Παναθηναϊκός: Θρίλερ, αδυναμίες αλλά η πρόκριση είναι πρόκριση!

Και ζήσαν αυτοί καλά και ο Παναθηναϊκός καλύτερα. Έτσι τελειώνουν τα παραμύθια, είτε είναι ευχάριστα είτε δυσάρεστα κατά την διάρκειά τους. Το Τριφύλλι προφανώς δεν πήρε μέρος σε κάποιο παραμύθι, ίσα-ίσα που βρέθηκε αντιμέτωπος με την σκληρή πραγματικότητα της εποχής. Μπορεί να την πατήσεις από τον οποιαδήποτε, αν δεν είσαι εσύ ακόμη έτοιμος και όπως πρέπει. Μπορείς να ζήσεις ένα θρίλερ από το πουθενά απέναντι σε ένα σύνολο χωρίς ατομική ή συνολική ποιότητα, όπως είναι η ΤΣΣΚΑ 1948.

Αρκεί μια μαζική άμυνα του αντιπάλου, κακές δικές σου επιλογές στα τελευταία μέτρα και οπισθοχώρηση μετά το γκολ για το 1-0, μία αμυντική χαζομάρα του Τουμπά που τις έκανε μαζεμένες και ήταν επικίνδυνος για όσο αγωνίστηκε και κάπως έτσι στήνεται ένα σκηνικό επικίνδυνο. Αυτό που μετρά στο τέλος, όμως, είναι το ''τέλος καλό, όλα καλά''. Η πρόκριση έπρεπε να πάει στα χέρια των Αθηναίων, πήγε, έστω και αν χρειάστηκαν 120 λεπτά στη Σόφια, καρδιοχτύπι που δεν μπορεί να αφήνει ικανοποιημένο κανέναν στο ''πράσινο στρατόπεδο'' αλλά αυτά είναι πράγματα που θα απασχολήσουν από αύριο το Τριφύλλι κι ενόψει των play offs του Conference League. Αν, όμως, παίζεις μία με την φωτιά και δεν καίγεσαι, παίζεις και δεύτερη και ξανά την γλιτώνεις, θα έρθει μία τρίτη και θα σου δημιουργήσει πληγές που είναι δύσκολα διαχειρίσιμες.

Ο Παναθηναϊκός στο πρώτο ημίχρονο ήταν κάτω του μετρίου δημιουργικά. Δεν έβγαλε συνεργασίες, δεν έβγαλε αποφασιστικότητα και καλές επιλογές στα τελευταία μέτρα του γηπέδου, δεν είχε καλή κυκλοφορία της μπάλας και χρειάστηκε μία εξαιρετική επέμβαση του Πένια στο 7' για να παραμείνει το μηδέν. Το 3-4-3 έδωσε μια καλύτερη ισορροπία στις αμυντικές μεταβάσεις, ωστόσο, επιθετικά η ομάδα του Νίστρουπ δεν κατάφερε να βρει λύσεις απέναντι στο οργανωμένο ταμπούρι των Βούλγαρων.

Στο δεύτερο ημίχρονο, ο Παναθηναϊκός πίεσε πιο ψηλά, το έκανε με καλό συγχρονισμό και επιθετικότητα, έκλεβε μπάλες κοντά στην περιοχή αλλά και πάλι οι αποφάσεις ήταν κάκιστες. Ο Λιβάι άρχιζε να μπαίνει στο κλίμα του ματς, απείλησε με μακρινό σουτ, ο Αντίνο στο 57' έπρεπε να την σπάσει στον Ραστόντερ και η υπεροχή των Αθηναίων καρποφόρησε στο 60'. Ο Λιβάι έβγαλε στοι χορτάρι, ένα από τα μεγαλύτερά του ατού. Που ήταν πάντα οι πιέσεις.

Κατάπιε τον αμυντικό, πάτησε περιοχή και εκτέλεσε με το αριστερό. Γκολ δικό του 100%. Ο Ντέσερς στο 68' και ο Γιάγκουσιτς στο 81' δεν κατάφεραν να καθαρίσουν το ματς, ο Παναθηναϊκός από το 75' και μετά οπισθοχώρησε αδικαιολόγητα, έπαιζε με το ρολόι και με ανεπίτρεπτο τρόπο, από εκτέλεση πλαγίου άουτ, είδε το ματς να πηγαίνει στην παράταση. Ο Τουμπά μπήκε για να βοηθήσει αλλά η εικόνα του ήταν απαράδεκτη, χάνοντας τρεις φορές τον προσωπικό του αντίπαλο μέσα στη περιοχή!

Ο Παναθηναϊκός έβαλε ξανά την μπάλα κάτω, έπαιξε για το γκολ και το λάθος του κίπερ, το πήρε, είπε ''ευχαριστώ'' και έκανε την ζωή του εύκολα. Από σέντρα του Κυριακόπουλου, ο Ντέσερς ήταν εκεί που έπρεπε, μυρίστηκε... αίμα και αφού πανέξυπνα δεν εκτέλεσε σε πρώτο χρόνο, έστειλε την μπάλα στο πλεκτό. Η πολυτέλεια να έχεις έναν killer μέσα στο κουτί. Παρότι η διαχείριση δεν ήταν και πάλι η ιδανική και η ΤΣΣΚΑ απείλησε εκ νέου με 2-3 πολύ καλές στιγμές, ο Παναθηναϊκός κράτησε το προβάδισμα και προχωρά παρακάτω, έχοντας να διορθώσει ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ειδικό στο ανασταλτικό του κομμάτι. Ο χρόνος είναι σύμμαχος, τα αποτελέσματα επίσης δίνουν ηρεμία αλλά το ξαναλέμε: Όταν παίζεις με την φωτιά, κάποια στιγμή θα καείς.

Ατομικά: Πολύ καλό ματς ο Πένια, τρομερό ματς ο Ντε Φράι από την αρχή μέχρι και το τέλος, σούπερ και ο άλλος Ολλανδός της άμυνας. Καλός ο Κάτρης. Ο Αντίνο, επίσης, έκανε ένα καλό παιχνίδι, Λιβάι και Ντέσερς έδωσαν την απόλυτη ουσία, σε ένα ματς όπου η μεσαία γραμμή υστέρησε, καθώς ούτε ο Καμαρά αλλά ούτε και ο Τσιριβέγια είχαν ποιοτικές επιλογές απέναντι στη κλειστή άμυνα της ΤΣΣΚΑ 1948.