Eurobasket 2025: Ο καλός δαίμονας του κακού δαίμονα

Tην προηγούμενη φορά που νικήσαμε την Ισπανία, το 2013 στην αρένα «Στόζιτσε» της Λιουμπλιάνα, ο Βασίλης Σπανούλης ήταν ο σημαιοφόρος. Έπαιζε με τουμπανιασμένο πόδι, αφού είχε υποστεί βαρύ διάστρεμμα 7 ημέρες νωρίτερα σε έναν αγώνα με τη Ρωσία στο Κόπερ. «Ο αστράγαλός του είναι σαν καρπούζι», μου έλεγε κάποιος στο ξενοδοχείο της Εθνικής.

Άλλος στη θέση του θα είχε επιστρέψει κακήν κακώς στην ομάδα του και στην οικογένειά του. Αυτός, όμως, έσφιξε τα δόντια και έπαιξε. Τον έβλεπε δίπλα του ο Καββαδάς και ένιωθε σαν να ήταν ο χαμένος αδελφός των Γκασόλ. Ο ίδιος ο Σπανούλης πέτυχε 20 πόντους κουτσαίνοντας. Οι υπερβάσεις απαιτούν όχι μόνο μεγάλο μπάσκετ, αλλά και ζεστή καρδιά.

Είμαι βέβαιος, ότι ο Ομοσπονδιακός προπονητής μίλησε στους παίκτες του για το δεκατρία. Αν δεν το έκανε αυτός, θα το έκανε ο Νίκος Ζήσης, που αγωνιζόταν δίπλα του. Ή ο Ηλίας Καντζούρης, που ήταν και τότε βοηθός προπονητής , στο πλευρό του Αντρέα Τρινκιέρι. Ή ο Κώστας Παπανικολάου, για να μείνουμε σε όσους φορούν ακόμη φανέλα. Ή ο Κώστας Σλούκας.

Θα πείτε, εκείνη η ομάδα είχε 11ο παίκτη τον Κώστα Καϊμακόγλου και 12ο τον Αντώνη Φώτση, ενώ η φετινή τους Κατσίβελη, Σαμοντούροφ. Εδώ δεν βρίσκω απάντηση. Επισημαίνω όμως ότι καπάκι χάσαμε τότε από Σλοβενία, Κροατία και μείναμε εκτός προημιτελικών μετά πολλών επαίνων.

Ενώ φέτος, στο Eurobasket 2025; Φέτος όχι μόνο σκαρώσαμε ιστορικών διαστάσεων χουνέρι στους Ισπανούς, αλλά κατορθώσαμε να ξορκίσουμε και τα φαντάσματα δύο δεκαετιών. Απ’ όλους τους κακούς δαίμονες, ο χειρότερος είναι εκείνος που ξεμυτίζει τα μεσάνυχτα, όταν οι σκιές μοιάζουν απειλητικές και τα ξόρκια έχουν τριπλή δύναμη, ικανή να σε κάνει ναστρέψεις το χέρι ενάντια στον ίδιο σου τον εαυτό .

Αυτό δεν επιχείρησε να κάνει η Εθνική απόψε; Ένα ματς που δεν χανόταν με τίποτε πήγε να το χαρίσει στους Ισπανούς, μόνο και μόνο επειδή είδε την κιτρινοκόκκινη φανέλα και σκιάχτηκε. Θα ήταν κρίμα, θα ήταν άδικο, θα μας έκανε να κλαίμε επί δεκαετίες, αλλά ήταν τελικά αντικατοπτρισμός. Ο κακός δαίμονας παραδόθηκε απόψε, σωμάτι τε και ψυχή.

Η αλήθεια είναι ότι οι Ισπανοί έδωσαν και την ψυχή τους για να σώσουν το τομάρι τους. Δεν τους άξιζε να φύγουν για τη Μαδρίτη και να δουν από το γυαλί Βόσνιους, Πορτογάλους, Σουηδούς και Γεωργιανούς, αλλά ούτε σε λόγου μας άξιζε αυτό που ζήσαμε δύο δεκαετίες τώρα.

Περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, ο Σπανούλης ένιωθε τις πληγές στο δικό του κορμί. Στα τελευταία δευτερόλεπτα του αποψινού αγώνα, κούτσαινε ασυναίσθητα σαν να τον ενοχλούσε ακόμη ο στραμπουληγμένος αστράγαλος του 2013. Έπειτα, ηρέμησε και πανηγύρισε με χαμόγελο 2005. Τελευταία φορά που τους κερδίσαμε, ο Βασίλης είχε ακόμη μαλλιά.

Ο Κώστας Παπανικολάου ισοφάρισε στη Λεμεσό τις συμμετοχές του Νίκου Γκάλη (168) και μετράει 6 Eurobasket καριέρας, αλλά σήμερα που έπαιζε το ματς της ζωής του, της γαλάζιας τουλάχιστον, ήταν και Γιαννάκης και Χριστοδούλου μαζί. Μόνο τη φανέλα του Καμπούρη δεν χρειάστηκε να φορέσει.

Πέρα από τις αμυνάρες στον Αλντάμα, το εκπληκτικό τρίποντό του αρχηγού στο 72-73 των Ισπανών ζύγιζε το βάρος της μπάλας σε χρυσάφι, όπως και το επιθετικό ριμπάουντ του Ντόρσεϊ λίγο πιο μετά και οι καλαθάρες των Σλούκα, Καλαϊτζάκη στην τελική ευθεία.

Για τον Γιάνναρο, τα λόγια έχουν στερέψει. Εάν η προχθεσινή «ξεκούραση» βοήθησε ώστε να πάρει τρία ριμπάουντ παραπάνω (από τα 14), να διαλύσει τις ισπανικές κορίνες πέντε έξι φορές στο δεύτερο ημίχρονο, να κρατήσει το μυαλό του καθαρό ώστε να μοιράσει τις 9 ασίστ, χαλάλι και ξανά χαλάλι το χαμένο ματς με τη Βοσνία.

«Είναι η πρώτη φορά που η Εθνική Ισπανίας δεν έχει ηγέτη», μου έλεγε ένας Ισπανός δημοσιογράφος λίγο πριν το τζάμπολ. «Ούτε στο αποδυτήριο, ούτε στον αγωνιστικό χώρο. Μπορούμε να πούμε ότι απουσίασε ο Αμπάλδε ή ο Αλμπέρτο Ντίαθ, αλλά αυτοί που μας έλειψαν ήταν ο Γιουλ, ο Ρούντι, ο Αμπρίνες, ο Λορένθο Μπράουν». Έτσι τον προφέρουν, Λορένθο.

Όπως και αν τον βαφτίσουν οι Ισπανοί, τον πρώην παίκτη του Παναθηναϊκού, αναμφίβολα θα ήταν ένα πιο σίγουρο χέρι στο τιμόνι της ομάδας. Όχι ότι υστέρησαν οι καταπληκτικοί τινέιτζερ και οι έντιμοι χαμάληδες του Σκαριόλο, αλλά να, χρειάστηκαν και αυτοί ένα ημίχρονο για να αντέξουν το βάρος.

Όταν πια οι Ισπανοί ξεκίνησαν την αντεπίθεσή τους, είχαν να βγουν από ένα βαθύ πηγάδι. Κατόρθωσαν να βγουν για δυό στιγμές στην επιφάνεια, αλλά οι παλιοσειρές της Εθνικής μας, Παπανικολάου και Σλούκας, τους έσπρωξαν ξανά στον βυθό, τον πιο σκοτεινό στην ιστορία τους.

Θα μπορούσε, βέβαια, να έχει τελειώσει νωρίτερα η δουλειά, χωρίς να υποστούμε αυτό το βασανιστήριο άγχους και απαισιοδοξίας. Δεν θα είχε όμως το ίδιο γούστο. Συνήθως είμαστε εμείς που χάνουμε τις κρίσιμες βολές, εμείς που πουλάμε μπάλες στα καλά καθούμενα και που δεν μπορούμε να σταυρώσουμε ένα ριμπάουντ. Εμείς, που πηγαίνουμε στο σπίτι μας πριν τους Ισπανούς. Τρίτη διοργάνωση σερί που βλέπουν την πλάτη μας, αν δεν το προσέξατε.

Στο Μουντομπάσκετ του 2027 στο Κατάρ, ίσως με Νούνιεθ και με Γκονθάλεθ δίπλα στους πρίγκιπεςς με τα υπέροχα ονόματα, Σεντ-Σούπερι και Ντε Λαρέα, η Ισπανία θα είναι ισχυρή. Με κάποιον άλλο προπονητή βέβαια στην πιλοτίνα, διότι ο Σέρτζιο Σκαριόλο βρίσκεται με το ένα πόδι στον εξώπορτα.

Εάν χάναμε, θα πηγαίναμε στη Λετονία με τη βαλίτσα της επιστροφής γεμάτη και έτοιμη. Τώρα , έχουμε μπροστά μας μονοπάτι στρωτό: Ισραήλ την Κυριακή στο πρώτο νοκ-άουτ, Λιθουανία ή Λετονία αμέσως μετά (Τρίτη), Τουρκία στο βάθος. Οι Λιθουανοί παίζουν χωρίς πόιντ-γκαρντ, οι Λετονοί παίζονται ακόμα και στο σπίτι τους.

Όσο για τους Ισραηλινούς; Θα μου επιτρέψετε να πω ότι δεν θα έπρεπε καν να τους επιτραπεί η είσοδος στο σαλόνι του Eurobasket. Ελπίζω ότι θα ακουστεί και στη Ρίγα το «Παλεστίνα-Παλεστίνα» που αντήχησε σήμερα στη Λεμεσό. Και όχι μόνο από χείλη Βόσνιων, τούτη τη φορά. Όταν δολοφονούνται παιδιά, το μπάσκετ δεν έχει και τόση σημασία.

Σας αφήνω όμως τώρα, διότι η πτήση για τη Ρίγα αναχωρεί σε λίγες ώρες και θα πρέπει να ετοιμάσω την αποσκευή μου, ανταλλάσσοντας τα μαγιό και τις βερμούδες με ζακέτες και αδιάβροχα. Ελπίζω να υποδεχθεί με καλοκαίρι την Εθνική μας η πανέμορφη πρωτεύουσα της Λετονίας. To Σάββατο προβλέπονται καταιγίδες, την Κυριακή ελπίζω όχι.

Θα κάνω ότι δεν πρόσεξα, ότι η -εκ των χορηγών της Εθνικής- Aegean έχει προγραμματίσει απ’ ευθείας πτήση από την Ρίγα για την Αθήνα αργά το βράδυ της Δευτέρας…

Το Pamestoixima.gr στην καρδιά του Eurobasket 2025

Η μεγάλη γιορτή του ευρωπαϊκού μπάσκετ είναι εδώ! Ζεις κι εσύ τον παλμό του Eurobasket 2025 μαζί με το Pamestoixima.gr, εκεί που θα βρεις εκατοντάδες επιλογές για στοίχημα στο Eurobasket τόσο πριν, όσο και κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης. Στο Pamestoixima.gr είναι εξασφαλισμένη μια μοναδική στοιχηματική εμπειρία με μακροχρόνια & ειδικά στοιχήματα Eurobasket και μοναδικές προσφορές για όλους!