Εθνική: Όσο «ξύλο» και να «ρίξαμε», η Ισπανία δεν κερδίζεται χωρίς μπάσκετ και τεχνογνωσία!

Τα είπαμε και μετά την ήττα στην Ρίγα από την Ουκρανία. Με το υλικό που έχουμε διαθέσιμο (υπολογίστε έξι απουσίες πρωτοκλασσάτων διεθνών συν τον ανέτοιμο ακόμη Παπαγιάννη) και με την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι παίκτες τέτοια εποχή, θα ήταν φύσει αδύνατον να κάνουμε το πολυπόθητο 2/2 στο πρώτο «παράθυρο» της 2ης φάσης των προκριματικών.

Ίσως, λόγω της μικρότερης διαφοράς στην ποιότητα και λιγότερων παιγμένων παικτών, να ήταν πιο εφικτό στην ουδέτερη “Xiaomi Arena” της λετονικής πρωτεύουσας, αλλά εκεί βρεθήκαμε μέχρι και δύο ταχύτητες πίσω και φάγαμε το «ξύλο της αρκούδας» χωρίς να βγάλουμε αντίδραση!

Και όταν η διαφορά πήγε να ξεφύγει (80-66 στο 36’), απλά θίχτηκε λίγο ο εγωισμός και ευτυχώς που μαζέψαμε την διαφορά και κλείσαμε το ματς με επιμέρους 10-2 για το τελικό 82-76.
Προσωπικά, έχοντας δει τους Ουκρανούς και βλέποντας την πολύ καλή δουλειά που κάναμε στο μαρκάρισμα του Μιχάϊλιουκ (13π. με 3/17 σουτ), δεν χαλάστηκα πολύ από την συνολική εικόνα.

Το αποτέλεσμα το περίμενα, αλλά έτσι όπως εξελίχθηκε το ματς, θα μπορούσαμε να χάσουμε με μεγαλύτερη διαφορά! Οπότε το ανασκούμπωμα του τελευταίου 4λεπτου και ο περιορισμός της ήττας στο -6 και τις δύο κατοχές, με έκαναν να ελπίζω για την ολοκληρωτική αντίδραση μέσα στο “T-Center” και την ολική επαναφορά κόντρα στην πανίσχυρη Ισπανία.

Το εκάστοτε «παράθυρο», άλλωστε, έχει την δική του ξεχωριστή ιδιαιτερότητα και ειδικότερα αυτά του καλοκαιριού, που η «ρόχα» είχε τους περισσότερους διεθνείς της διαθέσιμους και πήγε σε μία σύνθεση με πολύ επιθετικό ταλέντο αλλά σχεδόν υποφερτή «χημεία», χαρακτηρίζονται από το ιδανικό timing για εκπλήξεις!

Μήπως, κάπως έτσι δεν την πατήσαμε κι εμείς τον Ιούλιο και λόγω λανθασμένης διαχέιρισης στην επιλογή κάποιων παικτών, αλλά και της κακής φυσικής κατάστασης της πλειοψηφίας των διεθνών, δεν την πατήσαμε κι εμείς;

Σκεφτείτε ότι χάσαμε από την Ρουμανία από το +14 στα τέλη της 3ης περιόδου, στο ίδιο γήπεδο που η Βουλγαρία του Βεζένκοβ πέρασε θριαμβευτικά με 103-86!

Πίσω στο θέμα μας, όμως, που έχει να κάνει με την αξιοποίηση της «αχιλλείου πτέρνας» των Ίβήρων, έτσι όπως παρουσιάστηκαν στα θερινά παιχνίδια, σε συνδυασμό με τον εγωισμό αλλά και την μπασκετική απάντηση που έδωσαν ο Σπανούλης και οι Έλληνες μπασκετμπολίστες! Παίζοντας με την πλάτη στον τοίχο και έχοντας δεχθεί φυσιολογική μεν αλλά σε μεγάλο βαθμό και κακοπροαίρετη κριτική.

Αν βάλει κάτω κάποιος τα ρόστερ των δύο ομάδων και συγκρίνει την Ελλάδα με την Ισπανία, σε αθλητικότητα, ταλέντο, μέγεθος, ταχύτητα και νεανικότητα, δεν δυσκολευτεί να καταλήξει σε μία χαώδη διαφορά υπέρ των φιλοξενουμένων. Κατ’ αρχάς και οι 12 παίκτες είχαν σεβαστό χρόνο συμμετοχής και αγωνιστικό ρυθμό!

Το πως καταφέραμε και νικήσαμε σε ένα ματς που θα μνημονεύμουμε για πολλά χρόνια, έχει να κάνει με το ότι όλοι οι παίκτες μας πείστηκαν ότι πρέπει να παίξουν με 200% περισσότερο physicality σε σχέση με το προηγούμενο ματς και να μαρκάρουν στο όριο του φάουλ, γιατί τα περισσότερα παιδιά που είχε επιλέξει ο Τσους Ματέο ήταν πολύ ευάλωτα στο σκληρό παιχνίδι.

Δεν είναι τυχαίο ότι μετά το μέσο παθητικό των 67,2 πόντων στα πέντε πρώτα ματς των προκριματικών, στις δύο τελευταίες ήττες από την Γεωργία (στην Τυφλίδα) και από την Πορτογαλία (στην Σαραγόσα), «λύγισαν» από το physical game των αντιπάλων και δέχτηκαν κατά μέσο όρο 93 πόντους!

Δεν υπάρχει αμφιβολία, λοιπόν, ότι το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα είχε ουκ ολίγα διαστήματα εξαιρετικής αμυντικής προσέγγισης και αυτό έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο για το που θα πάει το ματς.

Όταν ξεκινάς το ματς, δέχεσαι μόλις ένα καλάθι εντός πεδιάς στα πρώτα 4,5 λεπτά και ξεφεύγεις με +9 ή στο δεύτερο 5λεπτο της 3ης περιόδου υποχρεώνεις τους «απέναντι» σε 6 λάθη και δημιουργείς τις προϋποθέσεις για μία διαφορά που έφτασε το +11, τότε ξεκάθαρα δίνεις τον τόνο.

Δεν τελειώνεις εύκολα ένα ματς με 9 κλεψίματα και 22 χαμένες μπάλες, αν δεν μπεις με αμιγώς αμυντικογενές πλάνο.

Ωστόσο, όλο αυτό το αριστουργηματικό θρίλερ που απολαύσαμε δεν θα είχε αίσιο τέλος, χωρίς την σπάνια για την εποχή elite επιθετική βραδιά που μας επεφύλαξαν ο Ντίνος Μήτογλου με τον Τάιλερ Ντόρσει, οι οποίοι σκόραραν από 29 πόντους (είχαν μαζί 12/20 τρίποντα) και διέλυσαν κάθε αμυντικό πλάνο των φιλοξενουμένων!

Φυσικά και κανείς δεν μπορεί να παραβλέψει την αμέριστη συνεισφορά του ανυπέρβλητου και ακούραστου 37χρονου Νικ Καλάθη (13π. & 8ασ. σε , το step up του Τολιόπουλου (11π.) και την μαχητικότητα που επέδειξαν όλα τα παιδιά που πάτησαν παρκέ και συνευπέγραψαν το ανακουφιστικό 108-106 μετά από 45 λεπτά αγώνα!

Δεν είναι εύκολο για μία παρέα παικτών που μαζεύτηκε μέσα Αυγούστου, να αποδώσει σε τόσο υψηλό επίπεδο ποιότητας, έντασης και διάρκειας μέσα σε δύο εβδομάδες και αυτό καταδεικνύει την δουλειά που έγινε από πλευράς καταρτισμού πλάνου και ψυχολογικής υποστήριξης από τον ομοσπονδιακό τεχνικό και το staff του, καθώς επίσης και τις παραστάσεις, την τεχνογνωσία αλλά και την ικανότητα διαχείρισης που έχουν οι παίκτες μας!

Κι ας μην είναι οι πλέον ταλαντούχοι και αθλητικοί της Ευρώπης! Κι ας βάλαμε αρκετές φορές τα χέρια για να βγάλουμε τα μάτια μας (ειδικότερα με τις αργές επιστροφές και την κάκιστη αντιμετώπιση του transition game των Ισπανών)! Κι ας υποπέσαμε σε 6 μαζεμένα και επί το πλείστον παδιαριώδη λάθη στην 4η περίοδο (8 μαζί με την παράταση)!

Η ουσία είναι ότι πήραμε αυτό που θέλαμε και δώσαμε στον κόσμο που γέμισε το γήπεδο και στήριξε σφόδρα, ότι η προσπάθεια είναι εκεί και θα συνεχιστεί.

Πλέον χάρη και στον «διπλό» της Γεωργίας (98-90 επί της Πορτογαλίας στο Ματοσίνιος) που είχε τα κορμία για να αντιμετωπίσει τον Νεεμάϊας Κέτα των Μπόστον Σέλτικς, η Ελλάδα κρατάει την τύχη στα χέρια της.

Αρκεί βέβαια να αντιμετωπίσει το καθένα από τα τέσσερα εναπομείναντα παιχνίδια σαν έναν ξεχωριστό τελικό! Αρχής γενομένης από το επόμενο εντός έδρας ματς με την ομάδα του Αλεξάνταρ Τζίκιτς (26/11), που χωρίς τους NBAers, Μαμουκελασβίλι (Λος Άντζελες Λέικερς) και Μπιτάτζε (Ορλάντο Μάτζικ) θα χάσει μεγάλο μέρος της δύναμής της και εν συνεχεία στη ρεβάνς με την Ισπανία, που θα παίξει χωρίς τους Μάρα (Οκλαχόμα Σίτι Θάντερ), Ντε Λαρέα (Ντάλας Μάβερικς), Μίλερ (Λος Άντζελες Κλίπερς) και Γκονζάλες (Μπόστον Σέλτικς).

Η 3η διαδοχική ήττα των Ιβήρων στα προκριματικά, άλλωστε, καθιστά πλέον την Ουκρανία ως φαβορί για την πρώτη θέση (ρεκόρ 6-2), αν και οι ομάδες που έχουν νικήσει την «ρόχα» (η Ελλάδα και η Γεωργία), έχουν τον δικό τους άσο στο μανίκι για τις όποιες ισοβαθμίες.

Σημειωτεόν, ότι όλες οι ομάδες πλην ίσως του Μαυροβουνίου, θα παραταχθούν αποδυναμωμένες στις 4 τελευταίες αγωνιστικές. Γι’ αυτό και η «γαλανόλευκη» των μίνιμουμ τριών προσθηκών (Ρογκαβόπουλος, Παπανικολάου και πιθανά και Παπαγιάννης), μόνο χειρότερη δεν μπορεί να είναι.

Υγ.1: Και μία επισήμανση για τον Έρικ Σπόλστρα, που εκτός από προπονητής των Μαϊάμι Χιτ, θα κουτσάρει την Εθνική των Ηνωμένων Πολιτειών στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ. Ο 55χρονος τεχνικός ταξίδεψε στο Πέζαρο και αφού είδε δια ζώσης τους δύο παίκτες του που έπαιξαν στο ματς της Ιταλίας (Φοντέκιο) με την Σερβία (Γιόβιτς), στη συνέχεια μίλησε στους Ιταλούς συναδέλφους και εξήρε την πολιτική του οργανισμού να ενθαρρύνει τους Ευρωπαίους παίκτες να παίζουν με τις Εθνικές ομάδες των χωρών τους.

Υγ.2: Από την στιγμή που μπήκε στον κόπο, όμως, καλό θα ήταν να αναφερθεί και στο θέμα του Αντετοκούνμπο, στον οποίο το «αφεντικό» του (Πατ Ράιλι) στην ουσία «απαγόρευσε» να παίξει με την Ελλάδα, υπό τον φόβο του ενδεχόμενου τραυματισμού. Όταν το «πουλάμε», καλό θα είναι να το κάνουμε σωστά…