Επιτυχίες στον Παναθηναϊκό, όχι στους πάγκους

Αθλητές που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο έχουν αφήσει το στίγμα τους, έχουν κάνει τον κόσμο να ασχοληθεί μαζί τους και να τους αναπολήσει, ακόμα κι αν δεν δικαίωσαν ποτέ τη φήμη τους, επανεμφανίζονται στη «Μηχανή του Χρόνου». Το gazzetta.gr εντοπίζει τα βήματά τους, ακολουθεί την πορεία τους και βρίσκει τις... νέες ασχολίες τους!

Ο... γιος του Μπόγκνταν Τάνιεβιτς

Το ξεκίνημα της καριέρας του Νάντο Τζεντίλε συνδέεται με τον Μπόγκνταν Τάνιεβιτς. Ο τελευταίος ήταν προπονητής στην Καζέρτα (σ.σ. έμεινε στο πάγκο της ομάδας από το 1982 έως το 1986) όταν ο Τζεντίλε έκανε τα πρώτα του μπασκετικά βήματα... Συνολικά στην Καζέρτα έπαιξε για 11 χρόνια και το ντεμπούτο του έγινε σε ηλικία 15 ετών στην Α2. Την επόμενη χρονιά η Καζέρτα ανέβηκε στη μεγάλη κατηγορία και ο Τζεντίλε έγινε γνωστός σε ηλικία 16 ετών, με προπονητή φυσικά τον Μπόγκνταν Τάνιεβιτς. Ωστόσο, ο τελευταίος απουσίαζε στους δύο τίτλους που κατέκτησε Τζεντίλε με την Καζέρτα και πρόκειται για το Κύπελλο το 1988 και το πρωτάθλημα τη σεζόν 1990-1991. Μάλιστα, το 1991 ήταν μια πολύ καλή χρονιά για τον Τζεντίλε, καθώς το πρωτάθλημα με την Καζέρτα ακολούθησε το Ασημένιο μετάλλιο με την εθνική Ιταλίας στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα.

Η συνέχεια σε Trieste και Μιλάνο

Ο Νάντο Τζεντίλε πανηγύρισε δύο τίτλους χωρίς τον Μπόγκνταν Τάνιεβιτς, ο... μπασκετικός του πατέρας, όμως, τον πήρε μαζί του αρχικά στην Trieste (σ.σ. ο Νάντο έπαιξε εκεί για μια σεζόν 1993-1994) και στην συνέχεια στην Ολίμπια Μιλάνο. Εκεί ο Τζεντίλε έμεινε για 4 χρόνια και μέχρι το 1996 είχε... παρέα τον Τάνιεβιτς και αλλά μεγάλους παίκτες, όπως ο Ντέγιαν Μποντιρόγκα, με τον οποίο μάλιστα ήταν μαζί και στην Trieste. Η Ολίμπια Μιλάνο κατέκτησε το νταμπλ τη σεζόν 1995-1996 (σ.σ. πρώτο πρωτάθλημα έπειτα από 7 σεζόν για το Μιλάνο), ωστόσο, η συνέχεια ήταν... άσχημη για τον Τζεντίλε, ο οποίος στις αρχές του 1997 πέρασε έναν σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο. Η θητεία του στο Μιλάνο τελείωσε το 1998 με την μεταγραφή του στον Παναθηναϊκό...

Κεφάλαιο... Παναθηναϊκός

Ο Νάντο Τζεντίλε έμεινε στην Ελλάδα τρία χρόνια για λογαριασμό του Παναθηναϊκού και με τους «πράσινους» κατέκτησε ισάριθμα πρωταθλήματα (1998-1999, 1999-2000, 2000-2001), με σημαντικότερη στιγμή το καλάθι στο ΣΕΦ κόντρα στον Ολυμπιακό, όχι όμως και Κύπελλα, καθώς σε δύο τελικούς (2000 & 2001) γνώρισε την ήττα από την ΑΕΚ. Ο Ιταλός είχε για ακόμα μια φορά για... παρέα τον Ντέγιαν Μποντιρόγκα, ενώ προπονητής του την πρώτη χρονιά ήταν ο Λευτέρης Σούμποτιτς και στη συνέχεια ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Την πρώτη χρονιά του Σέρβου στον πάγκο της ομάδας ο Παναθηναϊκός κατέκτησε την Ευρωλίγκα στο Final Four της Θεσσαλονίκης. Στον ημιτελικό κόντρα στην Εφές (81-71) ο Τζεντίλε πέτυχε 7 πόντους, ενώ στον τελικό κόντρα στη Μακάμπι Τελ Αβίβ (73-67) αγωνίστηκε για 18 λεπτά και μέτρησε 3 πόντους. Το ρόστερ του Παναθηναϊκού εκείνης της χρονιας ήταν Ντέγιαν Μποντιρόγκα, Ζέλικο Ρέμπρατσα, Τζόνι Ρότζερς, Όντεντ Κάτας, Φραγκίσκος Αλβέρτης, Γιώργος Καλαϊτζής, Αντώνης Φώτσης, Φερνάντο Τζεντίλε, Νίκος Μπουντούρης, Πάτρικ Μπερκ, Ανδρέας Γλυνιαδάκης. Την επόμενη χρονια ο Τζεντίλε έφτασε με τους «πράσινους» μέχρι τον της Σουπρολίγκας, εκεί όπου ηττήθηκαν από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ με 81-67.

Επιστροφή στην Ιταλία, αλλά ο καλός Τζεντίλε έμεινε στην Ελλάδα...

Ο Παναθηναϊκός συνέχιζε τη... συλλογή τίτλων με τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ωστόσο, ο Νάντο Τζεντίλε πήρε τον δρόμο της επιστροφής για την Ιταλία. Αρχικά υπέγραψε στην Ούντινε, χωρίς όμως να καταφέρει να κάνει τη διαφορά και τελικά τον Νοέμβριο του 2002 συμφώνησε με τη Σιένα, ευελπιστώντας να βρει τον παλιό - καλό του εαυτό. Στην Σιένα έμεινε για μερικούς μήνες και η συνέχεια της καριέρας του ήταν στη δεύτερη κατηγορία της Ιταλίας με τη Ρετζιάνα. Ο... καλός Τζεντίλε είχε μείνει στην Ελλάδα και όσο και αν προσπάθησε να επανέλθει, δεν κατάφερε να φτάσει ξανά στο υψηλότερο επίπεδο. Τελευταία του ομάδα η Artus Maddaloni στην B2 κατηγορία της Ιταλίας, με τον Νάντο Τζεντίλε να αποχωρεί επίσημα από την ενεργό δράση την άνοιξη του 2005 σε ηλικία 38 ετών.

Κεφάλαιο... προπονητική

Ο Νάντο Τζεντίλε από την πρώτη στιγμή έδειξε πως ήθελε να γίνει προπονητής και δεν έμεινε καθόλου μακριά από το μπάσκετ. Το 2005 κάθισε στον πάγκο της Imola στην δεύτερη κατηγορία της Ιταλίας, ωστόσο, δεν ολοκλήρωσε τη σεζόν στην ομάδα, με αυτή να είναι η πρώτη του εμπειρία ως προπονητής, μετά το τέλος της σπουδαίας του καριέρας ως παίκτης... Η συνέχεια τον βρήκε στο πλευρό του Γιάσμιν Ρέπεσα στη Ρόμα τη σεζόν 2008-2009 (σ.σ. μια χρονιά πριν εκεί βρισκόταν και ο Ρόκο Λένι Ούκιτς, αλλά τότε είχε μετακομίσει στους Τορόντο Ράπτορς). Ο Κροάτης τεχνικός αποχώρησε από την ομάδα της πρωτεύουσας στις 9/12/2008 και πρώτος προπονητής ήταν ο Νάντο Τζεντίλε. Ο τελευταίος κατάφερε να φτάσει με τη Ρόμα στο Top 16 της Ευρωλίγκας και στο Top 8 του ιταλικού Κυπέλλου, ωστόσο, ένα χρόνο μετά την ανάληψη της τεχνικής ηγεσίας της ομάδας, στις 11/12/2009, πήρε την απόφαση να παραιτηθεί... Ο λόγος ήταν άσχημη πορεία της ομάδας, ειδικά στο πρωτάθλημα Ιταλίας και συγκεκριμένα η παραίτηση του ήρθε έπειτα από την ήττα από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας για την Ευρωλίγκα, όταν ο κόσμος αποδοκίμασε έντονα τον Τζεντίλε. Αντίπαλος της Ρόμα τότε ήταν μεταξύ άλλων και το Μαρούσι, με την ομάδα του Τζεντίλε να ξεκινάει πολύ καλά την πορεία της στη διοργάνωση (3Χ3), αλλά στη συνέχεια να γνωρίζει 4 συνεχόμενες ήττες, που σε συνδυασμό με το ρεκόρ 3-6 στη Lega A, οδήγησαν τον Ιταλό μακριά από τον σύλλογο της πρωτεύσουσας...

Το επόμενο διάστημα ο Τζεντίλε έμεινε μακριά από τους πάγκους και τελικά επέστρεψε τη σεζόν 2011-2012, όταν ανέλαβε τη Veroli στη δεύτερη κατηγορία της Ιταλίας, παίρνοντας τη θέση τους Ντέμις Καβίνα. Η πορεία του στη Veroli ήταν αποτυχημένη, αφού η ομάδα δεν κατάφερε να ανέβει, όπως ήταν ο στόχος της και στην Ιταλία αυτό που υποστηρίζουν είναι πως ως ο προπονητής ο Τζεντίλε δεν έχει... καμία σχέση με τον μεγάλο παίκτη που έκανε τη διαφορά στα παρκέ και πως η καριέρα τους πολύ δύσκολα θα βρεθεί στο ίδιο επίπεδο.

Το βιβλίο και τα παιδιά του...

Την άνοιξη του 2012 ο Νάντο Τζεντίλε κυκλοφόρησε το βιβλίο της ζωής του με τίτλο «Ο άνθρωπος για το τελευταίο σουτ». Μέσα από το βιβλίο αυτό ο πρώην άσος του Παναθηναϊκού δίνει την ευκαιρία στους αναγνώστες να τον γνωρίσουν ως άνθρωπο και πέρα από ενδιαφέροντα προσωπικά στοιχεία για την καριέρα και την προσωπική ζωή του Τζεντίλε, στο βιβλίο περιλαμβάνονται ανέκδοτες ιστορίες, μαρτυρίες φίλων και συμπαικτών του, αδημοσίευτες φωτογραφίες...

(Ο Νάντο Τζεντίλε με το βιβλίο της ζωής του και τον γιο του Αλεσάντρο)

Αυτή την περίοδο ο Τζεντίλε ασχολείται κυρίως με τους δύο του γιους... Τον Αλεσάντρο και τον Στέφανο. Ο πρώτος αγωνίζεται στην Εμπόριο Αρμάνι Μιλάνο και μάλιστα παρά το νεαρό της ηλικίας του (γενν. το 1992) είναι ο αρχηγός της ομάδας του Λούκα Μπάνκι και το θεωρείται ως ένα από τα μεγαλύτερα ταλέντα της χώρας, ενώ είναι μέλος της Εθνικής Ιταλίας. Ο Στέφανο είναι ένα χρόνος μεγαλύτερος (γενν. το 1989) και αγωνίζεται στην Καντού. Οι Αλεσάντρο και ο Στέφανο είναι αυτή την περίοδο η βασική προτεραιότητα του Νάντο Τζεντίλε, ο οποίος παρακολουθεί την πορεία τους και τους συμβουλεύει με βάση τη μεγάλη εμπειρία που έχει ως παίκτης υψηλότερου επιπέδου. Το γεγονός πως είναι αφοσιωμένος στην εξέλιξη των δύο παιδιών του, αποδεικνύεται από το γεγονός ότι η Καζέρτα, η ομάδα δηλαδή με την οποία συνδέθηκε τα πρώτα χρόνια της καριέρας του ως παίκτης, πρότεινε στον Νάντο Τζεντίλε να επιστρέψει, ωστόσο, η απάντηση του ήταν αρνητική, καθώς ήθελε να μείνει κοντά στους γιους του...

«Ελπίζω κάποτε να παίξει στον Παναθηναϊκό. Ακόμα είναι πολύ νέος, αν και φέτος άρχισε να παίρνει χρόνο συμμετοχής στην Μπενετόν. Θα δούμε το μέλλον πού θα τον οδηγήσει», είχε δηλώσει το 2010 ο Νάντο Τζεντίλε σχετικά με το αν θέλει κάποια στιγμή να δει τον γιο του, Αλεσάντρο, να φορέσει τη φανέλα με το «τριφύλλι».