Άρης: Ταλέντο υπάρχει, πρέπει να το δουλευτεί και να το αξιοποιηθεί

• Όλοι οι γνώστες της «πιτσιρικαρίας» ξέρουν τον Παναγιώτη Λέφα
• Ο Ζήσης, ο Μποχωρίδης και οι προθέσεις του Κάραϊτσιτς

Οι προβολείς έκλεισαν. Χιλιάδες χαρτάκια απομακρύνθηκαν από το παρκέ και η αποθέωση της «τσακαλοπαρέας» μοιάζει περισσότερο με μακρινή ανάμνηση. Προφανώς θα παραμείνει βαθιά ριζωμένη στις δικές τους παιδικές ψυχές, δεν μπορεί να αποτελέσει όμως τίποτε παραπάνω από την κινητήριο δύναμη που χρειάζεται ένας πιτσιρικάς για να αποκτήσει αυτοπεποίθηση με απώτερο σκοπό να ασκήσει εντονότερη πίεση στον εαυτό του. Στο κάτω-κάτω της γραφής, δεν ήταν οι μοναδικοί αμούστακοι που αποθεώθηκαν στο Nick Galis Hall. Μερικοί στάθηκαν στο standing ovation της μίας βραδιάς και σταδιακά οπισθοχώρησαν. Άλλοι πάλι το χρησιμοποίησαν ως motivation κι έφτασαν στο σημείο που βρίσκονται σήμερα ο Αλέξανδρος Βεζένκοφ, ο Κώστας Παπανικολάου. Είναι κι άλλοι.

Η σωστή ανάγνωση μιας κατάστασης σαν κι αυτή δεν στοιχειοθετεί απλή υπόθεση. Τα συναισθήματα που αναπτύσσονται είναι μαγικά ή μάλλον, ονειρικά. Εκεί είναι απαραίτητο να ενεργοποιηθούν οι αντιδράσεις του χαρακτήρα για την επαναφορά των λεγόμενων… εργοστασιακών ρυθμίσεων. Η αλήθεια είναι ότι το έχουν ξανακάνει. Ξεκινώντας από τον νεαρότερο, τον Χρυσόστομο Χατζηλάμπρου. Αν κανείς ταξιδέψει στον χρόνο θα διαπιστώσει εκείνη τη μαγική εμφάνισή του με τη φανέλα της Εθνικής Παίδων απέναντι στην Κροατία στο Πανευρωπαϊκό των Παμπαίδων. Το κοντέρ έγραψε 33 πόντους με οκτώ εύστοχες προσπάθειες τριών πόντων. Η ιστορία έχει γράψει συμμετοχές στα κορυφαία rising star tournament, οπότε, δεν είναι σαν τον… άγνωστο μεταξύ αγνώστων. Έγραψε επίσης τον σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο τον περασμένο Οκτώβρη όταν κι αυτοί που δεν τον ήξεραν, ένιωσαν έναν πόνο στην καρδιά τους.

Ο Άρης τον απέκτησε από τον ΒΑΟΛ Χίου όταν έμαθε για έναν 14χρονο ο οποίος έκανε αδιανόητα πράγματα απέναντι σε άντρες. Ειδικά αυτοί οι 41 πόντοι στο μπαράζ ανόδου. Αριστερόχειρας, αλτικός, αθλητικός και αυθεντικός σκόρερ. Το ξύλο με τους μεγαλύτερους συνεχίστηκε στη National League 2 καθώς ήταν μέλος του Ναυάρχου Βότση (ήταν θυγατρική ομάδα του Άρη). Χρησιμότατο για την καλύτερη αντίληψη των καταστάσεων και των δυσκολιών που εμπεριέχει το εγχείρημα μιας επαγγελματικής σταδιοδρομίας. Το παιδικοεφηβικό κορμί του σφυρηλατήθηκε στα δύσκολα και από το βράδυ της περασμένης Τετάρτης κατάλαβε ότι πλέον μπήκε στον κύκλο των ακόμη δυσκολότερων.

Όλοι οι γνώστες της «πιτσιρικαρίας» ξέρουν τον Παναγιώτη Λέφα

Αυτή είναι η αλήθεια. Όσοι παρακολουθούν με ευλάβεια τα Πρωταθλήματα των μικρών γνωρίζουν τον 18χρονο Παναγιώτη Λέφα. Χαρισματικός στο σκοράρισμα αλλά χρειάζεται πολλή δουλειά στο σώμα του και στον τομέα της ενδυνάμωσης για να διορθώσει και το κομμάτι της ταχύτητας. Ο νεαρός ήταν στον ΠΑΟΚ και λίγο πριν την ενηλικίωσή του αποφάσισε να υπογράψει τετραετές επαγγελματικό συμβόλαιο στον Άρη ως επιλογή των μελών της της προηγούμενης διοίκησης της ΚΑΕ. Είναι επίσης αλήθεια ότι εκείνη η κίνηση είχε προκαλέσει αίσθηση γιατί τα τμήματα υποδομής του Άρη είχαν μπόλικους γκαρντ. Εκείνη η ενέργεια θεωρήθηκε παρεμβατική ως προς τη δουλειά που γινόταν στα τμήματα υποδομής του συλλόγου. Η άποψη του Αχιλλέα Ρουσιαμάνη, ο οποίος έκανε τη μεταγραφή, ήταν ξεκάθαρη. Είχε απαντήσει ότι ο Άρης πρέπει να αποκτά κάθε χαρισματικό παίκτη με την ευθύνη της ανάπτυξής του και την προοπτική εξέλιξής του στην πρώτη ομάδα.

Το ντεμπούτο του 18χρονου, απέναντι στο Αμβούργο, ήταν εντυπωσιακό. Κι αυτός με ύψος 1.96μ., έβαλε τα τέσσερα από τα πέντε σουτ που επιχείρησε, επιδεικνύοντας αγωνιστικό θράσος, και τελείωσε τον αγώνα με 13 πόντους. Είχε και δύο τελικές πάσες. Κι αυτό δεν είναι άγνωστος. Στο πρόσφατο Eurobasket U18, με τη φανέλα της Εθνικής, είχε 19.1 πόντους κατά μέσο όρο και ήταν ο τρίτος καλύτερος στη διοργάνωση. Ήταν από τους κορυφαίους σουτέρ από μακρινή απόσταση με ποσοστό μεγαλύτερο του 40%. Είχαν προηγηθεί οι εντυπωσιακές εμφανίσεις του στο εγχώριο Πρωτάθλημα Εφήβων και στο Rising Star. Δεν αμφισβητείται το χάρισμά του στο σκοράρισμα αλλά και τούτος είναι υποχρεωμένος να δουλέψει πάρα πολύ για να φτιάξει το σώμα του. Η ενδυνάμωση των ποδιών για την καλύτερη αμυντική συμπεριφορά εντάσσεται στα προαπαιτούμενα για την εξέλιξή του.

Μετά τον αγώνα με το Αμβούργο, συνάντησα και τους τρεις στον προαύλιο χώρο του Αλεξανδρείου. Ο Παναγιώτης Λέφας ήταν αμήχανος, ο Χρυσόστομος Χατζηλάμπρου ολίγον φοβισμένος και ο Βασίλης Καζαμίας περισσότερο εξοικειωμένος, προερχόμενος από τα σπλάχνα του συλλόγου. Τούτος είναι πιο συνηθισμένος καθώς πριν από δύο χρόνια έγινε ο νεαρότερος παίκτης στην ιστορία του Άρη που αγωνίστηκε σε ευρωπαϊκό παιχνίδι. Ήταν στο πλαίσιο της κανονικής διάρκειας του Eurocup απέναντι στη Σλασκ. Σε ηλικία 16 ετών, εννιά μηνών και 18 ημερών. Ναι, και ο Καζαμίας συμπεριλαμβάνεται στα hot prospects με ύψος 1.96μ. και αγωνιζόμενος στη θέση «1». Εξίσου εντυπωσιακό είναι το άνοιγμα χεριών του. Από μικρός έμαθε να βουτά στα βαθιά καθώς στα Rising Star Tournaments χρειάστηκε να αντιμετωπίσει μεγαλύτερούς του.

Συνήθως, οι στατιστικές του είναι γεμάτες σε πόντους, ριμπάουντ και ασίστ ενώ κι αυτός επωφελήθηκε της συμμετοχής του στη Nations League 2 με τον Ναυάρχο Βότση. Κι αυτός αριστερόχειρας, έχει μπόλικες εργατοώρες μπροστά του. Η βελτίωση στην ντρίμπλα και στην ανάγνωση του παιχνιδιού είναι απαραίτητη για να εξελιχθεί σε άριστος οργανωτής. Ήδη έχει δουλέψει το σώμα του, απαιτείται όμως η περαιτέρω βελτίωση. Στις αναγκαίες βελτιώσεις εντάσσεται και το μακρινό σουτ καθώς η διείσδυση είναι κάτι που συνεχώς βελτιώνει κι αυτό φάνηκε μέσα από την παρουσία του στους φιλικούς αγώνες του Άρη. Ήδη πρόσθεσε την πίεση στην άμυνα.

Ο Ζήσης, ο Μποχωρίδης και οι προθέσεις του Κάραϊτσιτς

Και τα τρία παιδιά θα δουλέψουν σε υποστηρικτικό περιβάλλον. Το ξέρουν ή μάλλον, το έχουν καταλάβει. Εξίσου αναγκαίο είναι να συνειδητοποιήσουν ότι οι ευκαιρίες κερδίζονται. Μια ομάδα στόχων δεν μπορεί να θυσιάσει παιχνίδια προς όφελος της εξέλιξης των νεαρών. Αυτοί πρέπει να φροντίσουν για να καλύψουν την απόσταση που τους χωρίζει από τις απαιτήσεις του club. Οι ίδιοι είναι αναγκαίο να διαθέτουν… κοντή μνήμη παραμερίζοντας αποθεώσεις σαν την προχθεσινή. Η επόμενη μέρα πάντα έχει μεγαλύτερη αξία από την προηγούμενη. Αναμφίβολα, η παρουσία του Νίκου Ζήση εκλαμβάνεται ως εχέγγυο ασφαλείας. Κι αυτός στα 17α του άφησε τη Θεσσαλονίκη και βάδισε στον δρόμο των απαιτήσεων φτάνοντας στις απολαύσεις των μεγάλων επιτυχιών. Μ’ ένα βλέμμα και δύο κουβέντες, μπορεί εύκολα να τους εξηγήσει τη σωστή συνταγή. Το ίδιο ισχύει και για τον Λευτέρη Μποχωρίδη ο οποίος είχε βουτήξει στα βαθιά του Παλέ πριν από 15 χρόνια. Απόγευμα απεργιακών κινητοποιήσεων, απέναντι στον Ολυμπιακό, σε ηλικία 16 ετών. Εντός αποδυτηρίων, είναι αυτός που σίγουρα θα αναλάβει τις… ανώμαλες προσγειώσεις.

Καταλήγοντας στον Μπόγκνταν Κάραϊτσιτς, είναι φανερό πλέον ότι ο 42χρονος τεχνικός πρεσβεύει τη λογική της σερβικής σχολής. Δηλαδή, οι νέοι πρέπει να παίζουν. Υπό την προϋπόθεση ανταπόκρισής τους. Μετά τον αγώνα με το Αμβούργο, ο προπονητής του Άρη ένιωθε περηφάνια καθώς περπατούσε διανύοντας την απόσταση από τα αποδυτήρια στο γραφείο στην ΚΑΕ. Ναι, μίλησε στη συνέντευξη Τύπου για τον Νίκο Γκάλη και τον Ρίτσαρντ Σιάο αλλά η χαρά του είχε να κάνει με τους πιτσιρικάδες. Κάθε φορά που θα το επιτρέπουν οι συνθήκες, οι ευκαιρίες θα παρέχονται αρκεί όμως να διαπιστωθεί ότι τις αξίζουν…