Porto Carras Athlos 2026: Γιατί σαν τη Χαλκιδική δεν έχει...

«Τι ακριβώς είναι το Porto Carras Athlos;». Αυτή ήταν η ερώτηση που άκουγα περισσότερο πριν φύγω για τη Χαλκιδική. Μετά από τέσσερις ημέρες εκεί, η απάντηση είναι απλή, είναι μια διοργάνωση που δύσκολα χωράει σε μια ταμπέλα και κλισέ περιγραφές...

Το ταξίδι ξεκίνησε παρέα με τη SKY express προς Θεσσαλονίκη και λίγες ώρες αργότερα βρισκόμουν στο Porto Carras. Το πρώτο πράγμα που σου τραβάει την προσοχή είναι ο μοναδικός συνδυασμός των εξαιρετικών αθλητικών εγκαταστάσεων με το φυσικό τοπίο. Η θάλασσα είναι πραγματικά μαγική, ενώ τα πεύκα και οι αμπελώνες δημιουργούν ένα σκηνικό που σε βάζει αμέσως σε vacation mode. Υπάρχει μια αίσθηση ηρεμίας και χαλάρωσης που δύσκολα θέλεις να αποχωριστείς, ενώ παράλληλα έχεις στη διάθεσή σου όλες τις προϋποθέσεις για να απολαύσεις το άθλημα και τη διοργάνωση στο υψηλότερο επίπεδο.

Από το πρώτο κιόλας πρωινό καταλαβαίνεις ότι κάτι συμβαίνει παντού. Στην παραλία μια ομάδα κάνει yoga, λίγο πιο πέρα κάποιοι ετοιμάζονται για τρέξιμο, ενώ στα γήπεδα beach volley οι πρώτες μπάλες έχουν ήδη αρχίσει να πετούν πάνω από το φιλέ.

Από τις εμπειρίες που ξεχώρισα ήταν το Sunset Beach Pilates με τη Μάντη Περσάκη. Όχι μόνο γιατί το session ήταν εξαιρετικά οργανωμένο, αλλά γιατί πραγματοποιήθηκε την ώρα που ο ήλιος χανόταν πίσω από τον Τορωναίο. Εκείνη τη στιγμή κανείς δεν κοιτούσε το κινητό του. Όλοι απλώς ακολουθούσαν τον ρυθμό της προπόνησης με φόντο τη θάλασσα. Το ίδιο ιδιαίτερη ήταν και η εμπειρία των yoga sessions με τη Μοσχούλα Πουγαρίδου. Είτε νωρίς το πρωί είτε την ώρα του ηλιοβασιλέματος, η αίσθηση του να κάνεις yoga κυριολεκτικά δίπλα στο κύμα είναι κάτι που δύσκολα αποτυπώνεται σε φωτογραφίες.

Σε τελείως διαφορετικό κλίμα κινήθηκαν τα Cross Training Sessions της Ρεγγίνας Μακέδου. Δυναμικά, γεμάτα ενέργεια και με πολύ κόσμο να δίνει το παρών ανεξάρτητα από το επίπεδο φυσικής του κατάστασης. Αυτό ήταν ίσως και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της διοργάνωσης, δεν χρειαζόταν να είσαι αθλητής για να συμμετέχεις.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και το workshop του Άγγελου Γιακουμίδη από το Joint Athens γύρω από την πρόληψη τραυματισμών και τη σωστή κίνηση. Αντί για θεωρία, οι συμμετέχοντες έμπαιναν αμέσως στη διαδικασία να δοκιμάσουν ασκήσεις και τεχνικές που μπορούν να εφαρμόσουν στην καθημερινότητά τους.

Ξεχωριστή δε ήταν και η παρουσία ανθρώπων του αθλητισμού που μεγάλωσαν γενιές Ελλήνων φιλάθλων. Ο Κώστας Κατσουράνης δεν περιορίστηκε σε φωτογραφίες και χαιρετισμούς, αλλά βρέθηκε μέσα στο γήπεδο, μιλώντας και παίζοντας με τα παιδιά στα football clinics. Αντίστοιχα, η Έφη Σφυρή μετέφερε την εμπειρία της από δύο Ολυμπιακούς Αγώνες στα courts του beach volley, συμβάλλοντας στη δημιουργία μιας μοναδικής ατμόσφαιρας που συνδύαζε το υψηλό αγωνιστικό επίπεδο με την αμεσότητα και την καλοκαιρινή ενέργεια της διοργάνωσης.

Κάπου ανάμεσα στις προπονήσεις, τους αγώνες και τις δραστηριότητες, υπήρχε πάντα χρόνος για μια βόλτα στη μαρίνα, για ένα ποτήρι κρασί από το Domaine Porto Carras ή απλώς για να καθίσεις και να χαζέψεις το ηλιοβασίλεμα.

Θα ήθελα σε αυτό το σημείο να αναφέρω πως από όλες τις εικόνες που κράτησα από το Porto Carras Athlos, μία επιστρέφει συνέχεια στο μυαλό μου. Δρομείς κάθε ηλικίας να ξεκινούν νωρίς το πρωί, με φόντο τη θάλασσα και τον ήλιο να ανεβαίνει σιγά σιγά πάνω από τους λόφους. Το The Giant Run Series ήταν μια διαδρομή που σε έκανε πολλές φορές να ξεχάσεις ότι τρέχεις. Οι συμμετέχοντες πέρασαν μέσα από τους αμπελώνες ανάμεσα σε πεύκα και μονοπάτια που μύριζαν καλοκαίρι, ενώ σε αρκετά σημεία η θάλασσα εμφανιζόταν δίπλα τους σαν φυσικό σκηνικό.

Άλλοι δοκίμαζαν τις δυνάμεις τους στον Ημιμαραθώνιο, άλλοι στα 10 ή στα 5 χιλιόμετρα, ενώ οι μικροί δρομείς είχαν τη δική τους στιγμή στον παιδικό αγώνα του 1 χιλιομέτρου. Εικόνα δε που ξεχώρισα, ούσα και γυναίκα είναι η Στεφανία Πολυχρονιάδη που έτρεχε με τα δύο της παιδιά στο καρότσι (σ.σ η φωτογραφία του εξωφύλλου). Επίσης το Gazzetta είχε την ευκαιρία να μιλήσει και με τον , Ντην Καρνάζης. Έναν άνθρωπο που έχει αφιερώσει τη ζωή του στο να δοκιμάζει τις αντοχές του. Μιλώντας στο Gazzetta ανέφερε χαρακτηριστικά πως θα μιλήσει στους φίλους του στο Λος Άντζελες για δράσεις σαν αυτές και πως αυτά δεν υπάρχουν πουθενά αλλού στον κόσμο. Φυσικά λόγος έγινε και για τη διοργάνωση, αφού απόλαυσε τα πάντα και με το παραπάνω!

Υ.Γ Θα ήθελα να κλείσω λέγοντας πως τώρα καταλαβαίνω, με τη βοήθεια του Porto Carras Athlos, γιατί λένε ότι σαν τη Χαλκιδική δεν έχει!