Πανιώνιος: Ό,τι πληρώνεις παίρνεις και αλλάζεις επίπεδο

Η αλήθεια είναι πως θέλοντας να γράψω για τον χθεσινό θρίαμβο του Πανιωνίου στη Μίκρα, σκεφτόμουν στο που να σταθώ. Στην εξαιρετική εμφάνιση των κοριτσιών του Ντράγκαν Νέσιτς απέναντι στον εξαιρετικό φέτος ΠΑΟΚ και τη νίκη με 3-0 ή στην επιβεβαίωση του κανόνα που θέλει την ομάδα που βάζει βαθιά το χέρι στην τσέπη να έχει και περισσότερες πιθανότητες διάκρισης;

Θα ξεκινήσω με το δεύτερο γιατί ουσιαστικά η ομάδα της Νέας Σμύρνης έδειξε σε όλους πως ο μόνος δρόμος για να αλλάξεις την εικόνα σου μέσα στη χρονιά, είναι να επενδύσεις ή για να είμαστε σωστοί, να ξοδέψεις, καθώς στο βόλεϊ δεν μιλάμε για επένδυση από την στιγμή που δεν υπάρχει περίπτωση να πάρεις πίσω τα χρήματα που δίνεις.

Οι «κυανέρυθρες» έχοντας κάνει εξαιρετική πορεία στην Pre League όπου και πήραν το πρωτάθλημα αήττητες ανεβαίνοντας μετά από χρόνια στην μεγάλη κατηγορία, έδειχναν πως θα μπορούσαν να ήταν η ευχάριστη έκπληξη της χρονιάς. Αυτό έγινε ακόμα πιο έντονο από την εικόνα που είχαν στα φιλικά, όπου και πήγαιναν από νίκη σε νίκη. Εκεί όμως που όλα έδειχναν ιδανικά, ήρθαν τα άσχημα αποτελέσματα τα οποία είχαν ως συνέπεια την αλλαγή δύο προπονητών, αλλά και την αγωνία για το αν θα προλάβουν το τρένο της οκτάδας.

Εκεί που η χρονιά έδειχνε χαμένη και ουσιαστικά αποτυχημένη αν ο Πανιώνιος έμεινε εκτός οκτάδας, τα πάντα άλλαξαν οι τρεις κινήσεις πρωταθλητισμού που έγιναν. Πολλοί νεοφώτιστοι θα έλεγαν πως «οκ δεν μας βγήκε η πρώτη χρονιά της επιστροφής στα μεγάλα σαλόνια, πάμε να δούμε την επόμενη». Η ομάδα της Νέας Σμύρνης όμως δεν έκανε αυτό και μετά και τον αγώνα στη Μίκρα δικαιώνεται στο 100%.

Είδαν πως για να μπορέσει να κοιτάξει τους μεγάλους της αντιπάλους στα μάτια ήθελε μια διαγώνια που να «σκοτώνει» και πήραν την καλύτερη. Γιατί καλύτερη από την Άτκινσον που πέρσι είχε βγει πολυτιμότερη στο πρωτάθλημα οδηγώντας τον Παναθηναϊκό στον τίτλο, δεν μπορούσαν να βρουν. Είδαν πως ήθελαν μια ακραία που και να κρατάει εξαιρετικά στην υποδοχή, αλλά και να έχει για πλάκα τον διψήφιο αριθμό πόντων (κάτι που πραγματικά είναι δυσεύρετο) και βρήκαν πάλι την ιδανική παίκτρια, την Μπούσα, την βασική ακραία της Εθνικής Σερβίας.

Είδαν επίσης πως ήθελαν μια πάσα που να μπορεί να σηκώσει το βάρος μιας ομάδας που θέλει τίτλους με το καλημέρα και η Γκούντσεβα δείχνει επίσης ιδανική λύση. Και τέλος είδαν πως αν θέλεις να διεκδικείς τίτλους χρειάζεται και πάγκος και έγινε και αυτό με τον Πανιώνιο να έχει ετοιμοπόλεμες στον πάγκο για να βοηθήσουν παίκτριες όπως η Αλεξάκου, η Νικολογιάννη, η Καθάριου η Οικονομίδου. Τα μεγάλα αστέρια και το βάθος στο ρόστερ έχουν πραγματικά ανεβάσει επίπεδο την ομάδα και αυτό φάνηκε με τον καλύτερο τρόπο στη Μίκρα.

Όπως φάνηκε και το «ό,τι πληρώνεις, παίρνεις» που στον αθλητισμό και ειδικά στο βόλεϊ είναι νόμος. Φυσικά και χρειάζονται και οι έξυπνες επιλογές και το να μπορέσεις να βρεις «λαβράκια», αλλά αν θέλεις αποτελέσματα άμεσα τα «σκας» και φτάνεις στο σημείο να πηγαίνεις μέσα στη Θεσσαλονίκη και να νικάς για πλάκα την 2η ομάδα του πρωταθλήματος και να την αποκλείεις από το Final-4 του Κυπέλλου. Ε ακριβώς αυτό ήθελαν να κάνουν οι άνθρωποι του Πανιωνίου και αυτό κάνουν κοιτάζοντας συνέχεια όλο και πιο ψηλά...

Για τα του αγώνα ουσιαστικά ντέρμπι είχαμε μόνο στο δεύτερο σετ. Στο πρώτο οι φιλοξενούμενες κυριάρχησαν απόλυτα και στο τρίτο είχαν πάλι τον έλεγχο παρότι πιέστηκαν λίγο. Στο δεύτερο μίλησαν οι μεγάλες παίκτριες και συγκεκριμένα οι Άτκινσον και Μπούσα και όλα πήραν τον δρόμο τους.

ΥΓ: Πριν λίγες βδομάδες ο Παναθηναϊκός μπορούσε την υπέρβαση με Μπούσα και Άτκινσον, δύο παίκτριες που αν τις έπαιρνε αυτομάτως θα γινόταν το νούμερο ένα φαβορί για τον τίτλο. Δεν την έκανε όμως αυτή την υπέρβαση, κάτι που εκμεταλλεύτηκε ο Πανιώνιος και ανέβηκε δύο επίπεδα...

ΥΓ1: Το πόσο μεγάλη νίκη ήταν η χθεσινή, φάνηκε από την υποδοχή που έγινε στις παίκτριες του Πανιωνίου. Ο κόσμος αγαπάει την ομάδα και κάθε τμήμα της και ο ελληνικός αθλητισμός έχει ανάγκη τέτοιον κόσμο που θα γεμίζει τα γήπεδα και θα μετατρέπει σε γιορτή τον κάθε αγώνα...