Το «ας το κάνει κάποιος άλλος» που ο Μπρινιόλι δεν θα έλεγε ποτέ

• Όταν η μπάλα «σπαρτάρισε» και η έξοδος που δεν έγινε ποτέ
• Ο Μπρινιόλι δείχνει τι σημαίνει πρωταθλητισμός

«Η ΑΕΚ έχασε ένα πρωτάθλημα μέσα από τα χέρια της». Η φράση αυτή δεν είναι σχήμα λόγου, είναι περιγραφή γεγονότος, γιατί εκείνος ο τίτλος δεν θα ξανάρθει και τίτλοι δεν περισσεύουν σε καμία ομάδα.

Τη σεζόν 2023-24, τη δεύτερη χρονιά του Αλμέιδα, αν η ΑΕΚ είχε κατακτήσει εκείνο το πρωτάθλημα, σήμερα η ψαλίδα σε πρωταθληματικούς τίτλους από τον δεύτερο στην κατάταξη Παναθηναϊκό θα είχε μειωθεί ακόμα περισσότερο, στους 5.

Κάποτε αυτή η διαφορά ήταν στους 9. Θυμίζω το μέγεθος της απόστασης για να καταλάβουμε πόσο πολύτιμος ήταν εκείνος ο τίτλος που χάθηκε.

Όταν η μπάλα «σπαρτάρισε» και η έξοδος που δεν έγινε ποτέ

Θυμάμαι τη μπάλα να σπαρταράει μέσα στα χέρια του Αθανασιάδη στο ματς με τις Σέρρες, να βρίσκει ζωή και να καταλήγει στα δίχτυα. Μετά τον ίδιο να μουρμουράει με άσεμνο τρόπο προς τον κόσμο της ομάδας.

Θυμάμαι και στην Τούμπα, σε εκείνη τη φάση που δεν έγινε η έξοδος για να τελειώσει, φέρνοντας το δεύτερο γκολ του ΠΑΟΚ για την ισοφάριση και εν τέλει τη νίκη του με 3-2.

Δύο στιγμές, ένας τίτλος που ξεγλίστρησε. Τότε το βάρος έπεσε ολόκληρο στον Αλμέιδα, που πράγματι είχε ευθύνη μεγάλη για τον τρόπο που διαχειρίστηκε τους αγώνες από τον πάγκο. Όμως αργότερα ακούσαμε κάτι που ενόχλησε περισσότερο από οποιαδήποτε τακτική επιλογή: τον άλλοτε τερματοφύλακα της Ένωσης να λέει δημόσια «γιατί να βγει ο Άθα να καθαρίσει τη φάση, ας το κάνει άλλος».

Αυτό δεν ήταν ένα λάθος συγκυρίας. Ήταν νοοτροπία χωριού και όχι τερματοφύλακα ομάδας που παίζει έναν τελικό για πρωτάθλημα. Και τα αναφέρω όλα αυτά γιατί φέτος διαπιστώνουμε το ακριβώς αντίθετο, το οποίο αξίζει να ειπωθεί δυνατά.

Ο Μπρινιόλι δείχνει τι σημαίνει πρωταθλητισμός

Φέτος που ο Στρακόσα χρειάζεται χρόνο να αναρρώσει από διαδοχικούς τραυματισμούς, ο Ιταλός είναι εκεί όχι για να διαμαρτυρηθεί ή για να υπενθυμίσει την αξία του με δηλώσεις, αλλά για να βγει μπροστά. Συνέβαλε τα μέγιστα στη νίκη επί της ΛΑΣΚ στο Champions League, κράτησε τον ένα βαθμό στην Τρίπολη με επεμβάσεις που αν δεν γίνονταν, η ΑΕΚ θα έχανε ακόμα και αυτόν.

Κι όμως, ο ίδιος παραδέχεται δημόσια ότι ο Θωμάς θα πρέπει να είναι ο βασικός, ότι εκείνος αξίζει να είναι ο πρώτος και μάλιστα ότι ελπίζει να τον δει να επιστρέφει και να αγωνίζεται στα ευρωπαϊκά ματς που έρχονται, με τη Σαχτάρ και τη Μάντσεστερ Σίτι, αντί για τον ίδιο.

Όχι παιδιαρίσματα, κανένας εγωισμός, καμία στάση υπερφίαλου τύπου που νιώθει δικαιωμένος επειδή είναι στιγμιαία καλύτερος ή ρίχνει τις ευθύνες αλλού για να βγει εκείνος λάδι. Αναγνώριση στον συναγωνιστή, όχι απλώς ανταγωνιστή για τη θέση, υπόκλιση μπροστά στην ιδέα που πρεσβεύει ότι η ομάδα είναι πάνω από όλους.

Αυτό είναι top επίπεδο τερματοφύλακα και αθλητή, παράδειγμα προς μίμηση για όλους στην ομάδα. Δεν θα καθίσω τώρα να υπερθεματίσω ότι πρέπει να ανανεωθεί το συμβόλαιό του, καταλαβαίνω το πρόβλημα που διογκώνεται όταν η ομάδα πάσχει από έλλειψη Ελλήνων με το να έχεις ήδη δύο ξένους στα γκολπόστ.

Αλλά θέλω να απονείμω ένα μεγάλο μπράβο για τα μηνύματα που περνάει, και να καταδείξω πόσο κρίσιμο είναι τελικά να έχεις έναν πολύ καλό δεύτερο πίσω από τον πρώτο, σε κάθε θέση.

Εδώ θα καταθέσω και πάλι, όχι με αιχμή αλλά με απορία την ανησυχία μου επειδή δεν αποκτήθηκε στόπερ πρώτης γραμμής, τη στιγμή που ήταν -σύμφωνα με τα ίδια τα λόγια του Νίκολιτς- κεντρική ιδέα του καλοκαιρινού σχεδιασμού.

Ξέρω πως κάποιοι θα πουν και για τον δεξί μπακ, το ακούω κι αυτό, αλλά την πιο κομβική ανάγκη τη βλέπω εκεί, στο κέντρο της άμυνας. Ας ελπίσουμε να μην κοστίσει αυτή η επιλογή, όπως κόστισαν και εκείνες οι δύο στιγμές το 2023-24.

Πάμε στα επόμενα με προσμονή και ελπίδα, έχοντας όμως μάθει κάτι πολύτιμο από τον Μπρινιόλι: ότι η νοοτροπία πρωταθλητισμού χτίζεται στον πάγκο εξίσου όσο και στο γήπεδο.