Ολυμπιακός: Γίνεται ξανά ομάδα με αρχές και κανόνες

Ο Κωνσταντίνος Μελάγιες εξηγεί τι έφερε την ήττα στο Τελ Αβίβ και γράφει για τα πολλά ενθαρρυντικά μηνύματα που άφησε ο Ολυμπιακός κόντρα στην Μακάμπι.

Ολυμπιακός: Γίνεται ξανά ομάδα με αρχές και κανόνες

Ο Ολυμπιακός χθες ήταν ικανός να σε οδηγήσει από τη χαρά στη θλίψη και τούμπαλιν μέσα σε ελάχιστο χρόνο. Το βίωσαν οι οπαδοί του.

Στο τρίποντο του Ουίλμπεκιν, στο γκολ του Ελ Αραμπί.

Στο λάθος του ΜακΚίσικ, στη χαμένη ευκαιρία του Ομπαμεγιάνγκ.

Παρακολουθώ ποδόσφαιρο, καταχάρηκα με την πρόκριση, αλλά φυσικά δεν είμαι αρμόδιος για ίχνος ανάλυσης. Δε γίνεται όμως να μην κάνω αναφορά στον άθλο της ομάδας επί της Αρσενάλ.

Εκτός αν θεωρεί κάποιος «ευκολάκι» να κάνει διπλό στην Τούμπα και σε πέντε μέρες διπλό στο Λονδίνο παίζοντας 120 λεπτά ποδόσφαιρο.

Πάμε στα μπασκετικά μας...

Ο φετινός Ολυμπιακός των τριών προπονητών και των 22 παικτών σε διάστημα περίπου 5 μηνών είναι άδικο να κριθεί επειδή ηττήθηκε από την Μακάμπι εκτός έδρας. Δε θα έπρεπε να αποτελεί αιτία στεναχώριας το τελικό αποτέλεσμα.

Ο τρόπος, ναι, αλλά όχι η ουσία.

Οι «ερυθρόλευκοι» αντιθέτως θα πρέπει να κριθούν ως προς την βελτιωμένη εικόνα τους, ως προς την πρόοδο που κάνουν και σίγουρα ως προς την προσπάθεια την οποία καταβάλλουν.

Να δώσω ένα παράδειγμα για να καταλάβετε τι εννοώ.

Πριν το ματς σας λένε πως στο Μακάμπι – Ολυμπιακός δε θα παίξουν οι Σπανούλης και Μιλουτίνοφ (κορυφαίο δίδυμο σε συνεργασίες της ομάδας), η ομάδα θα κάνει 20 λάθη εκ των οποίων η Μακάμπι θα σκοράρει 17 πόντους και θα έχει 55% στις βολές.

Ήττα με 20άρικο είναι η πιο λογική απάντηση κρίνοντας και από την αγωνιστική κατάσταση του αντιπάλου.

ΚΑΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

Ο Ολυμπιακός τελικά ηττήθηκε στα τελευταία δευτερόλεπτα λόγω λανθασμένων αποφάσεων.

Λάθος απόφαση Νο1: Με το σκορ στο 60-66, ο Ολυμπιακός δεν δίνει το τέταρτο ομαδικό φάουλ που έχει στη διάθεσή του, δεν κόβει τον αιφνιδιασμό της Μακάμπι και βρίσκει τρίποντο ο Μπράιαντ.

Λάθος απόφαση Νο2: Στο 63-66 ο εξαιρετικός στο δεύτερο ημίχρονο Μπόλντγουιν πηγαίνει και μπλέκει ανάμεσα σε τρεις αμυντικούς και κάνει λάθος πασάροντας στον αέρα.

Λάθος απόφαση Νο3: Ο Βεζένκοβ είναι εξαιρετικός spot shooter, αλλά δεν μπορεί να δημιουργήσει ο ίδιος τόσο καλά το δικό του σουτ. Η επιλογή του δεν ήταν κακή, αλλά θεωρώ (εκ του αποτελέσματος φυσικά) πως μπορούσε να βρεθεί κάτι καλύτερο. Ίσως να χρειαζόταν ο Πρίντεζης στο παρκέ ώστε να πάει η μπάλα στο low post και να κερδίσει κάποιο φάουλ.

Λάθος απόφαση Νο4: Ο Μπελόσεβιτς κάνει λάθος σφύριγμα. Αντί να παιχτεί η μπάλα από πλάγια (ήταν το τέταρτο ομαδικό) έδωσε 3 βολές στον Ουίλμπεκιν. Ο κανονισμός είναι ξεκάθαρος «φάουλ σε σουτ είναι όταν σηκώνεσαι και δεν αλλάζει χέρι η μπάλα». Ξεκάθαρα ο Αμερικανός μετά το φάουλ του Παπανικολάου αλλάζει χέρι στη μπάλα προκείμενου να σουτάρει. Το κέρδισε έξυπνα.

Λάθος απόφαση Νο5: Ο Μπόλντγουιν έδωσε βοήθεια από τη δυνατή πλευρά αντί να κάνει jump to the ball (μικρή κίνηση προς τον παίκτη με τη μπάλα ώστε να τον μπερδέψεις κάπως και γρήγορα πίσω στον παίκτη σου) κι άφησε τον Ουίλμπεκιν μόνο του. Δεν υπήρχε λόγος. Λάθος απειρίας και μόνο, αλλά στοίχισε τη νίκη.

Λάθος απόφαση Νο6: Ο ΜακΚίσικ σχεδόν σε κάθε «μπούκα» του σκόραρε. Δεν την τόλμησε στο τέλος και προτίμησε μία σκαστή πάσα μέσα στο traffic της ρακέτας στα πόδια του Πρίντεζη.

Πρώτο συμπέρασμα. Όταν παίρνεις έξι κακές αποφάσεις στα τελευταία 100 δευτερόλεπτα, θα χάσεις.

Δεύτερο συμπέρασμα. Όταν από τις έξι λανθασμένες αποφάσεις η μία είναι του διαιτητή (δεν υπάρχει αντιαθλητικό φάουλ για μένα στον Μπόλντγουιν) τότε δε χάνεις από τη διαιτησία.

ΠΟΛΛΟΙ ΛΟΓΟΙ ΝΑ ΧΑΡΕΙΣ

Ο Ολυμπιακός έπαιξε καταπληκτική άμυνα. Εβγαλε τρομερή ενέργεια, κέρδισε σχεδόν κάθε μάχη στο ριμπάουντ και είδαμε σωστές συνεργασίες στα μετόπισθεν. Η παρουσία του Ελις κι η απουσία του Μιλουτίνοφ βοήθησε τόσο στις αλλαγές στα μαρκαρίσματα (ειδικά στα τελευταία δευτερόλεπτα της επίθεσης των αντιπάλων) όσο και στα hedge out με τον Αμερικανό σέντερ.

Το «Γιαντ Ελιάου» είναι κατηφορικό. Ο Ολυμπιακός που βλέπαμε πριν δύο μήνες αν βρισκόταν στο -13 θα έχανε το πιθανότερο με 23. Ο Ολυμπιακός του Μπαρτζώκα απέδειξε την βελτίωσή του όχι μόνο επιστρέφοντας στο ματς, αλλά έφυγε και στεναχωρημένος που έχασε τη νίκη μέσα από τα χέρια του.

Ο Σακιέλ ΜακΚίσικ έδειξε στοιχεία που έλειπαν από τους πλαϊνούς παίκτες της ομάδας μέχρι τώρα. Πολύ καλός στο «1on1», εκμεταλλεύτηκε τα αθλητικά του προσόντα, έδειξε προσωπικότητα παίρνοντας προσπάθειες. Φυσικά κι έχει αδυναμίες. Σίγουρα πρόκειται για εντελώς διαφορετικό τύπου παίκτη από τον Πολ.

Ο Μπόλντγουιν του δευτέρου ημιχρόνου. Άλλη μία φορά τον έχουμε δει, στο Μόναχο με τη Μπάγερν. Όσο διστακτικός και κακός ήταν στο πρώτο ημίχρονο στην επίθεση, τόσο απολαυστικός ήταν στο δεύτερο ημίχρονο. Τρομερά επιθετικός, έφτανε μέχρι το καλάθι, κάρφωνε, έβαλε σουτ μετά από ντρίμπλα από τα 5 μέτρα. Δημιουργικός στην επίθεση κι έπαιξε καταπληκτική άμυνα στον Ουίλμπεκιν εκτός από την τελευταία επίθεση της Μακάμπι.

Το πρόβλημα του Μπόλντγουιν είναι ότι δεν ξέρει μπάσκετ. Το ευρωπαϊκό μπάσκετ. Δεν ξέρει να παίρνει τις σωστές αποφάσεις. Δεν ξέρει ότι πρέπει να κάνει φάουλ στον Παπαγιάννη στο ΟΑΚΑ, δεν ξέρει ότι δεν πρέπει να αφήσει τον Ουίλμπεκιν μόνο του. Δεν ξέρει ότι στο μπάσκετ δεν υπάρχει πάσα στον κενό χώρο όπως έκανε στο τέλος του ημιχρόνου λες κι είναι ο Γκιγιέρμε. Δεν τα ξέρει διότι στην G League που έχει αγωνιστεί απλά πάνε κάτω και ακολουθούν το ένστικτο και τα αθλητικά τους προσόντα.

Ο Μπάικς δεν ήταν καλός, αλλά για αυτό ευθύνεται η Κίνα. Το πρωτάθλημα της είναι εντελώς διαφορετικού στυλ, είχε να αγωνιστεί και καιρό και χρειάζεται χρόνο ο Αμερικανός. Όμως τον είδα αρκετά επιθετικό, δεν έβγαλε δισταγμό και προσωπικά οι δύο προσπάθειες με προσποίηση και πέρασμα κάτω από το σώμα του αντιπάλου του μού βγάζουν… μπάσκετ.

ΕΚΑΝΕ ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΤΩΝ ΛΑΘΩΝ

Το έχω γράψει πολλές φορές. Υπάρχουν πολλών ειδών λάθη.

Άλλο λάθος είναι να κάνεις βήματα, άλλο να πετάξεις τη μπάλα στην εξέδρα, άλλο να κάνεις επιθετικό φάουλ, άλλο να κάνεις παράβαση 5’’ στην επαναφορά και άλλο να δίνεις τη μπάλα στα χέρια του αντιπάλου.

Αυτή η τελευταία κατηγορία είναι η χειρότερη και δυστυχώς έκανε πολλά από δαύτα ο Ολυμπιακός. Κάποια στιγμή στην δεύτερη περίοδο λες και βλέπαμε να παίζουν τα «μήλα».

Λάθος πάσα, η μπάλα στα χέρια αντιπάλου και κάρφωμα στην άλλη πλευρά.

Χίλιες φορές να σουτάρεις υπό κακές προϋποθέσεις παρά να τη δίνεις στα χέρια του αντιπάλου και να δέχεσαι καλάθια χωρίς κόπο.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Ο Ολυμπιακός είναι σε καλό δρόμο. Δε θα προκριθεί στα playoffs, αλλά πλέον πας στο γήπεδο και βλέπεις κάτι. Βλέπεις σωστό μπάσκετ. Βλέπεις αρχές και κανόνες.

Βλέπεις κοψίματα, κίνηση μακριά από τη μπάλα, αποστάσεις, σκριν, hand off.

Η βελτίωση είναι εμφανής. Όπως και η προσπάθεια καθημερινά στις προπονήσεις παρά τη βαθμολογικά θέση και την κακή ψυχολογία από τα άσχημα αποτελέσματα.

Ο Ολυμπιακός γίνεται ξανά η ομάδα για την οποία ανυπομονείς να έρθει η επόμενη αγωνιστική ώστε να την παρακολουθήσεις.

ΥΓ: Ο βασικός λόγος της ήττας είναι το 55% στις βολές. Ανεπίτρεπτο. Αδίκησαν την προσπάθειά τους.

ΥΓ 2: Αν δεν τρελαθεί ο Μπαρτζώκας με αυτά που βλέπει μέχρι το τέλος της φετινής σεζόν θα πρέπει να το προσθέσει στο βιογραφικό του.