Παναθηναϊκός: Η λύση βρίσκεται μέσα του

Ο Παναθηναϊκός βιώνει έντονα τη συνεχή εσωτερική αναζήτηση αναφορικά με τις λύσεις που θα τον βοηθήσουν να γυρίσει τον αγωνιστικό του διακόπτη. Είναι όμως τα πράγματα τόσο άσχημα, όσο δείχνουν;

Η εικόνα της αμυντικής κατάρρευσης στην τέταρτη περίοδο στο Μόναχο, ήρθε να προστεθεί στην αντίστοιχη των παιχνιδιών με την Ολίμπια Μιλάνο και τον Ολυμπιακό. Ο Παναθηναϊκός στη θητεία του Άταμαν συχνά ακροβατούσε σε τεντωμένο σχοινί στις αντίστοιχες αγωνιστικές συνθήκες, όμως πάντα έβρισκε τον τρόπο να ισορροπεί και να επιβιώνει κυρίως με όπλο την ποιότητα των σολίστ του. Πλέον, η ομάδα φαίνεται ότι στερείται της βάσης στο παιχνίδι της για να αναδείξει το ταλέντο αυτών ακριβώς των παιχτών που αποδεδειγμένα κάνουν τη διαφορά.

Εχθές, στην τελική ευθεία, οι πράσινοι στην τελική ευθεία δεν έχουν το ενεργειακό απόθεμα (απόρροια της διαχείρισης σε επίπεδο rotation) και αυτό πλήττει το μυαλό τους με συνέπεια να μη κάνουν σωστές αναγνώσεις στο μισό γήπεδο. Ο Παναθηναϊκός διαβάζει λάθος (ως mismatch δηλαδή και ως δικό του πλεονέκτημα) την αλλαγή του Γκέιμπριελ στον περιφερειακό ενώ το πραγματικό πλεονέκτημα βρισκόταν στην πίσω γραμμή και στο ματσάρισμα του Χολμς, στο οποίο ακολουθώντας συγκεκριμένη μεθοδολογία, η ελληνική επίθεση έπρεπε να εισάγει τη μπάλα. Nαι, η παρουσία του Κέντρικ Ναν (με την ικανότητα του να επιτεθεί σε τέτοιες καταστάσεις) πιθανόν θα έδινε τη λύση εχθές, όμως η ουσία δεν είναι στο “ να δώσεις στο παιδί σου έτοιμο ψάρι αλλά να το μάθεις να ψαρεύει” (κινέζικη παροιμία).

Ο Παναθηναϊκός ζει την “ημερά της μαρμότας” αγωνιστικά το τελευταίο διάστημα. Παίζει το ίδιο παιχνίδι, χωρίς ιδιαίτερες προσαρμογές στη διαφορετικότητα του εκάστοτε ματσαρίσματος. Έχει ένα πρόβλημα που διαλύει το “ανοσοποιητικό του σύστημα”, αδυνατώντας να πιέσει, να ελέγξει και να κατευθύνει τον χειριστή του αντιπάλου. Αυτό λειτουργεί μεταστατικά σε τομείς όπως οι αμυντικοί δείκτες στις Spot-up εκτελέσεις, η συνολική PnR-άμυνα (οι δύο πιο δημοφιλείς εκτελέσεις στο σύγχρονο μπάσκετ). Το αίνιγμα αναφορικά με την οπτική του κόουτς Άταμαν ως προς την επίλυση του θέματος, γίνεται ακόμα πιο σύνθετο εάν αναλογιστούμε ότι έχει βρει τη λύση που αποδεδειγμένα δουλεύει, αλλά αρνείται να επενδύσει σε αυτήν. Στον Παναθηναϊκός του παιχνιδιού με τη Χάποελ στο ΟΑΚΑ και με την Αναντολού στην Κωνσταντινούπολη, κρύβεται το “μυστικό”.

Οι πράσινοι οφείλουν να αναθεωρήσουν κάποια πράγματα τακτικά και πρέπει να το κάνουν άμεσα. Να ανεβάσουν παιδιά από τον πάγκο που έχουν τη φρεσκάδα στην παρούσα φάση για να στηρίξουν ενεργειακά το οικοδόμημα. Και σε κάθε περίπτωση, να στραφούν σε αυτό που έχουν δει αποδεδειγμένα ότι δουλεύει. Τα λεπτά του Καλαϊτζάκη ως point-of-attack defender (στο “κεφάλι” της άμυνας) και η στροφή στην -άκρως συμβατή με τα χαρακτηριστικά των ψηλών τους- άμυνα αλλαγών (ο Χολμς “γράφει” 0.500 PPP σε άμυνα 1on1 και ο Φαρίντ 0.600, νούμερα αν μη τι άλλο εξαιρετικά) μπορούν να αλλάξουν την ατμόσφαιρα στην άμυνα της ομάδας. Είναι προσαρμογές που μπορούν να δουλέψουν. Είναι επίσης προσαρμογές στις οποίες δεν στρέφεται συχνά στην προπονητική του διαδρομή ο Έργκιν Άταμαν.

Είναι τελικά τόσο άσχημο όσο δείχνει; Όχι, όμως αυτό δεν εξασφαλίζει ότι δεν μπορεί σύντομα να γίνει ακόμα πιο άσχημο. Ο Παναθηναϊκός χρειάζεται επειγόντως λύσεις και αυτές βρίσκονται αποκλειστικά στο μυαλό του προπονητή του. Από τον Έργκιν Άταμαν πρέπει να ξεκινήσει η μεγάλη αλλαγή. Στο σύγχρονο μπάσκετ (και όχι μόνο) άλλωστε, δεν νικούν απαραίτητα οι πιο δυνατοί, αλλά αυτοί που κατανοούν εγκαίρως το περιβάλλον και προσαρμόζονται.

Κόουτς, είναι στο χέρι σου.

O Hoopfellas στο Instagram

VISA
Νιώθουμε το πάθος σου. Και είμαστε εκεί για να το ζήσουμε μαζί σου.