Άσχημη (μα και διδακτική) βραδιά και κακή εμπειρία η Αγγλία!

Η επιλογή του Μάρκο Νίκολιτς και κατ' επέκταση της ΑΕΚ, στην αναμέτρηση με αντίπαλο την Μάντσεστερ Σίτι, ήταν να παίξουμε με τη φιλοσοφία μας και αν είναι να πέσουμε. Αν είναι να μας γονατίσει ο αντίπαλος, να το κάνουμε έχοντας με προτιμήσει να συμβεί παίζοντας με τη δική μας αγωνιστική ταυτότητα, αυτό ήταν η επιλογή και αυτό έγινε. Στη 3η αγωνιστική του Champions League με την επιλογή αυτή η πρωταθλήτρια Ελλάδας βίωσε μία εφιαλτική βραδιά (και ήττα με 5-1) σε επίπεδο αποτελέσματος από τους πρωτοπόρους της Premier League. Το αν θα της αφήσει... σημάδια, ή όχι, μένει να φανεί στην πορεία της αγωνιστικής χρονιάς, μιας και δεν είναι κάτι το ασυνήθιστο στο ποδόσφαιρο, δεν είναι για τη συγκεκριμένη διοργάνωση σίγουρα, ακόμη και η Σίτι έφαγε 4αρα στην έδρα της προ εβδομάδας, το ίδιο και χθες η Μπαρτσελόνα από την ίδια ομάδα: την Παρί! Ωστόσο δεδομένα ο Δικέφαλος ίσως αν είχε επιλέξει διαφορετικό τρόπο προσέγγισης να είχε αποφύγει την πεντάρα, ίσως και όχι, δεν θα το μάθουμε ποτέ.

Μπορεί να αποδειχθεί, πρέπει πιο σωστά, διδακτική αυτή η βραδιά για την ΑΕΚ και τον Νίκολιτς, μιας και επέλεξε να πάει σε ανοιχτό παιχνίδι με ομάδα επιπέδου που σου απαγορεύει το ίδιο το ποδόσφαιρο να το κάνεις, με αποτέλεσμα να προκύψει άσχημη βραδιά, ένα κάκιστο αποτέλεσμα και να εξελιχθεί σε μια συνολικά κακή εμπειρία η παρουσία στην Αγγλία στις δυο αυτές αγωνιστικές της κορυφαία διασυλλογικής διοργάνωσης! Γνωρίζουμε καλά πλέον και οι οπαδοί των ομάδων μας πως στον κόσμο των αστεριών θα προκύψουν ματς που θα δεις και... αστεράκια. Τέλος πάντων αποδείχθηκε λανθασμένη θεωρώ η επιλογή να πάει με 4-4-2 και να μη μαζέψει την ομάδα ο Σέρβος τεχνικός της Ένωσης, κοινώς να μη πάει με τριάδα στα χαφ, στο ανοιχτό παιχνίδι οι κιτρινόμαυροι άντεξαν από ένα 15λεπτο σε κάθε ημίχρονο, απλά δεν ήταν εντελώς παθητικής φύσεως η παρουσία της ομάδας, μέχρι εκεί...

Στο πρώτο 45λεπτο το σχέδιο του Μάρκο Νίκολιτς ήταν σα σκέψη καλό μόνο για την αρχή αυτού και το πρώτο 15λεπτο αν εξαιρέσουμε τη φάση του 12ου λεπτού όπου ήρθε το πρώτο τέρμα της Σίτι από μία ωστόσο στατική φάση. Προφανώς και εννοώ με την αναφορά μου στο στημένο της αγγλικής ομάδας ότι δεν είχε δεχτεί πίεση ασφυκτική και φάσεις στην εστία του Μπρινιόλι. Από το 15' και μετά όμως η γηπεδούχος κυριάρχησε, στόχευσε στην αριστερή πλευρά της ΑΕΚ, τη δική τους δεξιά, με αποτέλεσμα να προκύψουν γκολ και φάσεις. Λογικό μιας και δεν βγήκε η επιλογή του (αντιθέτως αποδείχθηκε εντελώς λανθασμένη) Ζοάο Μάριο με αποτέλεσμα να έχει να παίζει με δύο ο Πήλιος και φυσικά όταν ο ένας είναι ο Φόντεν αυτό είναι πάντα πρόβλημα... Έτσι ήρθε το δεύτερο γκολ της Σίτι και δυο με τρεις ακόμη προϋποθέσεις για απειλή, την ίδια ώρα η Ένωση σπατάλησε τις δικές της προϋποθέσεις, μάλιστα δεν έκανε καν κάποιες από αυτές ευκαιρίες.

Κάτι που έκανε και στο δεύτερο 45λεπτο από την έναρξη του και έως ότου βρει το γκολ, το υπέροχο, με τον Πήλιο, μιας και είχαν προηγηθεί δυο περιπτώσεις με τον Ζοάο Μάριο και τον Ζίνι, οι οποίοι είχαν τη δυνατότητα να τελειώσουν τις φάσεις που έχτισαν υπέροχα οι "κιτρινόμαυροι". Στην πρώτη περίπτωση του Πορτογάλου μεσοεπιθετικού συνδυάστηκαν υπέροχα οι Κοϊτά, Μάγερ και Ρότα, ενώ στη δεύτερη οι Πήλιος, Κοϊτά και Ζίνι... Έτσι ήρθε το γκολ με σωστή και άμεση μετάβαση, με τον Ζίνι να κουβαλάει σωστά και να δίνει την κατάλληλη στιγμή στον Πήλιο, ο οποίος τελείωσε ιδανικά τη φάση και έδειξε στους συμπαίκτες του τι έπρεπε να κάνουν στις στιγμές που ανέφερα παραπάνω. Θα άλλαζε κάτι; Δεν γίνεται να απαντήσουμε στο συγκεκριμένο υποθετικό ερώτημα, αλλά για να είμαι ειλικρινής, η εικόνα του αγώνα έδειχνε πώς όχι, δεν θα άλλαζε κάτι με τη Σίτι να έδειχνε πώς και αν το γύριζε η ΑΕΚ 2-2 εκείνη θα το κέρδιζε το ματς.

Προτού υποκλιθεί κανείς, προσωπικά θα το κάνω, στον κόσμο της ΑΕΚ αξίζει να αναδειχθεί η παρουσία του Αριάγκα και ήταν τέτοια που έρχεται εκ του αποτελέσματος, να αναδείξει και να ενισχύσει την άποψη ότι ίσως έπρεπε να παίξει με τριάδα στα χαφ, ότι δηλαδή θα ήταν ακόμη καλύτερα έχοντας Μαρίν και Βιτάλις δίπλα του. Κι αυτό ωστόσο δεν θα το μάθουμε ποτέ. Αυτό που εμπεδώσαμε ξανά από την παρουσία 4.000 και πλέον φίλων της Ένωσης είναι ότι δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης στήριξης και συμμετοχής. Εννοείται ότι έκαναν πάρτι, δεν σταμάτησαν να χορεύουν και να τραγουδούν, κέρδισαν για πλάκα τη... μάχη της εξέδρας και στήριξαν την ομάδα όπως όφειλε να κάνει ο οπαδός και στις δύσκολες στιγμές!

***Συγχαρητήρια στον Παπαπαναγή και τα παιδιά της ΑΕΚ στο Youth League και την ισοπαλία που απέσπασαν με τη Σίτι, βασικά τους 4 βαθμούς σε δυο ματς που κατέκτησαν στην Αγγλία, μπράβο και πάλι μπράβο τους...