Ίντερ: Από τα όνειρα του τρεμπλ, στο 0/3, μαύρη κουκίδα σε λευκό χαρτί

• Ίντερ: Ολόλαμπρες φιλοδοξίες, άδειο παλμαρέ
• Το τέλος εποχής στην Ίντερ, η επίγευση και η επιλογή

Κάποτε, ένας Αμερικανός ψυχολόγος μοίρασε στους ακροατές του από μια λευκή κόλλα χαρτιού με μια μικρή μαύρη κουκίδα στο κέντρο της. «Τι βλέπετε;», τους ρώτησε και τους ξαναρώτησε. Μα η απάντηση ήταν πάντα η ίδια: «Μια μαύρη κουκίδα». «Άρα όλοι επικεντρώνεστε στην κουκίδα, κανείς σας δεν είδε όλο το λευκό του χαρτιού γύρω της», τους είπε. Όπου λευκό του χαρτιού, η δουλειά του Σιμόνε Ιντσάγκι στην Ίντερ και όπου μαύρη κουκίδα, η μαύρη βραδιά του Μονάχου, η πανωλεθρία στον τελικό του Champions League. Ή μάλλον συνολικά το εφιαλτικό φινάλε των Νερατζούρι σε μια χρονιά γεμάτη όνειρα.

Ίντερ: Ολόλαμπρες φιλοδοξίες, άδειο παλμαρέ

Σαράντα μέρες πριν, τα πάντα ήταν ρόδινα στη νερατζούρα πλευρά του Μιλάνου. Άλλωστε, η Ίντερ τότε ακόμα πατούσε γερά στα πόδια της κι έδειχνε αποφασισμένη να φτάσει ξανά μετά το 2010 στην απόλυτη κορυφή ενός τρεμπλ. Ημιτελικά στο Κύπελλο, ημιτελικά στο Champions League, θέση ισχύος στο πρωτάθλημα. Τα όνειρα έγιναν εφιάλτες, οι λαμπερές φιλοδοξίες οδήγησαν σε ένα άδειο παλμαρέ, αφού κάθε στόχος έφτασε να ξεγλιστρήσει βασανιστικά από τα δάκτυλα του Ιντσάγκι και των παικτών του.

Πρώτα ήρθε, η εκκωφαντική τριάρα αποκλεισμού από τη Μίλαν στο Coppa Italia, έπειτα η «αυτοκτονία» της γκέλας κόντρα στην Πάρμα από το 2-0 μια στροφή πριν το τέλος, που ουσιαστικά χάρισε το Scudetto στη Νάπολι. Και τέλος η ιστορική ήττα, μα κυρίως η τραγική εμφάνιση, στον τελικό των «αστεριών» απέναντι στην Παρί Σεν Ζερμέν. Και ενώ λίγους μήνες πριν, ένας ακόμη τίτλος, το ιταλικό Super Cup, είχε χαθεί με αντίστοιχα δραματικό τρόπο, ανατροπή στα τελευταία λεπτά από τη Μίλαν. Η Ίντερ τα έκανε όλα σχεδόν τέλεια για καιρό, μα έμεινε δίχως ανάσα λίγο πριν τον τερματισμό και μπουσούλησε ασθμαίνοντας τη στιγμή που έπρεπε να σπριντάρει, αναγκαζόμενη να τελειώσει τη σεζόν χωρίς να θυμίζει σε τίποτα τον - για καιρό - υπέροχο εαυτό της.

Fine margins. Στενά τα περιθώρια ανάμεσα στην απόλυτη δόξα και την άβυσσο. Οι Νερατζούρι τα ένιωσαν στο πετσί τους, όσο έβλεπαν την Παρί Σεν Ζερμέν να περνάει από πάνω τους σαν οδοστρωτήρας. Και είναι αλήθεια πως αυτό, η - νέα - ήττα στον τελικό του Champions League ήταν που τους πλήγωσε πιο πολύ. Η κούπα με τα μεγάλα αυτιά από μόνη της θα μπορούσε να γράψει τον πιο όμορφο επίλογο στο τέλος αυτής της σπουδαίας ομάδας. Μα αντ'αυτού η Ίντερ και ο Ιντσάγκι δέχθηκαν το πιο επίπονο κροσέ στην τελευταία τους μάχη, αυτή που έκρινε το τέλος εποχής.

Το τέλος εποχής στην Ίντερ, η επίγευση και η επιλογή

Ναι, αυτό ήταν το τέλος της εποχής για αυτή την Ίντερ. Και πιθανότατα θα ερχόταν ακόμα κι αν οι Νερατζούρι στέφονταν πρωταθλητές Ευρώπης. Άλλωστε, ο Ιντσάγκι είχε ήδη πει το «ναι» στα 25 εκατομμύρια ευρώ της Αλ Χιλάλ, ο κορμός της ομάδας του ήταν ήδη γερασμένος, ίσως και κορεσμένος. Το τέλος διαφαινόταν στον ορίζοντα, αλλά η πίκρα του φινάλε το καθόρισε. Έδωσε την επίγευση. Μια επίγευση απόλυτα δυσανάλογη με όλη την υπέροχη γεύση που οι Νερατζούρι για χρόνια άφηναν στους οπαδούς του. Σπουδαίες βραδιές, μεγάλες νίκες και προκρίσεις, τίτλοι, επιστροφή στην ελίτ της Ευρώπης. Τα είχε όλα το πιάτο που παρουσίασε ο Ιντσάγκι. Εκτός από ένα Champions League, που μένει σαν ανοιχτή πληγή στο άψυχο πια κορμί της ομάδας.

Όσα ο Ιταλός μαγείρεψε ήταν υπερβατικά. Τα υλικά του δεν είχαν τη λάμψη του αποτελέσματος, οι προσδοκίες διαλύθηκαν από την πραγματικότητα. Χωρίς βαρβάτους πρωταγωνιστές, χωρίς υπέρογκους οικονομικούς πόρους έφτιαξε μια ομάδα που τα τελευταία χρόνια υπήρξε μια από τις καλύτερες στην Ευρώπη. Μια ομάδα με τη δική της ταυτότητα, γεμάτη θάρρος και πείσμα, μια ομάδα πιο σπουδαία από το άθροισμα των μερών της. Και αυτό δεν μπορεί να του το στερήσει κανείς, το άδοξο τέλος, η ντροπιαστική πεντάρα δεν γίνεται να σβήσουν τον σεβασμό που αξίζουν ο Ιντσάγκι και οι παίκτες του. Ναι, η επίγευση είναι εκεί και είναι δυσάρεστη, γεμάτη πικρή. Μα εκεί υπήρξε για τόσο καιρό και η ολόγλυκια γεύση. Ο καθένας μπορεί να αποφασίσει ποια από τις δύο θα αφήσει να χορέψει στους γευστικούς του κάλυκες. Αποτυχία ή επιτυχία που δεν ξεδιπλώθηκε στον ύψιστο βαθμό. Δεν υπάρχει σωστή και λάθος οπτική. Μόνο επιλογή. Η μαύρη κουκίδα είναι εκεί, το ίδιο και το λευκό χαρτί. Ο καθένας βλέπει αυτό που θέλει.