Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός: Ο φοβερός Γιάντσουκ και ο κομβικός Ανδρεόπουλος έκαναν το 2-0 για τους «πράσινους»

Η αλήθεια είναι πως ο δεύτερος ημιτελικός της σειράς των «αιωνίων» δεν είχε την παραμικρή σχέση με το πρώτο στο Μετς. Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός πάλεψαν μέχρι το τέλος στο «Μελίνα Μερκούρη» του Ρέντη με τους «πράσινους» να παίρνουν την μεγάλη νίκη επικρατώντας με 3-2. Μια νίκη που τους φέρνει μια ανάσα από το να βρεθούν και πάλι στον τελικό και να διεκδικήσουν το δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα.

Θυμίζουμε πως η πρόκριση κρίνεται στα τρία σετ και την προσεχή Τετάρτη στο Μετς η ομάδα του Δημήτρη Ανδρεόπουλου θα θέλει τη νίκη για να προκριθεί, ενώ αυτή του Αντώνη Βουρδέρη θα παίζει ουσιαστικά με την πλάτη στον τοίχο, καθώς αν χάσει δεν χάνει απλά το πρωτάθλημα, αλλά δεν θα μπορέσει ούτε να το διεκδικήσει. Αυτά όμως είναι ήδη γνωστά, οπότε πάμε να δούμε τι έγινε χθες στο Ρέντη.

Εκεί οι δύο «αιώνιοι αντίπαλοι» πραγματικά πάλεψαν όσο μπορούσαν για να φτάσουν στη νίκη, με τα νούμερα να είναι πολύ κοντά. Οι γηπεδούχοι είχαν ένα μπλοκ παραπάνω (11-10), οι φιλοξενούμενοι δύο παραπάνω άσους (5-7), ενώ και το ποσοστό επίθεσης ήταν σχεδόν ίδιο με τον Ολυμπιακό να έχει 54% και τον Παναθηναϊκό 55%. Νούμερα που δείχνουν την μεγάλη μάχη που έγινε στο Ρέντη.

Μια μάχη που για τους νικητές κρίθηκε στην φοβερή εμφάνιση του Γιάντσουκ με τον Ουκρανό να σταματά στους 27 πόντους με το εξωπραγματικό 68% στην επίθεση, αλλά και στην είσοδο του Χαράλαμπου Ανδρεόπουλου. Οι «πράσινοι» έχουν την πολυτέλεια να διαθέτουν μια εξαιρετική τριάδα ακραίων, καθώς μαζί με τους δύο προαναφερόμενους υπάρχει φυσικά και ο αρχηγός Θανάσης Πρωτοψάλτης και είναι πολύ σημαντικό για έναν προπονητή να έχει τέτοιες εναλλακτικές λύσεις.

Το Σάββατο η είσοδος του Ανδρεόπουλου ανέβασε τους φιλοξενούμενους με τον νεαρό ακραίο να έχει 11 πόντους με 70% στην επίθεση και να βοηθάει σε μεγάλο βαθμό και στην υποδοχή, ενώ ακόμα μεγαλύτερη ήταν και στην βοήθεια που είχε ο Σπίριτο στην ανάπτυξη, με τον επίσης πολύ καλό Ιταλό να δίνει την ευκαιρία και στον Νίλσεν που στα πρώτα σετ ήταν μακριά από τον καλό του εαυτό να δείχνει το τι μπορεί να κάνει.

Αν βάλουμε μέσα και τον Γκάσμαν που με κρύο αίμα πήγε στο 10-7 του τάι μπρέικ στο σερβίς και συνέβαλε τα μέγιστα στο να γίνει το 10-10 καταλαβαίνουμε σε μεγάλο βαθμό γιατί οι «πράσινοι» παρότι βρέθηκαν πίσω με 2-1 και 10-8 στο 5ο, πήραν την μεγάλη νίκη που τους κάνει το μεγάλο φαβορί για την πρόκριση στον τελικό.

Στον αντίποδα ο Ολυμπιακός που ξεκάθαρα το πάλεψε και με το παραπάνω, τα περίμενε όλα ή σχεδόν όλα από τον εντυπωσιακό Ατανασίεβιτς. Ο Σέρβος σταμάτησε στους 30 πόντους με το απίστευτο 72% θυμίζοντας τον παίκτη που στα ντουζένια του θεωρούταν ένας από τους καλύτερους διαγώνιους στον κόσμο. Δίπλα του στάθηκε ο Τζούριτς με τους 10 πόντους και τα 6 μπλοκ, αλλά τα άκρα των «ερυθρολεύκων» δεν τράβηξαν την ομάδα, ενώ ειδικά ο Πέριν ήταν αρνητικός με μόλις 9 πόντους με 36% στην επίθεση. Προσωπικά περίμενα τον Κουμεντάκη που μόλις μπήκε έδωσε λύσεις ειδικά στην υποδοχή να έπαιζε και στο πέμπτο, αλλά με τα αν δουλειά δεν γίνεται.

Το θέμα για τον Ολυμπιακό είναι ένα και ξεκάθαρο. Πως για ακόμα μία φορά βρέθηκε κοντά στη νίκη, αλλά σαν να «φοβήθηκε» να την πάρει. Προηγήθηκε με 2-1, αλλά κυρίως με 10-7 στο τάι μπρέικ και δεν είχε τις λύσεις για να φτάσει ως το τέλος. Ο επίσης πολύ καλός ως τότε Καβάνα εκεί που η μπάλα «έκαιγε» αντί να προτιμήσει τον ασταμάτητο Ατανασίεβιτς έπαιξε με Πέριν και Σέντλατσεκ με τον Καναδό και τον Κροάτη να δέχονται κρίσιμα μπλοκ και όταν στον τελευταίο πόντο η μπάλα πήγε στον Σέρβο δεν ήταν καθόλου καλή.

Φυσικά και δεν θεωρώ πως φταίει ο Αργεντινός πασαδόρος για την ήττα του Ολυμπιακού. Φταίνε πολλά. Φταίει πως και πάλι στο τέλος δεν υπήρξε καθαρό μυαλό, φταίει που στην τόσο φοβερή μέρα του Ατανασίεβιτς δεν στάθηκε δίπλα του ένας ακραίος, μπορείς να πεις πολλά. Το σίγουρο είναι πως οι «ερυθρόλευκοι» έφτασαν πάλι στην βρύση και δεν ήπιαν νερό και πλέον αν δεν αλλάξει κάτι δραματικά στην σειρά δεν φαίνεται να μπορούν να πιουν φέτος. Και δεν θα πιουν αν ξαναλέμε δεν αλλάξει κάτι δραματικά, γιατί δεν τους αφήνει και ο Παναθηναϊκός να το κάνουν.

Γιατί μπορεί να λέμε από την μία πως ο Ολυμπιακός «φοβάται» να κερδίσει, αλλά από την άλλη και ο Παναθηναϊκός αρνείται να χάσει. Μια άρνηση που έβγαλε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στο Ρέντη παίρνοντας μια σημαντική νίκη όχι μόνο γιατί έκανε το 2-0, αλλά και για ψυχολογικούς λόγους ανεβάζοντας στο 8-0 το σερί επί του «αιωνίου» στο πρωτάθλημα. Μένει να δούμε αν αυτό το σερί μεγαλώσει την Τετάρτη, όπερ σημαίνει πως θα έχουμε την μία ομάδα του τελικού ή θα διακοπεί κάτι που από την άλλη θα σημαίνει πως το σασπένς θα κάνει και πάλι την εμφάνισή του...

ΥΓ: Ο Γιάντσουκ είναι εξαιρετικός παίκτης, αλλά έχει πολλές μεταπτώσεις όχι μόνο από παιχνίδι σε παιχνίδι, αλλά και στο κάθε ματς. Από την άλλη αν δεν τις είχε δεν θα έπαιζε στην Ελλάδα αλλά σε Ιταλία ή Πολωνία. Ειδικά το Σάββατο έκανε το καλύτερο παιχνίδι του με τη φανέλα του Παναθηναϊκού όχι μόνο για τους 27 πόντους με το φοβερό ποσοστό, αλλά κυρίως για το 58% στην υποδοχή παίρνοντας 26 μπάλες, τις περισσότερες από κάθε άλλον παίκτη των φιλοξενούμενων.

ΥΓ1: Και συνεχίζοντας με το σερβίς, να τονιστεί πως η τακτική του «φορτώνουμε» τον Πέριν που έκανε ο Παναθηναϊκός πέτυχε απόλυτα. Όχι μόνο γιατί ο Καναδός στις 31 μπάλες που πήρε (περισσότερες συνολικά και για τις δύο ομάδες) είχε το κάκιστο 23%, αλλά γιατί αυτό τον αποσυντόνισε και στην επίθεση.

ΥΓ2: Μέχρι τα τέλη του πέμπτου σετ παρακολουθούσαμε μια μεγάλη μάχη του Καβάνα με τον Σπίριτο. Στο τέλος ο Ιταλός είχε πιο καθαρό μυαλό από τον Αργεντινό και αυτό συνέβαλε στο να γίνει το 2-3.