Αρχικά η σπουδαιότητα της νίκης έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό με τον αντίπαλο. Η Γιαστρέμπσκι δεν απέχει καθόλου από το να χαρακτηριστεί μεγαθήριο. Είναι μια ομάδα που τα τελευταία δύο χρόνια έχει βρεθεί στον τελικό του Champions League, ενώ φέτος στις έξι αναμετρήσεις της στην φάση των ομίλων της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης, μέτρησε ισάριθμες νίκες.
Επίσης στην Πολωνία που είναι με διαφορά του δεύτερου το καλύτερο πρωτάθλημα στον πλανήτη και σίγουρα 5 επίπεδα πάνω από το δικό μας, η αντίπαλος του Ολυμπιακού βρίσκεται στην κορυφή με 6 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο και ουσιαστικά έχει εξασφαλίσει την πρωτιά και το πλεονέκτημα έδρας ως το τέλος.
Για να φτάσει στο σημείο να τρομάζει τους πάντες εντός και εκτός πολωνικών συνόρων, η Γιαστρέμπσκι έχει καταφέρει να έχει ένα ρόστερ που τρομάζει. Σε αυτό το ρόστερ είχαμε αναφερθεί αναλυτικά από το Gazzeta. Επιγραμματικά βασικός της διαγώνιος είναι ο Κάτσμαρεκ που είναι βασικός στην Εθνική Πολωνίας, βασικός της πασαδόρος είναι ο Τονιουτί που σίγουρα είναι μέσα στους δέκα καλύτερους στη θέση αυτή στην ιστορία του αθλήματος.
Ο ένας ακραίος είναι ο Φορνάλ που επίσης είναι βασικός στην Πολωνία και στο κέντρο κυριαρχούν οι Μπρέμε και Χούμπερ. Ο πρώτος μάλιστα αναδείχθηκε καλύτερος κεντρικός στους πρόσφατους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Παρίσι, ενώ ο δεύτερος είναι επίσης μέλος της Πολωνίας, της καλύτερης Εθνικής στον κόσμο σύμφωνα με το ranking της FIVB.
Από τις αρχές της δεκαετίας του 90, μέχρι και το 2009 όταν είχαμε και την τελευταία χρονικά συμμετοχή, το ελληνικό βόλεϊ γνώρισε τεράστιες στιγμές. Στο διάστημα αυτό οι Ολυμπιακός και Ηρακλής βρέθηκαν συνολικά σε 9 Final-4 και σε 5 τελικούς. Και μπορεί να μην κατάφερε κάποια ομάδα να φέρει το βαρύτιμο τρόπαιο στην χώρα μας, ωστόσο η Ελλάδα μέσω φυσικά των σωματείων είχε καταφέρει να κυριαρχεί και να είναι συνεχώς στο προσκήνιο και στα μεγάλα ραντεβού.
Μετά το 2009 υπήρξε η κατακόρυφη κάθοδος σε σημείο ομάδες μας να κατακτούν το πρωτάθλημα και να μην κατεβαίνουν καν στο Champions League. Το άθλημα έπεσε σε ανυποληψία και στην Ευρώπη δεν υπήρχε πουθενά με την ψαλίδα όχι απλά να μεγάλωσε η απόσταση από Πολωνία, Ιταλία, Τουρκία και Ρωσία να έγινε τεράστια. Χωρίς υπερβολή, μέχρι την χθεσινή νίκη του Ολυμπιακού επί της Γιαστρέμπσκι, οι χώρες αυτές κυριολεκτικά δεν μας έβλεπαν…
Αν συνολικά το ελληνικό βόλεϊ είχε ανάγκη μια τόσο μεγάλη νίκη, ο Ολυμπιακός την είχε ακόμα περισσότερες φορές. Οι Πειραιώτες που έχουν κατακτήσει τρεις Ευρωπαϊκούς τίτλους, είναι μακριά από Final-4 της κορυφαίας διασυλλογικής διοργάνωσης για 23 χρόνια και σίγουρα ήθελαν όσο τίποτα μια τόσο σπουδαία νίκη. Εννοείται το να πάρεις το Challenge Cup είναι επιτυχία, ειδικά για μια χώρα στην οποία το συγκεκριμένο άθλημα πέρασε πολλά με την οικονομική κρίση να το χτυπάει απείρως περισσότερο από ποδόσφαιρο και μπάσκετ, αλλά σίγουρα η επιστροφή στο προσκήνιο του Champions League ήταν και παραμένει ο μεγάλος στόχος.
Η χθεσινή νίκη μπορεί να είναι το εφαλτήριο για την επιστροφή αυτή, ακόμα και αν την ερχόμενη Τετάρτη οι Πειραιώτες δεν καταφέρουν να προκριθούν στο Final-4. Είναι σαν να μπήκε το νερό στο αυλάκι για να μπορέσουμε κάποια στιγμή να δούμε και πάλι τις ελληνικές ομάδες και όχι μόνο τον Ολυμπιακό να πρωταγωνιστούν στο κορυφαίο επίπεδο.
Ένα σημαντικό κομμάτι όχι μόνο της χθεσινής νίκης, αλλά συνολικά της φετινής πορείας του Ολυμπιακού στο Champions League, είναι πως οι Πειραιώτες με την παρουσία τους κατάφεραν να κάνουν τον κόσμο να επιστρέψει για τα καλά στο «Μελίνα Μερκούρη». Εκεί που για χρόνια οι εξέδρες ήταν άδειες ακόμα και σε παιχνίδια της Ευρώπης ή και σε ντέρμπι, έχουν γίνει συνεχόμενα sold out και ακόμα και οι αντίπαλοι μιλάνε για την ατμόσφαιρα στο Ρέντη.
Αυτό το γεμάτο γήπεδο το είχε ανάγκη ο Ολυμπιακός, όχι για την εισπράξεις από τα εισιτήρια, αλλά για την εικόνα στην CEV. Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία δίνει μεγάλο βάρος στα γεμάτα γήπεδα και αυτό που έγινε χθες, είναι εξαιρετικά σημαντικό.
Και κλείνοντας τους λόγους που θεωρούμε πως η νίκη του Ολυμπιακού επί της Γιαστρέμπσκι είναι τεράστια και όχι απλά μεγάλη, μένουμε στο πως κύλησε το παιχνίδι. Όταν απέναντι σε έναν τόσο σπουδαίο αντίπαλο που τα τελευταία δύο χρόνια έχει φτάσει στον τελικό, με ένα τόσο δυνατό ρόστερ και σε έναν προημιτελικό του Champions League, βρίσκεσαι πίσω με 0-2, το να γυρίσεις το ματς όχι απλά δεν είναι εύκολο, αλλά πολλοί θα το θεωρούσαν απίθανο.
Ακριβώς αυτό το απίθανο έκανε πραγματικότητα χθες ο Ολυμπιακός και γι’ αυτό αυτή η νίκη επί των φοβερών και τρομερών Πολωνών δεν είναι απλά μεγάλη, αλλά τεράστια.
