Παναθηναϊκός: To «teaser» από τα... προσεχώς

• Η σιγουριά που αποπνέει τα λέει όλα
• Ο Λεσόρ και η «πράσινη» στόχευση
• Φημίζεται για την επίθεση, αλλά έπαιξε άμυνα

«When the Going Gets Tough, the Tough Get Going» συνηθίζουν να λένε στην άλλη άκρη του Ατλαντικού για τους παίκτες που ζητάνε τη μπάλα στα χέρια τους όταν... τσουρουφλάει. Είναι εκείνοι που θα βγουν «μπροστά» στα δύσκολα και θα πουν στους συμπαίκτες τους, «αφήστε το, το 'χω». Γιατί πολύ απλά το πιστεύουν.

Και αν μη τι άλλο η... ίδια η ιστορία έχει δείξει ότι ο Κώστας Σλούκας αποτελεί ένα τρανό παράδειγμα παίκτη, ο οποίος θα ζητήσει τη μπάλα όταν τα ματς βρίσκονται στην κόψη του ξυραφιού. Χωρίς αυτό να εγγυάται πάντα την επιτυχία. Θυμάστε τι έχει γίνει κατά καιρούς. Σε πόσα και πόσα buzzer beater ευστόχησε κατά τη διάρκεια της παρουσίας του σε Φενέρ και Ολυμπιακό, με αποκορύφωμα φυσικά, το τρίποντο... μισό-Final Four στη Κωνσταντινούπολη.

• Ο Σλούκας σφράγισε τη νίκη και σέρβιρε το... ορεκτικό της σεζόν

Θα υπάρξουν και οι δύσκολες στιγμές. Όπως το άστοχο σουτ στον τελικό με τη Ρεάλ. Όμως ήταν εκεί. Δεν κρύφτηκε. Και όχι μόνο δεν κρύφτηκε, αλλά έχει κερδίσει κάτι με την αξία του. Όταν «σηκώνεται» για το σουτ τη στιγμή που κρίνεται ένα ματς, οι περισσότεροι πιστεύουν ότι θα ευστοχήσει. Και όχι ότι θα αστοχήσει. Και γι' αυτόν τον λόγο θεωρείται ως ένας από τους μεγαλύτερους clutch players της Euroleague.

Φαντάζομαι ότι θα προτιμά να «καθαρίζει» ο Παναθηναϊκός τα ματς νωρίτερα από το να... ανεβαίνουν οι παλμοί της αγωνίας στο τέλος. Πάντως, αν και μιλάμε για φιλικό ματς προετοιμασίας, ο Σλούκας απέδειξε περίτρανα ένα πράγμα το οποίο -έτσι και αλλιώς- γνωρίζαμε από τη πρώτη στιγμή που υπέγραψε στο «τριφύλλι». Στα δύσκολα η μπάλα θα είναι «δική» του. Εκείνος θα αποφασίζει. Εκείνος θα καθορίζει τις τύχες ενός αγώνα. Και ίσως αύριο-μεθαύριο να μην χρειαστεί να σουτάρει αλλά να πασάρει για ένα (πιο) σίγουρο καλάθι.

Η σιγουριά που αποπνέει τα λέει όλα

Με λίγα λόγια είδαμε σκηνές από τα... προσεχώς στον τελικό του 5ου τουρνουά «Παύλος Γιαννακόπουλος». Μήπως πιστεύει κανείς ότι στην «crunch time» των αγώνων της Euroleague δεν θα παίρνει ο Σλούκας την κατάσταση στα χέρια του; Και εδώ που τα λέμε ο Παναθηναϊκός είχε να νιώσει τέτοια «σιγουριά» από την εποχή του Διαμαντίδη. Ήξεραν όλοι ότι βρέξει-χιονίσει η μπάλα θα είναι στα χέρια του. Η λογική λέει ότι το ίδιο θα συμβαίνει και φέτος. Χωρίς να πηγαίνει η ψυχή των φιλάθλων στην... Κούλουρη αναφορικά με το ποιος θα πάρει την τελευταία ευθύνη. Τώρα (θα) ξέρει. Αν ευστοχήσει ή αστοχήσει θα είναι... αλλουνού παπά Ευαγγέλιο.

• Σλούκας: «Έχουμε μπροστά μας μια πολύ μεγάλη πρόκληση, τον πρώτο τίτλο της χρονιάς»

Και για να τα λέμε όλα, η συνολική παρουσία του Σλούκα στο τουρνουά δεν ήταν καλή. Ούτε έπαιξε καλά κόντρα στην Μπάγερν, αλλά ούτε και κόντρα στην Εφές. Οι (μόλις) 3 ασίστ για 4 λάθη και το –16 στο +/- της παρουσίας του στο παρκέ, «μιλούν» από μόνα τους. Απέναντι στους Βαυαρούς είχε 4 ασίστ για 4 λάθη και -1 στο +/- της στατιστικής του. Κάνοντας την «σούμα» 7 ασίστ για 8 λάθη και 5/15 εντός παιδιάς. Όμως ανησυχεί κανείς; Όχι. Πιστεύει κάποιος ότι δεν θα έχει ηγετική παρουσία στα επίσημα; Όχι.

Και κλείνοντας για τον Σλούκα και το πόσο επιδραστικός είναι στα δύσκολα, σημειώστε ότι πέτυχε τους 7 από τους 9 πόντους του στην τελευταία περίοδο. Εκεί που πρέπει και όταν πρέπει. Και δεν στέκομαι στο γεγονός ότι ήταν φιλικά ματς, έτσι; Ήταν η πρόβα τζενεράλε στο πιο... Ευρωλιγκάτο τουρνουά πριν από τα επίσημα. Για ποιον λόγο, τότε, ο Ερντέμ Τσαν να κρατήσει 31 λεπτά τον Λάρκιν στο παρκέ και άλλα 30 λεπτά τον Κλάιμπερν;

Ο Λεσόρ και η «πράσινη» στόχευση

Και πάμε παρακάτω: Στα τέσσερα τελευταία φιλικά του Παναθηναϊκού σε Ρόδο και «Παύλος Γιαννακόπουλος» ήταν εμφανέστατη η διάθεση (μάλλον η στόχευση για να το θέσω καλύτερα) να «ακουμπάει» η μπάλα όσο το δυνατόν περισσότερες φορές στον Λεσόρ.

Και αν υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις να τελειώνει τις φάσεις και να παίρνει φάουλ. Διόλου τυχαίο το γεγονός ότι στα δύο ματς ο Γάλλος σούταρε 21 βολές έχοντας κερδίσει 13 φάουλ!

• Έτσι έφτασαν οι «πράσινοι» στη νίκη και στην κατάκτηση της 1ης θέσης

Με τη δύναμη και την έκρηξή του καταφέρνει να πάρει πλεονεκτική θέση απέναντι και σε πιο ψηλά κορμιά. Αν και όπως ανέφερα και μετά το ματς με την Μπάγερν, περιμένω να δω το πώς θα ανταποκριθεί και απέναντι σε Μιλουτίνοφ-Φαλ (σε πρώτη φάση) στο Super Cup.

Όσο για τις βολές; Είχε ποσοστό 66% το διήμερο. Επειδή ο τρόπος παιχνιδιού του θα τον οδηγήσει φέτος πολλές φορές στη γραμμή της φιλαθρωπίας θα πρέπει να βελτιώσει το ποσοστό του κοντά στο 75%. Από εκεί και πέρα μιλάμε για σέντερ (έστω και χωρίς τον κλασσικό όρο του σέντερ με ύψους 2.10 μέτρων και πάνω) που κάνει τη διαφορά.

Φημίζεται για την επίθεση, αλλά έπαιξε άμυνα

Η αλήθεια είναι ότι το πρώτο πράγμα που έμπαινε στην κουβέντα του νέου Παναθηναϊκού έχει να κάνει με την επίθεση. Για το πόσο ταλέντο υπάρχει και το πόσο μπορεί να «ανοίξει» τα σκορ. Βέβαια αυτό δεν φάνηκε τόσο στο «Παύλος Γιαννακόπουλος» με τους 75 πόντους κατά μέσο όρο και τα μόλις 15/51 τρίποντα με ποσοστό που μετά βίας έφτασε στο 29%. Και αν απέναντι στην Μπάγερν τα περισσότερα ήταν αμαρκάριστα, κόντρα στην Εφές υπήρξαν αχρείαστα σουτ πάνω σε άμυνα. Όμως γι' αυτό είναι τα φιλικά. Για να διορθώνονται τα κακώς κείμενα. Ξαναλέω και πιστεύω ότι τα σουτ θα μπουν.

Δεν θέλω να σταθώ όμως στο επιθετικό κομμάτι αλλά στο αμυντικό. Η Μπάγερν πέτυχε 99 πόντους στην Παρτίζαν, έμεινε στους 73 με τον Παναθηναϊκό. Η Εφές πέτυχε 81 στην Παρτίζαν, έμεινε στους 69 με τον Παναθηναϊκό. Πολύ απλά οι «πράσινοι» είχαν παθητικό 71 πόντων κατά μέσο όρο, τη στιγμή που στα δύο πρώτα κομμάτια της προετοιμασίας δέχονταν 80+ πόντους. Η ενσωμάτωση όλων των παικτών (σ.σ. αν και ο Βιλντόζα απουσίασε από τα τέσσερα τελευταία φιλικά) βοήθησε τον Αταμάν να δουλέψει καλύτερα και στον συγκεκριμένο (και πιο δύσκολο θαρρώ) τομέα του παιχνιδιού.

• Η απονομή στον αρχηγό, Κώστα Σλούκα

Ο Καλαϊτζάκης για παράδειγμα είναι ξεκάθαρο ότι θα έχει ειδικές αποστολές και θα γίνεται αλλαγή... χαντμπολ από τον Αταμάν, ο οποίος σε κάποια κομμάτια του παιχνιδιού τον χρησιμοποιεί μόνο στην άμυνα και τον αλλάζει στην επίθεση με τον Σλούκα. Επίσης ο Παπαπέτρου χειροκροτήθηκε για τα αμυντικά του καθήκοντα κόντρα στην Εφές. Μήτογλου και Λεσόρ δεν άφηνουν φάση για φάση να πάει χαμένη. Και μετά τα 5'' σε επαναφορά της Μπάγερν στο πρώτο ματς, ο Παναθηναϊκός ανάγκασε την Εφές δύο φορές σε παράβαση 24 δευτερολέπτων και άλλη μία σε παράβαση 8 δευτερολέπτων. Ε, όσο να 'ναι αυτό κάτι δείχνει.

Εν κατακλείδι: Ο Παναθηναϊκός θέλει δουλειά ακόμα. Πολλή δουλειά. Πάρα πολλή δουλειά. Και σε καμία περίπτωση δεν πάει στο Super Cup ως το φαβορί. Φαβορί ήταν και παραμένει ο Ολυμπιακός που είναι πολύ πιο δεμένη ομάδα σε σχέση με τους «πράσινους».

ΥΓ: Όμορφη η ατμόσφαιρα στο ΟΑΚΑ από τους 11.000 και πλέον φιλάθλους του Παναθηναϊκού. Να γκρινιάξω όμως; Χρειαζόταν μεγαλύτερη ένταση και περισσότερο παλμό. Όταν «ξύπναγε» η εξέδρα «ξύπναγε» μαζί της και η ομάδα από τα «κενά» της διαστήματα...