Άρης: Οι καταστροφικές τελευταίες περίοδοι και παίκτες που πρέπει να αξιοποιηθούν

Βαδίζοντας σε διαφορετικό τακτικό πλάνο – αυτό που προέβλεπε εντονότερο «τάισμα» των ψηλών και λιγότερο τρίποντο, βάσει και των όσων έδωσε η άμυνα της Τσεντεβίτα Ολίμπια – ο Άρης δεν κατάφερε να παρουσιάσει κάτι διαφορετικό σε σύγκριση με αυτά που είχε δείξει στους προηγούμενους αγώνες. Βάζοντας στην εξίσωση και τα φιλικά παιχνίδια, αντικειμενικά, εξαίρεση αποτέλεσε μόνο η εμφάνιση στη Βενετία και η νίκη επί της Βενέτσια. Στις υπόλοιπες αναμετρήσεις, οι «κίτρινοι» παρουσιάζουν, λίγο πολύ, τις ίδιες αδυναμίες.

Σε αυτές συμπεριλαμβάνεται και η συμπεριφορά τους στην τελική ευθεία ενός αγώνα. Το επιμέρους σκορ, υπέρ των αντιπάλων, στα παιχνίδια με Καρδίτσα και Κολοσσό Ρόδου ήταν 40-15. Προσθέτοντας και το χθεσινό 17-8 της Τσεντεβίτα Ολίμπια, ανέρχεται σε επιμέρους σκορ 57-23. Δηλαδή, οι αντίπαλοι σκοράρουν 19 πόντους στις τελευταίες περιόδους και ο Άρης μετά βίας «σκαρφαλώνει» στους οκτώ. Το κόστος φαίνεται και στα αποτελέσματα.

Στη Λουμπλιάνα μπορεί να συνυπολογιστεί και η απουσία καθαρού μυαλού παράλληλα της σκέψης του ενδεχομένου ισοβαθμίας. Σε ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης, όταν δεν μπορείς να νικήσεις, τουλάχιστον φροντίζεις να μη χάσεις με… πολλά. Ο Άρης λειτούργησε αντιστρόφως με συνέπεια το -21 το οποίο είναι δύσκολο να καλυφθεί και θα αποτελέσει το δυσβάσταχτο βάρος που θα κουβαλήσει στη διάρκεια της σεζόν και στο σενάριο ισοβαθμιών.

Αυτό το πρόβλημα είναι μικρότερο σε σχέση με τον τρόπο λειτουργίας του συνόλου. Ομαδικά ή και σε ατομικό επίπεδο. Κακώς υπάρχει η αίσθηση ότι ο Άρης δεν είχε πλάνο στη Λουμπλιάνα. Μια ομάδα που είχε για… ψωμοτύρι τα μακρινά σουτ έχοντας επιχειρήσει (κατά μέσο όρο) 25.2 στα προηγούμενα τέσσερα επίσημα παιχνίδια, έφτασε στις αρχές της τελευταίας περιόδου να είχε εκτελέσει μόλις πέντε. Η στόχευση ήταν ξεκάθαρη αλλά ο τρόπος εκτέλεσης των plays έδειξε εξαιρετικά χαμηλό βαθμό εξοικείωσης των παικτών με αυτά. Η αναλογία αστί-λαθών είναι αποστομωτική. Οι έξι τελικές πάσες προς 21 λάθη φανερώνουν 15(!) λιγότερες κατοχές. Αν υπολογίσει κανείς τα έντεκα λιγότερα λάθη των φιλοξενούμενων και τα +3 επιθετικά ριμπάουντ, οι επιπλέον κατοχές φτάνουν τις 14!

Το πλάνο δεν έβγαινε κι έτσι η ομάδα επέστρεψε στη λογική της ατομικής πρωτοβουλίας και της ικανότητας παικτών, όπως ο Μήτρου Λονγκ, στο ένας εναντίον ενός. Η επίδοση των 7/13 σουτ του Ελληνοκαναδού κράτησε τον Άρη στο παιχνίδι για κάποια λεπτά, δεν θα μπορούσε όμως να οδηγήσει σε ουσιαστικό αποτέλεσμα. Ως σύνολο, ο Άρης αδυνατεί να πάρει τα στοιχεία που έχουν συγκεκριμένοι παίκτες. Παραδείγματος χάρη, ο Μπριν Φορμπς ουδέποτε ήταν ικανός με την μπάλα στα χέρια αλλά δούλευαν οι υπόλοιποι για το δικό του αμαρκάριστο σουτ. Το ίδιο ισχύει και για τον Άρνολντας Κουλμπόκα.

Για τους δύο παίκτες αναφέρονται πολλά – μαζί με την περιορισμένη ικανότητα του Λιθουανού στην άμυνα – μέχρι στιγμής όμως ο Άρης δεν έχει καταφέρει να πάρει τα θετικά στοιχεία τους. Το ίδιο ισχύει και για τον Στίβεν Ίνοκ. Δεν έχει καμία αξία η κατοχή μιας μπάλας σε απόσταση πέντε-έξι μέτρων από το καλάθι. Ακόμη και από τα χρόνια του στην Μπασκόνια, η μπάλα (τού) ήταν άχρηστη από αυτή την απόσταση.

Συνολικά, ο Άρης θα έπρεπε να είχε παρουσιάσει εικόνα πιο δουλεμένης ομάδας και να είχε χτίσει αξιόπιστες γραμμές επικοινωνίας μεταξύ των παικτών. Γίνεται λόγος για κάποιες απουσίες στη διάρκεια της προετοιμασίας. Τί να πουν οι ομάδες που είχαν έξι κι επτά διεθνείς;

Η προβληματική εικόνα παράλληλα της αγωνιστικής μετριότητας έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις υψηλές προσδοκίες του κόσμου. Κι αυτό είναι ζήτημα καθώς η απόσταση δείχνει τεράστια. Προς την κατεύθυνση προσθήκης στοιχείων, οι «κίτρινοι» αποφάσισαν να ενισχύσουν την ομάδα με τον Άλεξ Μερκβιλάντζε. Η αλήθεια είναι ότι το… κοινό περίμενε κάτι εντελώς διαφορετικό. Έναν παίκτη στις θέσεις «4» και «5» με αντιπροσωπευτικό στοιχείο την αθλητικότητα παράλληλα της ικανότητας συνεργασιών στο low post παιχνίδι.

O 23χρονος Γεωργιανός είναι «άγουρος» στο επαγγελματικό επίπεδο καθώς θα είναι η πρώτη του φορά σε τόσο δύσβατα μονοπάτια. Το τελευταίο επίσημο παιχνίδι του ήταν πριν το καλοκαίρι και δεν είναι «τεσσεραμισάρι». Περίπου το 25% των κατοχών του είναι στο low post και στο κολέγιο αγωνιζόταν περισσότερο στη θέση «3». Κοινώς, δεν είναι παίκτης-εγγύηση. Μπορεί να εξελιχθεί σε εξαιρετική επιλογή και να δώσει τα στοιχεία που εκλείπουν. Στην παρούσα στιγμή όμως, κανείς δεν μπορεί να το ισχυριστεί με βεβαιότητα γιατί δεν έχει δοκιμαστεί σε πλαίσιο εκτός κολεγίου.