Γιάνκοβιτς: «Όταν αποσύρθηκα έκλαιγα για 10 ημέρες»

Μετά την χρονιά του στο Περιστέρι, ο Βλάντο Γιάνκοβιτς αποφάσισε να ρίξει τους τίτλους τέλους στην καριέρα του και μιλώντας στο «Man to Man» της GBL στάθηκε στα όσα επακολούθησαν αυτής της απόφασης.

Επιπλέον αναφέρθηκε στις σκέψεις του Μπόμπαν Γιανκοβιτς, για την ομάδα απωθημένο, το επόμενο βήμα που δεν είναι σε καμία περίπτωση μετέωρο, το μονόδρομο της επιτυχίας μέσω του μπάσκετ και τις αναμνήσεις που γύρισαν και του έφεραν δάκρυα στα μάτια!

Αναλυτικά τα όσα δήλωσε:

Για την απόφαση να σταματήσει: «Η ηλικία άλλαξε, νομίζω ότι ήθελα να φύγω. Πάντα είχα στο μυαλό μου να τελειώσω ψηλά. Τι εννοώ με αυτό; Να τελειώσω παίζοντας και νιώθοντας καλά και να τελειώσω μια χρονιά όπου η ομάδα θα πήγαινε εξαιρετικά. Οπότε νομίζω ότι όλα κάπως ευθυγραμμίστηκαν και η απόφαση ήταν αυτή. Ήταν μια απόφαση, η οποία με γέμιζε πάρα πολύ, να έχω και το ρόλο του αρχηγού, κάτι πολύ σημαντικό για μένα. Οπότε τελείωσα την καριέρα μου σε μια τρομερή σεζόνγια την ομάδα και ως αρχηγός αυτής της προσπάθειας».

Αν έχει σκεφτεί πως θα είναι όταν ζυγώνει ο Αύγουστος: «Την... κάτσαμε τη βάρκα. Δεν νομίζω ότι θα μου λείψει τόσο πολύ όταν πλησιάζει ο Αύγουστος, όσο ας πούμε αρχές Οκτωβρίου που θα έρθει το πρώτο Σαββατοκύριακο και θα λέω “ωχ, τώρα πρέπει να φάω μακαρόνια με κιμά, να πάω στον αγώνα”. Δεν πρέπει να φάω μακαρόνια με κιμά. Είχα ένα περιστατικό πριν από μερικές ημέρες.

Ξύπνησα, έφαγα πρωινό, πήγα για καφέ και εκεί γύρω στη μία, μιάμιση το μεσημέρι, την ώρα που τρώω συνήθως μεσημεριανό, με καλεί η γυναίκα μου, μου λέει “ωραία, τι πρέπει να φτιάξω για σήμερα;”. Της λέω “γιατί;” και μου απαντάει “Δεν πρέπει να φας για να χωνέψεις, για να πας για προπόνηση;”. “Ποια προπόνηση”, της απάντησα... Οπότε είναι είκοσι χρόνια για μένα μια ρουτίνα καθημερινή και είναι δεκατέσσερα χρόνια που είμαστε μαζί με την Έλενα, Είναι ρουτίνα και για αυτήν. Οπότε αλλάζουν λίγο οι ισορροπίες».

Για όσα έχει θυσιάσει στην καριέρα του: «Πάρα πολλά. Τις τελευταίες δέκα μέρες έκλαιγα σχεδόν κάθε μέρα. Γιατί πέρναγε ένα flashback στο τι έχω κάνει, από πού έχω ξεκινήσει. Τα περισσότερα flashback ήταν από την καριέρα μου πριν αυτή ξεκινήσει καλά καλά,

Δηλαδή στα δεκαπέντε, στα δεκαέξι, στα δεκαεφτά, στα δεκαοχτώ, στα δεκαεννιά. Εκεί που ζορίστηκα πάρα πολύ, εκεί που πάλεψα πάρα πολύ, εκεί που έκανα προπονήσεις έξι, εφτά, οχτώ ώρες την ημέρα, όχι μόνο μπάσκετ αλλά και στο γυμναστήριο με βάρη. Οπότε για να μου ήρθαν αυτές οι αναμνήσεις και αυτό το flashback, σημαίνει ότι ήταν μια περίοδος πάρα πολύ δύσκολη και ζόρικη για μένα και δεν την ξέχασα».

Για το αν ο μπαμπάς Μπόμπαν θα ήταν περήφανος για την καριέρα του γιου του, Βλάντο: «Θα ήταν λίγο επικριτικός έως πάρα πολύ. Θα ήθελε να μου δώσει συμβουλές για κάποια πράγματα τι να αλλάξω στην κάθε σεζόν ξεχωριστά. Σίγουρα μια συμβουλή που την κράτησα είναι πως ό,τι ξεκινάς μην το αφήσεις, να το τελειώσεις... εντελώς! Εδώ λοιπόν το ξεκίνησα και το τελείωσα, οπότε νομίζω ότι αυτή τη συμβουλή την έκανα».