Το αντίδοτο και οι αξιολύπητοι του ΠΑΟΚ

Μια ζωή τα ίδια. Πάντα ο ΠΑΟΚ στη μέση. «Ανοιξε τα πόδια στον Παναθηναϊκό» έγραφαν και έλεγαν τα κόκκινα παπαγαλάκια και κατάπιναν αμάσητα τα ερυθρόλευκα πρόβατα στον πρώτο γύρο με τα «ai se eu te pego» του Κλέιτον, του Ζέκα, του Κουίνσι και του Λέτο στην πιο εμφατική εφετινή παράσταση των Πρασίνων. Το «έπνιξε ο Χαλκιάς» έγραφαν και έλεγαν για ένα φάουλ που πήγε σχεδόν δοκάρι και μέσα (ρωτήστε κάποιον τερματοφύλακα αν και υπό ποιες προϋποθέσεις είναι δυνατόν να αποκρουστεί πλασέ ή σουτ που καταλήγει στο «πλαϊνό» διχτάκι ή πάει δοκάρι και μέσα), την ίδια στιγμή που προσπαθούσαν να βρουν τι έκανε και τι δεν έκανε ο «Σάλπι» σε ολόκληρο το 90λεπτο και ποιος άνοιξε στο τείχος για να περάσει τη μπάλα ο Λέτο στο 0-3 (νομίζω σπουδαία κομπίνα δουλεμένη σε SMS μεταξύ Μαλεζά και Κουίνσι που έξυσε συνθηματικά το αριστερό φρύδι του πριν από την εκτέλεση, με παρέμβαση Βόκολου που είχε στείλει στο twitter του Φωτάκη ειδικό σχεδιάγραμμα που του έχει μάθει ο Σάντος στην εθνική).

Σε απόδοση 1.34 προσφέρεται στην betfair η νίκη του Ολυμπιακού επί της ΑΕΚ

Ολη την εβδομάδα οι πράσινοι παπαγάλοι ξελαρυγγιάστηκαν σε βαθμό που να τους πιστέψουν πολλοί φίλοι του Τριφυλλιού: «Θα ξεπληρώσει ο ΠΑΟΚ για το γιο του Σάββα που «καθάρισε» στην UEFA για τον Ζαγοράκη προκειμένου να μην αποβληθεί ο ΠΑΟΚ από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις». Ξεσάλωσαν χωρίς «γραμμή» από την ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Οικειοθελώς! Για το μεγαλείο της Πανάθας! Για να «κάνουμε θόρυβο». Μάσησαν ταραμά πολλοί ΠΑΟΚτσήδες. Και πολλοί Ολυμπιακοί. Σε βαθμό που αν ο Βαλβέρδε διάβαζε εφημερίδες και ιστοσελίδες, μπορεί να κατέβαζε και Κοστάντσο! Τέτοια σιγουριά για το τρίποντο θα είχε!

Οσοι θέλουν, έχουν κάθε δικαίωμα να πιστεύουν ότι ο Θόδωρος Θεοδωρίδης ολημερίς και ολονυχτίς την τελευταία εβδομάδα ασχολούταν με τον Μαρκάνο και τον Σνάουτσνερ και δεν μπορούσε να κοιμηθεί στη σκέψη ότι ο Βαλβέρδε θα χρησιμοποιούσε τον Αμπντούν αντί του Ντιόγκο και του Καζίμ, ή ότι ο Γκαρσία με τον Τσιρίλο σιγοτραγουδούν το «σύλλογος μεγάλος δεν υπάρχει άλλος» κάθε βράδυ στα πιτσιρίκια τους προτού πέσουν για ύπνο για να τα νανουρίσουν. Δεν τους αδικώ γιατί έχουν βιώσει τόσα πολλά, έχουν ακούσει και έχουν μάθει τόσα πολλά, διαβάζουν σχεδόν καθημερινά τόσα πολλά, που όντως κάποια στιγμή δεν μπορείς να αντισταθείς στην καχυποψία, στο δηλητήριο και στην λάσπη. Ειλικρινά, μπορώ να βρεθώ στη θέση τους. Όμως κάποια στιγμή αξίζει να λειτουργεί και η κριτική σκέψη. Ολοι έχουν τέτοια, έστω και λίγη στην Ελλάδα.

Ειλικρινά, λοιπόν, πώς θα μπορούσε χθες να νικήσει ο ΠΑΟΚ με βάση την απόδοσή του, τις επιλογές του Μπόλονι, τις ατυχίες με τους τραυματισμούς, την ορμητικότητα, τη συγκέντρωση και τη βαρύτητα που έδωσε στην αναμέτρηση ο Ολυμπιακός, ο οποίος αρχής γενομένης από το δεύτερο ημίχρονο εναντίον της Ξάνθης αρχίζει να δείχνει… Ολυμπιακός και μάλιστα πλήρης για πρώτη φορά ουσιαστικά από την αρχή της σεζόν;

Είναι λυπηρό να μην… δικαιούται ομάδα να νικήσει στο «Γ. Καραϊσκάκης» και στην Τούμπα. Μα ακόμη πιο λυπηρό είναι να έχει ποτιστεί ως το μεδούλι μια ολόκληρη ομάδα με την αρρώστια που μεταδίδεται από ορισμένα ραδιόφωνα και ορισμένες εφημερίδες στη Θεσσαλονίκη. Μου τα λένε και δεν τα πιστεύω. «Υπερβολές» έλεγα πάντα. Ε, χθες τα πίστεψα! Πίστεψα τα πάντα όσα μου περιέγραφαν ορισμένοι δημοσιογράφοι που έχουν καταφέρει να παραμείνουν στο ύψος τους. Για τις τεράστιες αντιστάσεις που πρέπει να έχει ο παίκτης, ο προπονητής, ο πρόεδρος του ΠΑΟΚ απέναντι σε δεκάδες ιούς που τριγυρνούν στην πόλη και μεταδίδουν βαριές και ανίατες ασθένειες σε μια αληθινά μεγάλη ομάδα η οποία θα ήταν πολύ μεγαλύτερη αν το κοινό της (του οποίου η πλειονότητα «ξύπνησε» στην εποχή Ζαγοράκη βλέποντας το «διαφορετικό») δεν ήταν τόσο επιρρεπές σε πάσης φύσεως ιούς και αρρωστημένες νοοτροπίες.

Ηταν αξιολύπητοι. «Pathetic» που λένε και οι Αγγλοι. Όχι οι οπαδοί. Κάποιοι παίκτες. Όχι λόγω απόδοσης - όποιος πιστεύει ότι ο Πάμπλο Γκαρσία μπορεί να τερματίσει μπροστά από εμένα σε σπριντ 100 μέτρων, είμαι πανέτοιμος για το τεστ τώρα που έχω χάσει και 2-3 κιλάκια. Αλλά για τη συμπεριφορά. Όχι του Πάμπλο που έπρεπε να έχει πάρει 4 κίτρινες. Αυτός είναι ο Γκαρσία. Ετσι ήταν, έτσι θα είναι. Δεν αλλοιώθηκε, απλώς «ταίριαξε». Αλλά του πιτσιρικά Σταφυλίδη. Του ήρεμου Φωτάκη. Του «χαλαρού» και «μπαλάτου» (επουδενί αντιαθλητικού και σκληρού) Μπαλάφα. Του Ιβιτς που ετοιμάζεται να κρεμάσει τα παπούτσια του και κάνει τάκλιν α λα Ανατολάκης στο 93’, ενώ έχει τελειώσει ουσιαστικά το ματς. Για να αποδείξουν τι; Ότι μόχθησαν, ότι πάλεψαν, ότι προσπάθησαν. Για να μην κριθούν «ένοχοι» από το δικαστήριο της κερκίδας και των ραδιοφωνικών σταθμών. Τόσο και τέτοιο είναι το δηλητήριο που κυκλοφορεί στην πόλη πριν από τα ματς ΠΑΟΚ – Ολυμπιακός και εσχάτως (τα τελευταία χρόνια, με κόκκινο δάκτυλο) ΠΑΟΚ – Παναθηναϊκός. Το αντίδοτο το έχει ο καθένας μας μέσα του. Για να μπορεί να ξεχωρίζει και να διακρίνει. Και, ναι, το παραδέχομαι, δεν είναι εύκολο να το βρει ο καθένας μας…

Υ.Γ. Μέγας Βαλβέρδε στις δηλώσεις για πολλοστή φορά: «Θα μου άρεσε σε παιχνίδια με μεγάλο ανταγωνισμό όπως αυτό με τον ΠΑΟΚ τα πράγματα να ήταν πιο ήρεμα, ανεξάρτητα ποιος θα πάρει τους τρεις βαθμούς. Αυτό που είπα πέρσι είναι ότι δεν μου αρέσει να παίζουμε χωρίς κόσμο γιατί ήταν κεκλεισμένων των θυρών. Πάντα αυτά τα παιχνίδια έχουν πολύ μεγαλύτερη ένταση, θα μου άρεσε ο ανταγωνισμός να περιοριζόταν μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Τούμπα, μπορεί να συμβαίνει και στο Καραϊσκάκη και σε άλλα γήπεδα". Εντελώς ασύμβατος με τον Ολυμπιακό που πρεσβεύει εξωγηπεδικά ο Σάββας, ο Μητρόπουλος και πέρυσι ο Μαρινάκης.