Ένα είναι πλέον το βασικό ζητούμενο για Ολυμπιακό, Αλγκουαθίλ και... Μεντιλίμπαρ! 

Συμφωνούμε ή διαφωνούμε, ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ ανήκει πλέον στο παρελθόν. Μπορεί να διαφωνήσαμε με το τάιμινγκ της απόλυσής του. Ίσως, από τη στιγμή που υπήρχε από πέρσι η αίσθηση ότι ο κύκλος του είχε αρχίσει να κλείνει, να ήταν προτιμότερο να είχε αποχωρήσει τον Μάιο. Εμείς μπορεί να ήμασταν θιασώτες ως προς το να του δοθεί μία δεύτερη ευκαιρία, αλλά τις αποφάσεις δεν τις παίρνουμε εμείς. Και δεν σημαίνει ότι είναι και σωστά τα όσα αναφέρουμε.

Επειδή όμως υπήρχε από τότε η συζήτηση για το αν έπρεπε να μείνει ή όχι, ας ερχόταν λοιπόν από τότε ο νέος προπονητής (σ.σ. το λέμε βέβαια ως μετά Χριστόν προφήτες), να έκανε την προετοιμασία με τους παίκτες του και να βλέπαμε τι ψάρια θα έπιανε ο Ολυμπιακός.

Όμως αυτά πλέον δεν αλλάζουν. Και κανένας δεν μπορεί να εγγυηθεί την επιτυχία. Ούτε αν έμενε ο Μεντιλίμπαρ, ούτε τώρα με τον Αλγκουαθίλ. Κανένας δεν μπορεί σήμερα να προβλέψει τι θα συμβεί σε τρεις ή τέσσερις μήνες. Ο Ολυμπιακός πήρε την απόφαση να αλλάξει τεχνική ηγεσία θεωρώντας ότι αυτό ήταν το καλύτερο για το κλαμπ. Η διοίκηση, επομένως, θα κριθεί γι’ αυτή την επιλογή. Αν ο Αλγκουαθίλ πετύχει, θα της πιστωθεί. Αν αποτύχει, θα αναλάβει την ευθύνη. Τόσο απλά.

Όλα τα υπόλοιπα, όμως, είναι θεωρητικά και αυτή τη στιγμή δεν έχουν ιδιαίτερο νόημα.

Αυτό που έχει σημασία είναι τι είδαμε απέναντι στον ΟΦΗ. Και είδαμε έναν Ολυμπιακό που χρειάζεται χρόνο για να περάσει στην επόμενη ημέρα. Ο Αλγκουαθίλ έχει συγκεκριμένες ποδοσφαιρικές ιδέες. Θέλει περισσότερο παιχνίδι με την μπάλα κάτω, καλύτερη κυκλοφορία, συνδυαστικό ποδόσφαιρο, διαφορετικό τρόπο ανάπτυξης. Στοιχεία που, σε έναν βαθμό, έλεγε και ο ίδιος ο Μεντιλίμπαρ ότι ήθελε σταδιακά να βάλει στην ομάδα που είχε στο μυαλό του με την άφιξη των τελευταίων μεταγραφικών αποκτημάτων. Αν θα τα κατάφερνε; Δεν θα το μάθουμε ποτέ. Κι αυτό, γιατί ο Μεντιλίμπαρ αποτελεί παρελθόν.

Και το «Μεντιλίμπαρ» που ακούστηκε στο Καραϊσκάκη απέναντι στον ΟΦΗ ήταν σαφώς και ένα μήνυμα προς τη διοίκηση. Ένα κομμάτι του κόσμου δεν είχε τη δυνατότητα να αποχαιρετήσει τον προπονητή που αγαπήθηκε και συνδέθηκε με μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες στην ιστορία του συλλόγου. Ήθελε, λοιπόν, με τον τρόπο του, να δείξει ότι δεν τον ξέχασε.

Και να είμαστε δίκαιοι: ακόμη κι εκείνοι που δεν φώναξαν το όνομά του, τον έχουν στην καρδιά τους. Δεν υπάρχει λόγος να βάζουμε... Μεντιλιμπαρόμετρο στην ερυθρόλευκη εξέδρα. Απ’ όλους αγαπήθηκε ο Βάσκος.

Ο Μεντιλίμπαρ ήρθε σε μία πολύ δύσκολη στιγμή, σε έναν Ολυμπιακό που τότε πραγματικά δεν πατούσε καλά, και χωρίς να έχει φτιάξει ο ίδιος το ρόστερ κατάφερε να οδηγήσει την ομάδα στην κατάκτηση ευρωπαϊκού τροπαίου. Αυτό δεν διαγράφεται.

Όμως πάρθηκε μία απόφαση. Η ζωή και το ποδόσφαιρο προχωρούν. Σε μερικούς μήνες θα φανεί αν η απόφαση ήταν σωστή ή λανθασμένη. Μέχρι τότε, το βασικό ζητούμενο είναι ένα: να δοθεί χρόνος στον Αλγκουαθίλ. Όχι στα λόγια. Στην πράξη.

Δεν είναι εύκολο. Ο Ολυμπιακός θα έχει υποχρεώσεις ανά τρεις-τέσσερις ημέρες, ο Βάσκος τεχνικός δεν έχει δουλέψει ολόκληρη προετοιμασία με την ομάδα και σύντομα θα δει περίπου δέκα ποδοσφαιριστές του να φεύγουν με τις Εθνικές τους ομάδες. Παράλληλα, καλείται να αλλάξει πράγματα ενώ το πρωτάθλημα τρέχει και η πίεση είναι ήδη μεγάλη.

Ακριβώς γι’ αυτό χρειάζεται στήριξη πρώτα απ’ όλα από το ίδιο το κλαμπ. Αυτό είναι το βασικό ζητούμενο: Να προστατευθεί ο προπονητής, να επικοινωνηθεί σωστά ότι απαιτείται χρόνος και να μην αξιολογηθεί η δουλειά του με βιασύνη.

Γιατί, αν θέλουμε να είμαστε πραγματικά δίκαιοι, το παιχνίδι με τον ΟΦΗ έδειξε και κάτι ακόμη: τη διαφορά ανάμεσα σε μία ομάδα που έχει πίσω της μήνες δουλειάς με τον ίδιο προπονητή και πάνω-κάτω τους ίδιους παίκτες και σε μία ομάδα που βρίσκεται στη διαδικασία μιας νέας αρχής.

Ο ΟΦΗ του Χρήστου Κόντη ήταν πολύ πιο έτοιμος. Ήξερε τι ήθελε να κάνει, είχε συγκεκριμένες αποστάσεις, έβγαλε τις μεγάλες φάσεις και στο τέλος πήρε δίκαια τη νίκη. Και το έκανε με ένα τσούρμο ελληνόπουλα, κάτι που ασφαλώς αξίζει ένα μεγάλο μπράβο.

Άλλωστε, εδώ υπάρχει και μία λεπτομέρεια που δεν πρέπει να ξεχάσουμε: ο ΟΦΗ κέρδισε. Δεν έχασε απλώς ο Ολυμπιακός. Οι Κρητικοί ήταν εκείνοι που δημιούργησαν τις πιο καθαρές ευκαιρίες, εκείνοι είχαν το δοκάρι, εκείνοι βρήκαν το γκολ και εκείνοι διαχειρίστηκαν καλύτερα το παιχνίδι. Ας μην τα ξεχνάμε αυτά μέσα στην κουβέντα για τον Μεντιλίμπαρ και τον Αλγκουαθίλ.

Ο νέος προπονητής θα κριθεί. Φυσικά και θα κριθεί. Αλλά όχι τώρα. Όχι σε μία ομάδα που δεν είναι δική του, όχι σε μία δουλειά που μόλις άρχισε και όχι μέσα σε ένα καλεντάρι που δεν του επιτρέπει να δουλέψει όπως θα ήθελε.

Πάρθηκε μία απόφαση. Τώρα ο Ολυμπιακός πρέπει να στηρίξει την απόφασή του. Και εμείς, όλοι, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να οπλιστούμε με υπομονή και να περιμένουμε μερικούς μήνες για να δούμε πού μπορεί πραγματικά να οδηγήσει τον Ολυμπιακό ο Αλγκουαθίλ. Κι εννοείται ότι πάντοτε ο Μεντιλίμπαρ θα παραμένει χαραγμένος στο μυαλό μας, παρότι μπορεί να πικράθηκαν αρκετοί (μεταξύ των οποίων και ο υπογράφων), για το γεγονός ότι του άξιζε ένα standing ovation στην τελευταία του μέρα στο Καραϊσκάκη.

Η ζωή όμως προχωράει... Μένει να δούμε λοιπόν τι θα καταφέρει ο Αλγκουαθίλ, ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα σε μία πολύ δύσκολη, πιεστική και απαιτητική περίοδο για τον Ολυμπιακό. Και φυσικά σε ένα περιβάλλον που απαιτεί νίκες με το «καλημέρα».