Ξανθόπουλος: «Δεν περίμενα να μου δώσει κάτι πίσω το μπάσκετ»... και του έδωσε 10 λαμπερούς τίτλους!

• Και που δεν έπαιξε ο Ξανθόπουλος;

Στον «πλανήτη μπάσκετ», όσο αφορά το ελληνικό ενδιαφέρον, τα περασμένα 24ωρα τα περάσαμε κάπου ανάμεσα στους πανηγυρισμούς των φίλων του Ολυμπιακού για την πρόκριση της ομάδας τους στο final four του Αμπου Ντάμπι, την αγωνία των φίλων του Παναθηναϊκού για το αν η δική τους ομάδα θα κάνει το ίδιο ταξίδι (απόψε το βράδυ στις 9.45μμ το κομβικό Game5) και το αν έφτασε η ώρα ο Giannis να βγάλει την φανέλα με τα «ελάφια» του Μιλγουόκι για να αναζητήσει μια καλύτερη τύχη στο ΝΒΑ.

Κάπου εκεί ανάμεσα υπήρξε και μια είδηση που η αλήθεια είναι πέρασε... κάτω από τα ραντάρ. Ναι μεν το θέμα «έπαιξε» στα μέσα ενημέρωσης, αλλά αν κρίνω κι από τις δηλώσεις του πρωταγωνιστή, μάλλον τον αδικήσαμε.

Η είδηση αφορά τους τίτλους τέλους που έριξε σε ένα άδειο γήπεδο, αυτό της Γλυφάδας και σε ένα ματς χωρίς ιδιαίτερη λάμψη ανάμεσα στον Πανιώνιο και το Περιστέρι, ο Βασίλης Ξανθόπουλος.

«Πλήρης μπασκετικών ημερών» και μόλις μερικά 24ωρα μετά από τα 41α γενέθλιά του, αποφάσισε να κρεμάσει σορτσάκι και φανέλα και να αναζητήσει την δική του... Ιθάκη. Αν αυτή θα είναι υπό άλλη ιδιότητα στα παρκέ που τόσο λάτρεψε θα το δείξει ο χρόνος.

Και που δεν έπαιξε ο Ξανθόπουλος;

Στα περίπου 23 χρόνια που... έβγαλε το ψωμάκι του στα γήπεδα, ο Ξανθόπουλος είχε και την τύχη και την τιμή να φορέσει τις πιο βαριές φανέλες του Ελληνικού μπάσκετ.

Πάρτε... χαρτί και μολύβι και σημειώστε. Στον Παναθηναϊκό... πήγε-έφυγε-πήγε-έφυγε-πήγε! Τρεις διαφορετικές εποχές έβαλε το «τριφύλλι». Αλλά να ήταν μόνο αυτό; Και Αρη έπαιξε και ΠΑΟΚ έπαιξε και ΑΕΚ έπαιξε και Πανιώνιο και Περιστέρι! Κι αν σκεφτεί κανείς ότι ξεκίνησε από τα «μικρά» του Ολυμπιακού έβαλε και λίγο «έφηβο» στο στήθος. Και μια σεζόν στην Ισπανία και συμμετοχές σε όλες τις Εθνικές ομάδες.

Αν βάλουμε και λίγο από τα... γύρω – γύρω ψάξτε και για 2η κόλλα χαρτί. Τυχαία περισσότερο, είδα σε live μετάδοση τις δηλώσεις που έκανε στο κρατικό κανάλι λίγα λεπτά μετά τον «τελευταίο του χορό». Με συγκλόνισαν. Εν συνεχεία, μέχρι και τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές, αυτό το «1 λεπτό και 26 δευτερόλεπτα» της ΕΡΤ θα πρέπει να το έχω δει πάνω από 10-15 φορές.

Η φράση «Γιατί είμαι ένα παιδί που δεν είχα τεράστιο ταλέντο, αλλά επειδή αγαπούσα αυτό που έκανα και δεν περίμενα να μου δώσει κάτι πίσω» υγραίνει τα μάτια. Συγκινεί και συγκλονίζει ταυτόχρονα. Είναι για να διδάσκεται σε σχολεία, σε ακαδημίες οποιουδήποτε αθλήματος, είναι για να την δείχνουν στα αποδυτήρια, είναι για να είναι... φάρος όλων όσοι ασχολούνται με τον αθλητισμό και όχι μόνο.

• ΑΕΚ για Ξανθόπουλο: «Στο ολόχρυσο βιβλίο μας, το όνομά του θα βρίσκεται εσαεί σε περίοπτη θέση»

• Παναθηναϊκός: Τα συγχαρητήρια στον Ξανθόπουλο

• Ξανθόπουλος: «Να υπήρχε ένα μαγικό ραβδάκι και να μπορούσα να παίζω μπάσκετ όλη μου τη ζωή»

Μπορεί να μην πέρασε από το πάνω ράφι ποτέ. Μπορεί να μην πήρε τη δόξα που είχαν όλοι αυτοί οι μεγάλοι σταρ με τους οποίους μοιράστηκε αποδυτήρια και δωμάτια ξενοδοχείων, αλλά δείχνει το δρόμο σε πολλούς. Δείχνει πως προφανώς και το ταλέντο είναι καλοδεχούμενο, αλλά ακόμη κι αν δεν ξεχειλίζει από τα μπατζάκια δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει ελπίδα. Πως δεν υπάρχει άλλο μονοπάτι προς την επιτυχία.

Υπάρχει και είναι γνωστό. Η αγάπη για ό,τι κάνεις και προφανώς η σκληρή δουλειά. Από την πρώτη έως και την τελευταία μέρα που υπηρετείς κάτι, να το αγαπάς και να δουλεύεις γι' αυτό. Αυτό... δίδαξε και με το ήθος του, αλλά κυρίως με τα λόγια του ο Βασίλης Ξανθόπουλος. Όλες οι μέρες που ακολούθησαν της ανακοίνωσης, παλιές του ομάδες, πρώην συμπαίκτες και φίλαθλοι είχαν μόνο καλά λόγια να πουν. Για χαρακτήρα και αγωνιστική παρουσία.

«Δεν περίμενα να μου δώσει κάτι πίσω το μπάσκετ» είπε. Όμως το μπάσκετ ξέρει να αναγνωρίζει και του έδωσε πίσω Ευρωλίγκα, Τσάμπιονς Λιγκ, πρωταθλήματα, Κύπελλα, Διηπειρωτικό. 10 λαμπερούς τίτλους εκεί που δεν περίμενε τίποτα... Το μπάσκετ ή καλύτερα γενικότερα ο αθλητισμός έχει ανάγκη «Ξανθόπουλους». Είτε με σορτσάκια, είτε με φόρμες, είτε με κοστούμια!