Ολυμπιακός: Πώς μεγαλώνει στην Ευρώπη επί τρεις σεζόν και πώς θα μπορούσε να πάει ακόμη πιο ψηλά φέτος στο Τσάμπιονς Λιγκ!

Η μεγάλη εικόνα είναι ξεκάθαρη. Ο Ολυμπιακός την τελευταία τριετία μεγαλώνει στην Ευρώπη.

Το 2023-24 πήρε το Κόνφερενς Λιγκ.

Το 2024-25 ήταν 7ος στην League Phase του Γιουρόπα Λιγκ.

Το 2025-26 ήταν 18ος στην League Phase του Τσάμπιονς Λιγκ.

Κάθε χρόνο δηλαδή ανεβαίνει και διοργάνωση, μπαίνοντας σε άλλη πίστα, πιο μεγάλη. Και στέκεται όρθιος. Πρέπει να είναι υπερήφανος ο οργανισμός και ο κόσμος της ομάδας γι΄ αυτή την παρουσία στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, παίζοντας με αντιπάλους όπως οι Ρεάλ, Μπαρτσελόνα, Άρσεναλ, Λέβερκουζεν, Άστον Βίλα, Φιορεντίνα, Πόρτο, PSV, Λιόν κ.α.

Ναι, ο αποκλεισμός πριν από 11 μήνες στα νοκ άουτ του Γιουρόπα Λιγκ από την Μπόντο πλήγωσε, αλλά πρέπει να βλέπουμε και την πραγματικότητα-η Μπόντο πέρυσι στη συνέχεια του θεσμού πέρασε και τη Λάτσιο, ώσπου έμεινε έξω στα ημιτελικά από την Τότεναμ. Και φέτος στο Τσάμπιονς Λιγκ, μπήκε στην 24άδα, τερματίζοντας μπροστά από Μαρσέϊγ, Νάπολι, PSV. Ήδη δε στα πρώτα νοκ άουτ, έχει κερδίσει στο πρώτο ματς 3-1 την Ίντερ. Άρα, μιλάμε για μία πολύ καλή ομάδα, Νο 35 στο ranking, με τον Ολυμπιακό Νο 33…

Και τώρα, κανείς δεν θα είναι ευχαριστημένος από τον διαφαινόμενο αποκλεισμό από την Μπάγερ Λέβερκουζεν, όμως πρόκειται για τη Νο 9 του ranking, άνω από Τσέλσι κι Ατλέτικο Μαδρίτης. Πόσο εύκολο θα ήταν να την περάσεις; Ξέρετε από ποιες ομάδες έχει αποκλειστεί η Λέβερκουζεν τα τελευταία τέσσερα χρόνια; Πέρυσι από την Μπάγερν στα νοκ άουτ του Τσάμπιονς Λιγκ. Πρόπερσι (έχασε) από την Αταλάντα στον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ. Και το 2023 από τη Ρόμα στα ημιτελικά του Γιουρόπα Λιγκ. Για να καταλαβαίνουμε κάποια πράγματα.

Εντάξει, μπορεί κάποιος να το δει κι αλλιώς. Και να πει, μα πρόπερσι πήραμε Κύπελλο ευρωπαϊκό, πέρυσι μείναμε έξω από τη φάση των 32 και φέτος μένουμε έξω από την ενδιάμεση φάση, άρα πάμε κάθε χρόνο και πιο πίσω. Συγνώμη, αλλά δεν είναι έτσι. Τυπικά είναι όμως εδώ κάθε σεζόν πας και σε πιο δύσκολη διοργάνωση. Ειδικά δε από πέρυσι, που άλλαξε το φόρματ των τριών Κυπέλλων Ευρώπης, το Τσάμπιονς Λιγκ έγινε ακόμη πιο δύσκολο απ΄ ότι ήταν από το Γιουρόπα Λιγκ. Και το Γιουρόπα Λιγκ έγινε ακόμη πιο δύσκολο απ΄ ότι ήταν από το Κόνφερενς Λιγκ. Αυτό δε είναι κάτι αντικειμενικό.

Απλά, αυτό που θα μπορούσε φέτος ο Ολυμπιακός, ήταν να τερμάτιζε ακόμη πιο ψηλά στη League Phase κι έτσι πιθανότατα να έβρισκε στον δρόμο του τώρα στον ενδιάμεσο γύρο ένα αντίπαλο λιγότερο δυνατό σε σχέση με τη Λέβερκουζεν. Διότι, αν τα βάλουμε κάτω, δεν ήταν πολύ μακριά η ομάδα του Μεντιλίμπαρ από αυτό το οποίο λέω. Χρειάζονταν να κρατήσει το υπέρ της 1-0 με την PSV, από την οποία ισοφαρίστηκε στο 92’ και μάλιστα σχεδόν από το πουθενά. Και να κέρδιζε στο Καραϊσκάκη την Πάφο, σε παιχνίδι στο οποίο ήταν αποτυχία του που δεν κέρδισε, ειδικά με την αντίπαλο του με 10 παίκτες από το 25ο λεπτό.

Θα συμφωνήσω ως προς το ότι ο Ολυμπιακός, όπως έχασε τζάμπα και άδικα τη νίκη με την PSV, κέρδισε και με τη βοήθεια της τύχης τόσο τη Λέβερκουζεν εδώ, όσο και τον Άγιαξ έξω. Όμως, ας θυμηθούμε πόσο κοντά είχε βρεθεί σε μία επική ισοπαλία (θα ήταν 4-4 με τη Ρεάλ) έχοντας δύο ευκαιρίες στο τέλος για να ισοφαρίσει, αλλά και ότι ακόμη και μέσα στο Λονδίνο μπορούσε να φέρει 1-1 σε ματς στο οποίο το δεύτερο γκολ για το τελικό 0-2 το δέχθηκε στο 92’. Άρα, είχε κι αυτός τις δύο και τρεις ατυχίες του.

Πού θέλω να καταλήξω: Ο Ολυμπιακός θα μπορούσε ξεκάθαρα να τερματίσει πιο ψηλά στη βαθμολογία. Και σε μία τέτοια περίπτωση, θα μπορούσε τώρα να παίζει όχι με τη Λέβερκουζεν, αλλά με την Γκαραμπάγκ (με την οποία κληρώθηκε η Νιούκαστλ) η, με την Κλαμπ Μπριζ (με την οποία κληρώθηκε η Ατλέτικο) η, με την Μπόντο (με την οποία κληρώθηκε η Ίντερ). Και να είχε άλλες πιθανότητες πρόκρισης. Όχι δε μόνο αυτό. Θα είχε και περισσότερες πιθανότητες ακόμη και στη φάση των 16 να μην έπαιζε με τα θηρία (Μπάγερν, Άρσεναλ), τα οποία προέκυψαν αυτόματα με την κλήρωση με τη Λέβερκουζεν…

Το σίγουρο είναι ότι αυτή η δεύτερη «συνάντηση» με τη Λέβερκουζεν ήταν ό,τι χειρότερο μπορούσε να προκύψει για τον Ολυμπιακό.

Πρώτον, γιατί ακόμη και μαθηματικά πόσο εύκολο θα ήταν να κέρδιζε μέσα σε ένα μήνα δύο φορές στο γήπεδο του μία τέτοια ομάδα της Μπουντεσλίγκα; Το λες και απίθανο, υπενθυμίζοντας κιόλας ότι π.χ. κι η Μπενφίκα είχε νικήσει 4-2 τη Ρεάλ στη Λισαβόνα πριν ένα μήνα κι αυτή, αλλά τώρα έχασε 0-1 στο ίδιο γήπεδο από τον ίδιο αντίπαλο.

Δεύτερον, γιατί φέτος οι καλές γερμανικές ομάδες θριαμβεύουν στην Ευρώπη. Η Μπάγερν τερμάτισε 2η στη League phase, η Ντόρτμουντ ήδη κέρδισε 2-0 εντός έδρας την Αταλάντα στο πρώτο ματς και η Στουτγκάρδη κέρδισε 4-1 εκτός έδρας τη Σέλτικ στο πρώτο ματς. Όπως η Λέβερκουζεν κέρδισε 2-0 εκτός έδρας τον Ολυμπιακό. Σε τρία ματς είχαν δηλαδή σκορ 8-1…

Ακόμη κι έτσι όμως όπως τερμάτισε ο Ολυμπιακός, θα έπαιζε τώρα με την Αταλάντα αν τον ήθελε λίγο, ας το πούμε έτσι, η κληρωτίδα της ΟΥΕΦΑ, και δεν αποφεύγονταν με τα ζευγάρια Ολυμπιακού-Λέβερκουζεν και Ντόρτμουντ-Αταλάντα ένας πρόωρος γερμανικός εμφύλιος Ντόρτμουντ-Λέβερκουζεν, που μάλλον δεν τον ήθελε κανείς, ούτε η ΟΥΕΦΑ, ούτε η πανίσχυρη από πρωτάθλημα, χορηγούς, τηλεοπτικά κλπ Γερμανία.

Η λογική λέει ότι ο Ολυμπιακός αντιμετωπίζοντας την Αταλάντα, ισόβαθμη στην 6η θέση με την Κόμο στο Καμπιονάτο, θα είχε μεγαλύτερη τύχη να προχωρήσει. Τόσο γιατί η Αταλάντα είναι γενικά σε πιο κάτω επίπεδο από τη Λέβερκουζεν φέτος, όσο και γιατί οι «ερυθρόλευκοι» θα είχαν το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού, που αυτόματα το έχασαν με την κλήρωση κόντρα στη Λέβερκουζεν, αφού την είχαν παίξει και την είχαν κερδίσει στις 20 Ιανουαρίου. Άσε που ο Ολυμπιακός το ευρωπαϊκό του τρόπαιο το πήρε με ιταλική ομάδα (βλέπε Φιορεντίνα), αλλά και την άλλη πιο ιστορική του πρόκριση προηγουμένως την πήρε με επίσης ιταλική ομάδα (βλέπε Μίλαν). Ας όψονται, όμως, τα…μπαλάκια της ΟΥΕΦΑ.

Τέλος πάντων, ας περιμένουμε και τη ρεβάνς με την Μπάγερ την Τρίτη. Μπάλα είναι, λες ότι καμιά φορά όλα γίνονται. Η δε γερμανική ομάδα εντός έδρας έχει φάει εφτά από την Παρί, έχει δύο ισοπαλίες με Νιούκαστλ, PSV κι έχει νικήσει μόνο τις ρεζέρβες της ουραγού στη διοργάνωση Βιγιαρεάλ.

Άσχετο: Η καλύτερη του Λανουά ήταν ο Πορτογάλος Πινέϊρα, διαιτητής στο Ολυμπιακός-Λέβερκουζεν. Θα του έβαλε ιδέα για να τον φωνάξει και για το Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ…Η, έστω για κάποιο από τα τρία ντέρμπι του Ολυμπιακού στο Καραϊσκάκη για τα πλέϊ οφ. Βλέπετε, ο άνθρωπος είναι τόσο αντιεδράκιας, αλλά και σπαστικός με τον Ολυμπιακό, που τον έχει παίξει τρεις φορές στον Πειραιά, με δύο αποβολές παικτών του και τις τρεις φορές να είναι πυρ και μανία μαζί του όλοι στην ομάδα.

Η φωτογραφία της ημέρας:

Έχει και μία γκίνια γενικά φέτος ο Ελ Κααμπί. Τώρα, αυτό το γκολ που του ακυρώθηκε και ωραιότατο ήταν και είναι κι ο ορισμός της γκαντεμιάς. Οφσάϊντ δεν ήταν ούτε ο ίδιος, ούτε αυτός που έκανε τη σέντρα (άλλωστε ήταν από φάουλ), αλλά ο Ταρέμι στην πλάτη του οποίου βρήκε ελάχιστα η μπάλα. Τώρα, το πώς επηρέασε τη φάση είναι αυτό που λέμε πιασ’ τ΄ αβγό και κούρευ’το!

Να θυμίσω ότι ένα εξίσου ωραίο γκολ του με κεφαλιά είχε ακυρωθεί στη Βαρκελώνη με την Μπαρτσελόνα σε άλλη μία περίεργη φάση, στην οποία όμως τουλάχιστον έγινε πέναλτι κι έτσι είχε σκοράρει τότε, έστω με την εσχάτη των ποινών. Απλά, άλλο είναι να σου πιστώνεται ένα πέναλτι κι άλλο ένα έξοχο γκολ όπως εκείνο με μία υπεροχη κεφαλιά.

Και για το τέλος ένα ιμότζι

#OlympiakosFC #OlympiacosFC pic.twitter.com/5hxK5zudL8

— TonyMont7na (@Tofas_7) February 19, 2026