Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός: Νίκησε o πληρέστερος, «έχασε» η δικαιολογία!

• Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός: Οι απουσίες των γηπεδούχων και το λάθος των διαιτητών!
• ΠΑΟΚ: Δεύτερη σερί «100άρα» και καλός βαθμός ενόψει Μούρθια!
• Περιστέρι: Με τέτοια φόρα μπορεί ακόμη και 4άδα!
• Άρης: Η διαφορά μεγέθους έφερε το 7/7!
• Καρδίτσα: Το ήθελε περισσότερο και το έδειξε!
• Μαρούσι: Το σωστό σχήμα στα guard και το ημίχρονο της χρονιάς!

Αν σε ένα ντέρμπι με τόσο μηδαμινή βαθμολογική σημασία και το οποίο σε μεγάλο βαθμό θύμιζε Super Cup, συμβαίνουν όλα αυτά τα «ωραία», τι πιστεύετε ότι θα γίνει αν οι «αιώνιοι» βρεθούν αντιμέτωποι και στα playoffs της Euroleague και κληθούν να παίξουν άλλα έξι (μίνιμουμ) έως και δέκα (μάξιμουμ) παιχνίδια μέχρι το τέλος της σεζόν;

Αυτό το σενάριο, όμως (αν προκύψει), θα μας απασχολήσει σε τρεις εβδομάδες και κάτι από τώρα. Για την ώρα, ας μείνουμε στο τι συνέβη στην τρίτη εφετινή εγχώρια αναμέτρηση των δύο «κολοσσών» του ελληνικού μπάσκετ, της οποίας το αποτέλεσμα χάρισε και μαθηματικά στους Πειραιώτες την πρωτιά της κανονικής περιόδου.

Με δεδομένο ότι η μάχη της κορυφής είχε ουσιαστικά κριθεί εδώ και καιρό και απλά το «ερυθρόλευκο» 2/2 εδραίωσε το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας του Ολυμπιακού για τους τελικούς, μοιραία, οι ανακατατάξεις που προέκυψαν στα υπόλοιπα ανοιχτά μέτωπα, έριξαν τους προβολείς της δημοσιότητας πάνω στα μεγάλα «διπλά» του Περιστερίου και του Αμαρουσίου, αλλά και στη νίκη-βάλσαμο της Καρδίτσας. Μία ακόμη απόδειξη για την άκρως συναρπαστική εξέλιξη της εφετινής Stoiximan GBL.

Ειδικότερα, η 6η σερί νίκη της ομάδας του Βασίλη Ξανθόπουλου μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες στην μάχη για την 4η θέση, από την άποψη ότι οι «κυανοκίτρινοι» έχουν το πιο βατό πρόγραμμα και με 3/3 (συν την ισοβαθμία με τον Άρη), μπορούν να αφήσουν εκτός τόσο τον «αυτοκράτορα» (δύσκολα δεν θα κάνει άλλη μία ήττα μέχρι το τέλος), όσο και την «βασίλισσα» (στην περίπτωση δεν κάνει άλλη νίκη).

Από 'κει και πέρα, ο συνδυασμός των αποτελεσμάτων στο «Γιάννης Μπουρούσης» και στο Ιβανόφειο, έφεραν τα πάνω κάτω στην μάχη για την αποφυγή του υποβιβασμού, εκεί όπου όλα έδειχναν ότι το Μαρούσι είχε πάρει την κάτω βόλτα...

Η νίκη της Καρδίτσας επί του Πανιωνίου εδραίωσε για τα καλά στην 11η θέση τους Θεσσαλούς (μπορούν να σωθούν ακόμη και με 3 ήττες στα εναπομείναντα παιχνίδια τους), που υπερερούν στην ισοβαθμία και έχουν και από κάτω τους τον σύλλογο των βορείων προαστίων αλλά και τους «κυανέρυθρους».

Το επιβλητικό «διπλό» των «κιτρινόμαυρων» επί του «Γηραιού», αναπτέρωσε τις ελπίδες τους και τους έδωσε την ευκαιρία να ελέγξουν μέχρι το τέλος την μοίρα τους. Αρκεί ο «ιστορικός» να μην κάνει 3 νίκες (μέσα με Ηρακλή και ΑΕΚ και έξω με Άρη).

Ας τα δούμε όλα πιο αναλυτικα, έχοντας ως κριτήριο προτεραιότητας την βαθμολογία και αρχίζοντας από το ντέρμπι.

Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός: Οι απουσίες των γηπεδούχων και το λάθος των διαιτητών!

Θα ξεκινήσω ανάποδα για να κλείσουμε μία ώρα αρχύτερα την, κατ' εμέ αχρείαστη, «διαιτητοσυζήτηση», που όμως σχεδόν πάντα έχει την τιμητικη στα τρίτα ημίχρονα των ντέρμπι. Αν το διαιτητικό τρίο έκανε ένα λάθος, εξαιτίας του οποίου χάθηκε ο έλεγχος του παιχνιδιού, αυτό κατά την ταπεινή μου άποψη ήταν η υπερβολική αυστηρότητα που επέδειξε στην αποβολη του Ναν και του Ντόρσεϊ.

Σύμφωνοι, στο replay της Δημόσιας Τηλεόρασης φάνηκε ξεκάθαρα ότι οι δύο παίκτες αντάλλαξαν επαφές με το κεφάλι, ωστόσο, το ότι δεν πιάστηκαν στα χέρια (επειδή επενέβησαν οι ψυχραιμότεροι) και τα χειρότερα απεφεύχθησαν, έπρεπε να συγκρατήσει τους διαιτητές από το να τους αποβάλλουν.

Αντίθετα αν κάποιος έπρεπε να πάρει την άγουσα για τα αποδυτήρια αυτός ήταν ο Λεσόρ, που αφηνίασε και όρμηξε σαν ταύρος σε υαλοπωλείο! Όχι πάντως για να χωρίσει, με αποτέλεσμα να σκίσει την φανέλα του Ντόρσεϊ...

Μέχρι εκείνο το σημείο, δηλαδή μέχρι τα μισά της διαδρομής, η απόδοσή τους ήταν σχεδόν αψεγάδιαστη. Από την διακοπή και μετά, το ματς τους έφυγε και δεν απέφυγαν λάθη, που όμως δεν διαμόρφωσαν επ' ουδενί το τελικό αποτέλεσμα.

Το χειρότερο, απ' όλα όμως, είναι ότι έκτοτε η ένταση εκτοξεύθηκε και αντί να ασχοληθούμε με το μπασκετικό κομμάτι του αγώνα, που είχε πολλή τακτική, από την μία τα stories και από την άλλη οι ενημερώσεις για όσα είχαν γίνει μέχρι τότε, μέσα κι έξω από το γήπεδο, αποπροσονατόλισαν αρκετό κόσμο, ενδεχομένως και τους διαιτητές...

Αυτά περί διαιτησίας... Πάμε στο μπάσκετ! Αγωνιστικά, λοιπόν, με βάση τους συσχετισμούς που διαμορφώθηκαν από τα προβλήματα που προέκυψαν κατά βάση στους γηπεδούχους (δεν είχαν στην διάθεσή τους Γκραντ, Ερνανγκόμεθ, Χέιζ-Ντέιβις, Ρογκαβόπουλο, Σαμοντούροβ και Γκριγκόνις), δέκα χρόνια να έπαιζαν οι δύο αντίπαλοι με αυτές τις συνθέσεις (οι φιλοξενούμενοι στερήθηκαν τον τιμωρημένο Φουρνιέ), τα... 11 θα κέρδιζε ο Ολυμπιακός!

Ήταν τόσο μεγάλη και εμφανής η υπεροχή των «ερυθρολεύκων» σε όλες τις γραμμές (ειδικότερα μετά την απόφαση του Μπαρτζώκα να συμπεριλάβει στην 12άδα και τους 3 σέντερ του), που ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν ένα... θαύμα για να τον απειλήσει. Ειδικότερα μετά την αποβολή του πρώτου σκόρερ του...

Απ' αυτή, λοιπόν, την άποψη, το ότι το +17 των πρωταθλητών (στο 19'36”) δεν έγινε +25 και βάλε, αλλά οι «πράσινοι» πλησίασαν τέσσερις φορές στις δύο κατοχές (66-71, 71-76 & 74-78 στην 3η περίοδο και 82-88 στην 4η), είναι σίγουρα προς τιμήν τους και οφείλεται εν πολλοίς στο «μπάσιμο» της εξέδρας στο ματς, αλλά και στην απουσία του Ντόρσεϊ από το 2ο μέρος, η οποία στέρησε από την ομάδα του Μπαρτζώκα την προσωπική φάση. Αλλά έβαλε μεγάλη πλάτη ο Λαρεντζάκης και όταν ο Ολυμπιακός παίρνει τόσα πολλά από έναν παίκτη που, υπό άλλες συνθήκες, δύσκολα θα έπαιζε, τότε πως να χάσει.

Από 'και και πέρα, το ότι ο Άταμαν δεν είχε το μέγεθος για να αντιμετωπίσει τους ψηλούς του Ολυμπιακού, τον «αναγκασε» να ρισκάρει σωστά με το μακρινό σουτ των αντιπάλων του, ελπίζοντας σε μία βραδιά που δεν θα βάλουν τα πρώτα και και υπό το βάρος της πίεσης από την ατμόσφαιρα του “T-Center” δεν θα ξεπεράσουν το 35% σε ποσοστό πίσω από τα 6,75.

Αν αυτό το ρίσκο έβγαινε – από την άλλη, βέβαια, αν οι Πειραιώτες ήταν άστοχοι (τελείωσαν το ματς με 53,6% και 15/28 τριπ.), κάποια στιγμή, νομοτελειακά θα μετέφεραν το παιχνίδι μέσα στην ρακέτα – τότε ίσως να βλέπαμε άλλο ματς.

Οι φιλοξενούμενοι, όμως, τελείωσαν και τις τρεις πρώτες περιόδους με ποσοστό από 80% μέχρι 50% στα τρίποντα, βρήκαν λύσεις από πολλούς παίκτες και εν τέλει – χωρίς να ακουμπήσουν την μπάλα στο «ζωγραφιστό» – πήραν 21 πόντους από τους ψηλούς τους (από βολές, επιθετικά ριμπάουντ, alley oop και μπασίματα), οπότε δεν άφησαν κανένα περιθώριο για καμία έκπληξη.

Από την άλλη, όταν με τόσες απουσίες, το «τριφύλλι» υποπίπτει σε 18 λάθη – με τα 10 εξ΄ αυτών να γίνονται από τους παίκτες που έχουν περισσότερο απ' όλους την μπάλα στα χέρια τους και αποφασίζουν (ο Ναν είχε πέντε χαμένες μπάλες σε 16') – αντιλαμβάνεστε ότι δεν θα μπορούσε να ελπίζει σε κάτι καλύτερο.

Οπότε, εν κατακλείδι, για μία ακόμη φορά κρίνω ως εξαιρετικά ατυχείς τις δηλώσεις του Τούρκου τεχνικού, που και πάλι προσπάθησε να αποβληθεί για να μην δώσει το παρών στην συνέντευξη Τύπου, αλλά δεν του βγήκε!

Και αφού δεν απέφυγε την συνάντηση με τους δημοσιογράφους, επέλεξε για πολλοστή φορά τον δρόμο της δικαιολογίας, αναφερόμενος στους «νατουραλιζέ» του Ολυμπιακού και στην υπηκοότητα του Βεζένκοβ (αλήθεια τώρα ήρθε στην Ελλάδα) και στους διαιτητές, προσπαθώντας να βρει ένα αχρείαστο άλλοθι... Ας σταματήσει επιτέλους αυτή η καραμέλα να ασχοληθούμε περισσότερο με το μπασκετάκι...

Υγ.1: Θεωρώ άκαιρη και την δήλωση του Μπαρτζώκα («αν δεν χαλαρώναμε, θα κερδίζαμε 20 πόντους»), γιατί η διαφορά στο 2ο μέρος ήταν πιο κοντά στο 10-, παρά στο 10+. Ειδικότερα σε μία σεζόν που ο Ολυμπιακός έχει κάνει συνήθεια την απώλεια των διαφορών...

Yγ.2.: Δεν θυμάμαι πότε ξανά ο Μιλουτίνοφ τελείωσε ντέρμπι, σχεδόν χωρίς να πιάσει την μπάλα στην επίθεση (είχε 1 ριμπάουντ)

Υγ.3: Δεν έτυχε να συναναστραφώ και να γνωρίσω καλά τον Βασίλη Γκούμα, αλλά ήμουν 11 χρονών, όταν έβλεπα live εκείνο το αλησμόνητο ματς Ηλυσιακού-Άρη (80-118), όταν σκόραρε 31 πόντους στον «αυτοκράτορα» και είχε πατήσει τα 40 του χρόνια με τον επίσης αείμνηστο Φίλιππα Συρίγο να σταυροκοπιέται! Τεράστιο respect στον δεύτερο μεγαλύτερο σκόρερ όλων των εποχών του ελληνικού μπάσκετ και σε έναν από τους πιο αντικομφορμιστές star της παλιάς εποχής. Ψυχάρα από τις λίγες!

ΠΑΟΚ: Δεύτερη σερί «100άρα» και καλός βαθμός ενόψει Μούρθια!

Στην Πυλαία, τα καλά νέα για τον Παντελή Μπούτσκο παραμονές της πρώτης μάχης με την Μούρθια για τα ημιτελικά του FIBA Europe Cup, είχαν να κάνουν κατ’ αρχάς με την επιστροφή του Μέλβιν, ο οποίος ξεπέρασε τον τραυματισμό του και με την υψηλή ένταση που έβγαλαν οι παίκτες του στην άμυνα, απέναντι σε αντίπαλο που του αρέσει να τρέχει και να πηγαίνει σε γρήγορες επιθέσεις.

Ένταξει, ο Προμηθέας δεν βρίσκεται στο επίπεδο της ισπανικής ομάδας που φιγουράρει στην 5η θέση της βαθμολογίας στην ACB, ενώ ακόμη παίζει χωρίς τους Γκρέι και Χάμοντς, ωστόσο, ο τρόπος παιχνιδιού του βοήθησε τον «δικέφαλο» να δοκιμαστεί στις υψηλές ταχύτητες όσον αφορά το αμυντικό transition φυσικά να ξεδιπλώσει με επιτυχία τις δικές του αρετές στο ανοιχτό γήπεδο.

Το ότι το ματς είχε κριθεί από τα μέσα της 2ης περιόδου καθώς και το ότι η μεγαλύτερη διαφορά άγγιξε τους 40 πόντους (80-41 στο 29’24”), λέει πολλά για τον βαθμό ετοιμότητας των «μελανόλευκων» (Ταϊρί 19π. & 5ασ.), που είχαν την πολυτέλεια να δώσουν ανάσες και στον Μπέβερλι (έμεινε εκτός 6άδας ξένων).

Με αυτά και με εκείνα, ο ΠΑΟΚ «έμεινε ζωντανός» (100-70) στο κυνήγι της ΑΕΚ για την 3η θέση και διατήρησε την απόσταση ασφαλείας από το απειλητικό Περιστέρι.

Οι Πατρινοί γνώρισαν την 10η ήττα στα 11 ματς που έχουν δώσει από την αλλαγή του χρόνου στις εγχώριες διοργανώσεις και εξακολουθούν να είναι πολύ ευάλωτοι ανασταλτικά (2η χειρότερη άμυνα με μ.ο. 89,9π.). Παρ’ όλα αυτά, αν επιστρέψουν οι τραυματίες, μπορούν να φτάσουν ακόμη και στις 9 νίκες, να μπουν στα playoffs και να παίξουν του χρόνου στο BCL.

Περιστέρι: Με τέτοια φόρα μπορεί ακόμη και 4άδα!

Στην “Sunel Arena”, οι «πρίγκηπες της δυτικής όχθης» έκαναν μία εμφατική επίδειξη των δυνατοτήτων τους στην άμυνα και κατάφεραν να πάρουν ένα «διπλό» που – αν και δεν φαινόταν να έρχεται – τους έβαλε για τα καλά στην εξίσωση για την πρώτη 4άδα. Και γιατί «δίπλωσαν» τις νίκες τους επί της «Ένωσης», αλλά και γιατί έχουν το ευκολότερο πρόγραμμα από όλες τις υποψήφιες ομάδες.

Με όπλα την άριστη λειτουργία των αλληλοκαλύψεων και φυσικά την αυτοδιάθεση των παικτών στο physical game, η ομάδα του Βασίλη Ξανθόπουλου κατάφερε να «καταστρέψει» το παιχνίδι της ΑΕΚ στο μισό γήπεδο (ειδικότερα στο πρώτο μέρος), και να βρει ρυθμό, που στην επίθεση μεταφράστηκε σε ένα διάστημα 6,5 λεπτών εκπληκτικού μπάσκετ!

Τα 9/10 σουτ (με 4/5 τριπ.) και το επιμέρους 4-24 από το 24ο έως το 31ο λεπτό της αναμέτρησης (σε συνδυασμό με τα 0/11 σουτ των γηπεδούχων με 4 λάθη) ήταν τα στοιχεία που καθόρισαν την έκβαση του αγώνα και έγγειραν την πλάστιγγα στην πλευρά του Περιστερίου, που έφτασε τις 6 διαδοχικές νίκες στο πρωτάθλημα και τις 10 στα 12 τελευταία παιχνίδια σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Το momentum των «κυανοκιτρίνων» είναι τέτοιο που αν συνεχίσουν με αυτή την συμπαγή εικόνα που παρουσιάζουν στα μετόπισθεν (έχουν 20/20 φέτος στα ματς που δεν δέχονται πάνω από 80 πόντους), τότε η κατάκτηση της 4ης θέσης δείχνει πλέον στο χέρι τους.

Μετά από 6 συνεχόμενες εντός έδρας νίκες με μέση παραγωγικότητα 92,1 πόντων και μία πρωτοφανή αγωνιστική συνέπεια για διάστημα μεγαλύτερο από 4 μήνες, η ομάδα του Ντράγκαν Σάκοτα βρέθηκε σε κακή μέρα και σουτάροντας με πολύ χαμηλο ποσοστό εντός πεδιάς (33,8%), απομακρύνθηκε αισθητά από τα standards και γνώρισε δίκαιη ήττα (64-74).

Αν λάβουμε υπ’ όψιν μας, ότι οι «κιτρινόμαυροι» διατηρούν ακόμη στον ελεγχό τους την είσοδο στην 4άδα, το «ζητούμενο» είναι αν η πρώτη ήττα εκτός προγράμματος στο 2026, θα λειτουργήσει αφυπνιστικά ενόψει της κρίσιμης αυριανής (01/04, 19.30) πρώτης μάχης με την Μπανταλόνα για την πρόκριση στο Final 4 του BCL.

Άρης: Η διαφορά μεγέθους έφερε το 7/7!

Στην Ρόδο, το ολοκληρωτικό γύρισμα του «διακόπτη» στην άμυνα μετά την ανάπαυλα και η ανασταλτική ευχέρεια που έδωσαν στον Άρη τα ψηλά σχήματα που χρησιμοποίησε ο Ιγκόρ Μίλιτσιτς, αποτέλεσαν το «κλειδί» για την ολική επεναφορά των «κιτρινόμαυρων» στο 2ο μέρος!

Ο Κολοσσός προηγήθηκε ακόμη και με +9 και πήγε στα αποδυτήρια με ενεργητικό 54 πόντων στο πρώτο 20λεπτο, ο «αυτοκράτωρ» όμως, έκλεισε τους χώρους, έκρυψε το καλάθι του και δυσκόλεψε τρομερά την επιθετική λειτουργία των γηπεδούχων (σκόραραν μόλις 12 πόντους στην 3η περίοδο με 3/13 σουτ και 7 λάθη), με αποτέλεσμα να ανατρέψει πλήρως την κατάσταση στο δεύτερο μισό και να φύγει νικητής (96-92), παρ’ ότι πριν το τζάμπολ, το παθητικό των 92 πόντων θα έδινε παράσταση ήττας!

Η προσθήκη του Κώστα Αντετοκούνμπο (10π., 4ρ., 2κλ. & 5κοψ. με 4/5 διπ.) που έχει τεράστια επιδραστικότητα στο αμυντικό κομμάτι και η συνύπαρξη των Νούα (έκανε ρεκόρ καριέρας με 31π., 7ρ., 3ασ. & 2κλ. με 10/14 σουτ) και Χαρέλ (18π., 5ρ. & 5ασ. με 7/12 σουτ) στις θέσεις των forward ρεκόρ καριέρας, προσδίδουν στην ομάδα της Θεσσαλονίκης τεράστιο μέγεθος και της δίνουν την πολυτέλεια να είναι αποτελεσματική ακόμη και σε κακές βραδιές αμυντικά.

Μετά το εντυπωσιακό πρώτο ημίχρονο, οι Ροδίτες πίστεψαν ότι θα πάρουν το ματς από την επίθεση και με τους Νίκολς και Ράντλ να είναι μακριά από τον καλό τους εαυτό, δεν θύμισαν σε κανένα σημείο του ματς την σκληράδα που χαρακτηρίζουν στα μετόπισθεν τις ομάδες του Άρη Λυκογιάννη. Το ότι έχασαν για 7η φορά στα οκτώ εφετινά ματς που δέχτηκαν μινιμουμ 90 πόντους, τα λέει όλα.

Παρ’ αυτά, η ήττα του Ηρακλή και το πλεονέκτημα στις ισοβαθμίες με Προμηθέα και Μύκονο, επιτρέπουν στους «θαλασσί» να διατηρήσουν εφικτό το «όνειρο» της 8άδας.

Καρδίτσα: Το ήθελε περισσότερο και το έδειξε!

Στο «Γιάννης Μπουρούσης», οι γηπεδούχοι έδειξαν ότι ήταν πιο «ψημένοι» στα δύσκολα (η ευρωπαϊκή τους συμμετοχή τους γέμισε εμπειρίες) και ξεκάθαρα η ομάδα που ήθελε περισσότερο την νίκη, κάτι που έδειξε με τον πιο εμφατικό τρόπο στο 2ο μέρος.

Και ειδικότερα με το +15 (19-4) στους πόντους από δεύτερη ευκαιρία, απόρροια των 14 επιθετικών ριμπαουντ. Η προσθήκη του Άπσον (10π., 6ρ. & 2ασ.) αναβάθμισε αθόρυβα την front-line των Θεσσαλών, ο Εστράδα (17π., 4ρ. & 4λ. με 3/3 τριπ. σε 16’) μπήκε ταχυτατα στο πετσί του ρόλο και συμπλήρωσε ιδανικά το δίδυμο των Τζέφερσον (είχαν μαζί 29π., 9ρ. & 7ασ.) και με αυτά και με εκείνα, ο Νίκος Παπανικολόπουλος παρουσίασε απόλυτα έτοιμη την ομάδα του στο πιο απαιτητικό παιχνίδι της σεζόν.

Το τελικό 85-72 πήγε την Καρδίτσα στο +1 από τον Πανιώνιο και την διατήρησε στο +1 από το Μαρούσι, ενώ η υπεροχή της και σε όλες τις ισοβαθμίες, σε συνδυασμό με το πιο βατό της πρόγραμμα την κάνει να αισθάνεται καλύτερα.

Από την διακοπή για το Κύπελλο και μετά και αν εξαιρέσουμε την εικόνα του κόντρα στον Ολυμπιακό και το πρώτο μέρος στο Περιστέρι, ο «ιστορικός» δείχνει να έχει χάσει τον προσανατολισμό του.

Στο πιο κρίσιμο παιχνίδι για την μάχη της παραμονής, οι «κυανέρυθροι» παρουσιάστηκαν πολύ κατώτεροι των περιστάσεων (με χειρότερο όλων τον Τόμασον τζούνιορ) και πλέον, όλα δείχνουν ότι θα χρειαστούν μίνιμουμ δύο νίκες στα τρία εναπομείναντα ματς (με Ηρακλή και ΑΕΚ εντός και Άρη εκτός) για να σώσουν την κατηγορία.

Μαρούσι: Το σωστό σχήμα στα guard και το ημίχρονο της χρονιάς!

Στο Ιβανόφειο, η απόφαση του Ηλία Παπαθεοδώρου να πάει με έναν από τους δύο guard (Γουόκερ αντί Κινγκ) με τα πανομοιότυπα χαρακτηριστικά και τις αντίστοιχες αμυντικές αδυναμίες, σε συνδυασμό με την αποφασιστικότητα και την αίσθηση του κατεπείγοντος που έβγαλαν στο δεύτερο ημίχρονο οι παίκτες του, έγγειραν την πλάστιγγα υπέρ του Αμαρουσίου στην πιο κρίσιμη στροφή της σεζόν!

Η έξτρα σκληράδα που έβγαλαν οι «κιτρινόμαυροι» (Γουόκερ 20π., 4ασ. & 3κλ. & Περάντες 17π., & 4ασ.) στο δεύτερο 20λεπτο, οδήγησαν τον Ηρακλή στα χειρότερο διάστημα της σεζόν και τους έδωσε την απαραίτητη ώθηση για την 2η εφετινή εκτός έδρας νίκη τους (91-72), διατηρώντας ζωντανές τις ελπίδες σωτηρίας.

Πλέον, θέλουν πάση θυσία τη νίκη στην μεθεπόμενη αγωνιστική που θα υποδεχθούν τον Κολοσσό, ενώ στο σενάριο που ο Πανιώνιος κάνει τουλάχιστον δύο νίκες μέχρι το τέλος (κυνηγούν την ισοβαθμία με τους «κυανέρυθρους»), θα χρειαστούν και «διπλό» στην Πυλαία την τελευταία αγωνιστική.

Τα 4/23 σουτ και τα 9 λάθη που είχαν οι «γηπεδούχοι» από την έναρξη της 3ης περιόδου μέχρι το 36ο λεπτό, πήγαν την διαφορά μέχρι και το -20 και τους στοίχισαν μία ήττα που ίσως να τους αφήσει εκτός playoffs. H αλήθεια, βέβαια, είναι ότι η απόφαση να μην αντικατασταθεί ο μόνος παίκτης με πηγαίο επιθετικό ταλέντο στο αρχικό ρόστερ (Ράιτ-Φόρμαν), κάποια στιγμή – ειδικότερα στις βραδιές που δεν θα έμπαιναν τα μακρινά σουτ (20% με 7/34 τριπ.) - θα είχε και τα ρίσκα της.