτρινη κάρτα για ένα άτσαλο μαρκάρισμα, ενώ δεν ήταν και εύκολη η απόφαση να αλλάξει τον σκόρερ Γκονζάλες με τον Γιάρεμτσουκ αποφεύγοντας την παγίδα του να τελειώσει το ματς με δυο φουνταριστούς. Αν το έκανε μάλλον θα έπαιζε το παιγνίδι των ταμπουρωμένων και παθητικών φιλοξενούμενων που θα είχαν χώρους για αντεπιθέσεις – άσε που η ταυτόχρονη παρουσία των δυο φορ θα οδηγούσε σε σέντρες και γεμίσματα σχεδόν υποχρεωτικά.

Πολλά ερωτηματικά μπροστά του

Ο Ολυμπιακός δεν έλυσε τα προβλήματα του γιατί κέρδισε επιτέλους ένα σοβαρό ματς βάζοντας δυο γκολ: θέλει δουλειά, επιμονή κι έχει ακόμα πολλά ερωτηματικά μπροστά του. Εχει παίκτες που ακόμα δεν έχουν προσαρμοστεί και άλλους που δημιουργούν απορίες όπως ο Μπέιλ πχ που για δεύτερο συνεχόμενο ματς μπήκε στον αγωνιστικό χώρο με όρεξη, αλλά και σαν να μην ξέρει τι να κάνει για να προσφέρει κάτι. Εχει επίσης ο Ολυμπιακός ζητηματάκια στην άμυνα που δημιουργεί η ξαφνική αλλαγή παιχνιδιού και έχει πάντα ένα προπονητή που θα συγκρίνεται με τον προκάτοχό του με τρόπους άδικους, διότι δεν μπορεί να συγκρίνεις κάποιον που μόλις ήρθε με κάποιον που ήταν εδώ τρία χρόνια. Αλλά εν μέσω προβλημάτων ο Ολυμπιακός κέρδισε την Γιαγκελόνια, δηλαδή χρόνο. Κι αυτό είναι που πρώτα από όλα έχει ανάγκη.