Ολυμπιακός: Βραδιές που εξασφαλίζουν... ηρεμία όσο ψάχνεται!

Δύο βραδιές παρόμοιες στο ΣΕΦ. Με ένταση και πίεση, λες και έμοιαζαν βγαλμένες από τα βράδια του Απριλίου και του Μαΐου. Δύο ματς playoffs απέναντι σε Μονακό και Χάποελ Τελ Αβίβ.

Ο Ολυμπιακός έχασε το ένα στο σουτ, πήρε το δεύτερο με... οδομαχίες απέναντι στους Ισραηλινούς. Κατά διαβολική σύμπτωση, ο Δημήτρης Ιτούδης, που εφάρμοσε πρώτος αυτήν την άμυνα την οποία παίζει ο Βασίλης Σπανούλης πάνω στον Σάσα Βεζένκοβ, ήρθε στο ΣΕΦ δύο μέρες μετά.

«Κλειδώνοντας» και εκείνος τις συνεργασίες των Πειραιωτών στο παρκέ. Ο απολογισμός των 16 ασίστ για 16 λάθη, απέχει παρασάγγας από το συνηθισμένο πρόσωπο του Ολυμπιακού, που είχε μονοψήφιο αλλά και απ' το πουθενά «σημαιοφόρο» της άμυνάς του τον Φουρνιέ, είδε τον Ντόρσεϊ να... σβήνει και να λαθεύει ολοένα περισσότερο όσο κυλούσε το ματς, αλλά στο φινάλε μέτρησε περισσότερο αυτά που έκανε εκείνος στην πίσω πλευρά του παρκέ.

Το παιχνίδι απέναντι στη Χάποελ είχε συγκεκριμένα πράγματα στη μανιέρα. Να περιοριστεί το pick n' roll της, σε εκτέλεση και δημιουργία. Να μη βρουν οι γκαρντ της καθαρές εκτελέσεις. Ο Ιτούδης κατάφερε να αποκόψει τις συνεργασίες των Πειραιωτών, αλλά εκείνοι βραχυκύκλωσαν τους γκαρντ του στο μέγιστο.

Θα έπαιρναν «Άριστα 10» αν δεν επέτρεπαν στον Μίτσιτς να βρει δύο καθαρές εκτελέσεις από το τρίποντο, όταν ξέφυγαν με 6. Ο Σέρβος ήταν τόσο αρνητικός, που ανάγκασε τον Ιτούδη να τον αφήσει εκτός για μεγάλο διάστημα στο δεύτερο μέρος. Όταν επέστρεψε για να παίξει δίπλα στους Τζόουνς, Μπράιαντ, η άμυνα των Πειραιωτών όρθωσε το ανάστημά της.

Ξοδέψαμε ήδη αρκετή μελάνη και δεν αναφερθήκαμε στον πραγματικό MVP της αναμέτρησης. Ο Τάισον Γουόρντ επέστρεψε εντελώς διαφορετικός στο δεύτερο πέρασμά του. Όπως και ο Ντόντα Χολ. Ο Τόμας Γουόκαπ (CO MVP) πέρασε «χειροπέδες» στον Μίτσιτς, ο Σάσα Βεζένκοβ υπέγραψε το φινάλε.

Τίποτα από τα παραπάνω δε θα είχαν συμβεί, αν ο Νίκολα Μιλουτίνοφ δεν έδινε 26'33'' λεπτά γεμάτα ποιότητα στο παρκέ. Πραγματικό μάστερκλας που οι αριθμοί του (10π., 13ρ., 3κλ.) δεν μπορούν να πιστοποιήσουν στο μέγιστο.

Ο Σέρβος σέντερ έγινε το ανάχωμα μετά το pick n' roll της Χάποελ, βγήκε σε κοντούς, έκλεισε τους διαδρόμους της πάσας, απενεργοποίησε τους αντιπάλους του, σκέπασε τα ριμπάουντ και τελείωσε τις περισσότερες μπάλες που βρήκε μπροστά του.

Έχουμε δει πολλές φορές τον Ολυμπιακό να παίζει δίχως να είναι πλήρης και να καλύπτει απουσίες, σα να μην υπάρχει το παραμικρό πρόβλημα. Τα στοιχεία που δεν μπορούν να απουσιάζουν από το παρκέ, είναι αυτά του Σέρβου σέντερ. Και όσο ο Χολ δίνει ιδανικές ανάσες, όπως στο δεύτερο μέρος, τόσο πιο ευοίωνα θα ατενίζει το μέλλον του.

Μέχρι τότε, καλείται να βρει την απαιτούμενη ισορροπία. Μία ισορροπία που αναζητούσε ο κόουτς Μπαρτζώκας επί 40 λεπτά στο παρκέ του Σταδίου Ειρήνης και Φιλίας και ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, δεν τη βρήκε επί της ουσίας ποτέ στον βαθμό που ήθελε.

Αλλάζοντας διαρκώς σχήματα για να βρει κάποιο που να λειτουργεί και στις δύο πλευρές, κατάφερε να βρει στιγμές και όχι συνέπεια. Και πώς να γίνει διαφορετικά, όταν ο γκαρντ του (λέγε με Φρανκ Νιλικίνα) έπαιρνε τη μία λάθος απόφαση μετά την άλλη.

Φαντάζει πολύ περίεργο να κατεβάζεις την καλύτερη επίθεση (μέχρι σήμερα) σε τόσο χαμηλά στρώματα και να μη βρίσκεις ένα πεντάλεπτο συνέπειας στις εκτελέσεις. Ωστόσο, ο Ολυμπιακός δε χτίστηκε για να κερδίζει παιχνίδια τέλη Οκτωβρίου, αλλά για να βγει στον... αφρό τον Μάιο. Τότε που κρίνονται οι τίτλοι και το δίδαγμα τόσων ετών στην EuroLeague είναι καθαρό και σαφές.

Η καλύτερη two way ομάδα θα κερδίσει στο τέλος. Εκτός και αν συμβεί κάτι εξωπραγματικό, όπως το «μανταρίνι» του Σέρχιο Γιουλ. Ο Ολυμπιακός διαρκώς θα βελτιώνεται. Όχι με το αγαπημένο σπορ των Ελλήνων, με μεταγραφές, παρότι ποτέ δεν έκρυψε πως έχει ανοιχτά τα μάτια του στην αγορά.

Θα βελτιώνεται με τη δουλειά του, θα βελτιώνει τη χημεία του και μόνο θετικό είναι ως τότε, να βρίσκει διαφορετικούς τρόπους για να κερδίζει. Μέχρι να βρεθούν τα σχήματα που θα του φέρουν τη «Χρυσή Τομή» μεταξύ άμυνας και επίθεσης, περιμένοντας και τον Κίναν Έβανς, το ζητούμενο είναι οι λιγότερες απώλειες.

Η πίεση που αποτίναξε πάνω από το κεφάλι του με τη νίκη επί της Χάποελ, ίσως αποτελέσει και το μεγαλύτερο κέρδος της βραδιάς. Περιμένοντας πλέον Παρτίζαν, Ζάλγκιρις και ευχόμενος να παραταχθεί πλήρης με όλη τη σημασία της λέξης, έχει καταφέρει να ζει με τις λιγότερες δυνατές απώλειες, σε μία αδυσώπητη EuroLeague που η πρωταθλήτρια Ευρώπης δέχεται 30 απ' τη Ρεάλ, η οποία λίγες μέρες πριν ηττήθηκε στο Μόναχο, από εκεί που οι Πειραιώτες πέρασαν με... παρέλαση.

Υπομονή και ηρεμία χρειάζεται και η αποψινή νίκη εξασφαλίζει στον μέγιστο βαθμό το δεύτερο!