Παναθηναϊκός: Καμία δικαιολογία, έδωσε δικαιώματα και τώρα τα λούζεται!

• Ε, όχι ότι χρειαζόταν τον Ναν για να νικήσει Μπάγερν, Μακάμπι και... Άρη
• Ακόμα και ο Νοβίτσκι στο prime του εάν ερχόταν...

Θα πω το εξής: Με μαθηματική ακρίβεια αχνοφαινόταν πιθανή ήττα του Παναθηναϊκού ΚΑΙ στο πρωτάθλημα της Stoiximan GBL. Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, ε πόσες φορές θα την σκαπούλαρε; Εδώ και περίπου δύο μήνες οι «πράσινοι» δεν πείθουν. Και δεν πείθουν καθόλου. Παίζουν κακό μπάσκετ. Κάποιες φορές και αντιμπάσκετ. Όσο σκληρό και αν ακούγεται. Είναι η αλήθεια.

Και όχι τίποτε άλλο αλλά βάσει της συνολική του εικόνας που παρουσιάζει τις τελευταίες εβδομάδες έχει δώσει το δικαίωμα σε ΚΑΘΕ ομάδα που βρίσκεται στην αντίπερα όχθη του παρκέ (ή του Glass Floor) να πιστέψει ότι μπορεί να τον κερδίσει. Και όταν μια ομάδα μπαίνει στο παρκέ έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού ότι διαθέτει πιθανότητες νίκης, αποκτά αυτομάτως ψυχολογία και θα κάνει τα πάντα προκειμένου να τις εξαντλήσει και να τις εκμεταλλευτεί στο έπακρο. Έχοντας και τεράστιο κίνητρο.

Παραλίγο να το κάνει η κάκιστη Βιλερμπάν πριν από μερικές ημέρες, το έκανε τώρα ο Άρης. Και μάλιστα το χτύπημα που έριξε στον Παναθηναϊκό είναι πολύ οδυνηρό γιατί του στέρησε το δικαίωμα να διεκδικήσει την 1η θέση στην κανονική περίοδο του πρωταθλήματος. Πλεονέκτημα έδρας του τελικούς; Last year. Και ουσιαστικά μετέτρεψε το παιχνίδι των «αιωνίων» στο «Telekom Center Athens» από ντέρμπι κορυφής και πρωτιάς σε… αδιάφορο ματς. Εκτός εάν πιστεύει κάποιος ότι ο Ολυμπιακός θα χάσει κάπου αλλού έως και το τέλος της κανονικής διάρκειας στην Stoiximan GBL. Εγώ, πάντως, όχι. Σε καμία περίπτωση.

Ε, όχι ότι χρειαζόταν τον Ναν για να νικήσει Μπάγερν, Μακάμπι και... Άρη

Θα πει κάποιος ότι παίζει ρόλο η απουσία του Κέντρικ Ναν καθώς ο Παναθηναϊκός έχει μετρήσει τρεις ήττες στα επτά τελευταία παιχνίδια. Δύο για την κορυφαία ευρωπαϊκή διασυλλογική διοργάνωση (σε σύνολο τεσσάρων αγώνων) και μία τώρα για το ελληνικό πρωτάθλημα (σε σύνολο τριών αγώνων). Μπορώ να δικαιολογήσω τις ήττες στην Euroleague.

Αν και πάλι. Ούτε η Μπάγερν είναι δα και κανένα μεγαθήριο, αλλά ούτε και η Μακάμπι. Μιλάμε για ομάδες από την 10η θέση και κάτω της κατάταξης, έτσι; Δεν πρέπει να το ξεχνάμε αυτό. Και η Βιλερμπάν που νίκησε με τα χίλια ζόρια είναι ομάδα που κανονικά θα επρεπε να ζητήσει από μόνη της την αποώρηση από την διοργάνωση. Και ας ήταν τα συγκεκριμένα παιχνίδια έκτος έδρας. Μιλάμε για τον Παναθηναϊκό που θέλει να κατακτήσει την Euroleague και αυτές τις ομάδες θα έπρεπε να τις «καθαρίζει» με συνοπτικές διαδικασίες.

Εντός των συνόρων, όμως, όχι. Σε ΚΑΜΙΑ περίπτωση δεν μπορώ να δικαιολογήσω ΤΕΤΟΙΕΣ εμφανίσεις και ήττες σαν και αυτή στο Αλεξάνδρειο. Εάν χρειάζεται ο Παναθηναϊκός τον Κέντρικ Ναν για να νικήσει μια ομάδα με το 1/10 του budget, τότε κάτι έχει πάει λάθος. Πολύ λάθος. Φυσικά τα λέω όλα αυτά τρέφοντας ΟΛΟΝ τον σεβασμό στην ομάδα του Άρη η οποία αξίζει πολλά ΜΠΡΑΒΟ για την προσπάθεια της, τη νίκη της και που πίστεψε ότι μπορούσε να επικρατήσει των «πρασίνων». Στην τελική είπαμε. Όπως έστρωσαν έτσι κοιμούνται στον Παναθηναϊκό και έτσι θα συνεχίσουν να κοιμούνται εάν δεν αλλάξουν την κατάσταση και μάλιστα ΑΜΕΣΑ. ΔΕΝ δικαιολογείται η ήττα του Παναθηναϊκού και το νέο ΑΘΛΙΟ πρόσωπο που έδειξε.

Και αν αναλογιστεί κανείς ότι έρχεται «διαβολοβδομάδα» στην Euroleague με δύο ΠΟΛΥ δύσκολα ματς με τη Ρεάλ εντός έδρας και την Παρτίζαν στο Βελιγράδι, εύκολα μπορεί να καταλάβει κάποιος πόσο πιο… δύσκολα μπορεί να γίνουν τα πράγματα στη συνέχεια. Γιατί εδώ που τα λέμε, μαγικά ραβδάκια δεν υπάρχουν και ούτε μπορεί να αλλάξει τόσο άμεσα η εικόνα μιας ομάδας που παίζει τόσο άσχημα. Ναι, ΟΚ, ενδεχομένως να παίξει ο Κέντρικ Ναν. Μιλάμε για τον Παναθηναϊκό και όχι για τον… Νανιακό, όσο επιδραστικός και απαραίτητος και αν είναι ο Αμερικανός σκόρερ για τον τρόπο με τον οποίο έχει «χτιστεί» και παίζει η ομάδα.

Ακόμα και ο Νοβίτσκι στο prime του εάν ερχόταν...

Το ότι έβγαλε αντίδραση στο τέλος του αγώνα στο «Αλεξάνδρειο» και επέστρεψε από το -15 μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα ισοφαρίζοντας το ματς με αποτέλεσμα να το στείλει στην παράταση, πραγματικά ΔΕΝ μου λέει τίποτε απολύτως. ΔΕΝ έπρεπε να πάει εκεί το παιχνίδι. ΔΕΝ έπρεπε ο Παναθηναϊκός να αφήσει να πάει εκεί το παιχνίδι. Επαναλαμβάνω και λέω. Με όλον τον σεβασμό στον Άρη που έκανε την προσπάθεια του, αλλά η διαφορά των δύο ομάδων είναι μεγάλη. Χαώδης θα υπογραμμίσω σε επίπεδο ποιότητας, ταλέντου και ρόστερ.

Καταρχάς δεν δικαιολογούνται οι 16 χαμένες βολές. Τι 16 χαμένες βολές; Πλάκα κάνουμε τώρα; Όπως δεν δικαιολογούνται ούτε τα τόσα πολλά νεύρα. Και στην τελική από τη στιγμή που πήγε το παιχνίδι στην παράταση έχοντας πάρει ο Παναθηναϊκός το μομέντουμ με τις καλές άμυνες στο τελευταίο δίλεπτο και το τρίποντο ισοφάρισης του Χουάντσο, δεν θα έπρεπε να ξεκινήσει το έξτρα πεντάλεπτο με την ψυχολογία στα ύψη; Ε, ούτε και αυτό έγινε. Σκόραρε μόλις έναν πόντο σε τρία λεπτά, δέχθηκε οκτώ και βρέθηκε με συνοπτικές διαδικασίες στο -7. Το πρώτο εντός παιδιάς πιο σημείωσε στα 01:17 λεπτά πριν από το τέλος της παράτασης με το τρίποντο του Ρογκαβόπουλου για το 97-95. Οπότε τι να λέμε από εκεί και πέρα;

Το ερώτημα είναι το εξής: Αλλάζει η εικόνα; Μπορεί να αλλάξει η εικόνα του Παναθηναϊκού και μάλιστα σύντομα προτού γίνουν τα πράγματα ακόμα χειρότερα και στην Euroleague; Ακόμα και σούπερ κίνηση να γίνει με την απόκτηση πρωτοκλασάτου παίκτη τύπου… Χέις-Ντέιβις ή Γιαμπουσέλε δεν πιστεύω ότι μπορεί να αλλάξει από μόνη της την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί. Δεν ξέρω εαν θα άλλαζε η κατάσταση ακόμα και αν ερχόταν ο... Νοβίτσκι στο prime του!

Ούτε Γιαννακόπουλος είμαι, ούτε Άταμαν για να ξέρω τι μπορεί να γίνει ώστε να μπει ένα τέλος σε αυτήν την νοσηρή εικόνα της ομάδας. Άλλοι έχουν το μαχαίρι και το καρπούζι. Οι ευθύνες στο αγωνιστικό κομμάτι είναι μεγάλες και για τις οποίες φέρει την μεγαλύτερη ο ίδιος ο προπονητής για την γενική εικόνα. Ήδη ο διοικητικός ηγέτης της ομάδας εξέφρασε σε έντονο ύφος την δυσαρέσκειά του για την άθλια εικόνα που παρουσιάζει το «τριφύλλι». Και πώς να μην εκφράσει..

Το σίγουρο είναι ότι ο Παναθηναϊκός έχει μπει σε ΠΟΛΥ κρίσιμη περίοδο και όσο συνεχίζει να παρουσιάζει αυτό το πρόσωπο, πολύ φοβάμαι ότι θα τρέχει και δεν θα φτάνει… Που ήδη το κάνει.