Ο Ταϊρίκ Τζόουνς φέρνει το χαμόγελό του και το συμβολικό 88 στον Ολυμπιακό

Αν πλησιάσει κανείς τον Ταϊρίκ Τζόουνς και του μιλήσει για την οικογένειά του, η αντίδραση είναι πάντα η ίδια. Ένα πλατύ χαμόγελο και μια φράση που λέγεται με περηφάνια: «Όλοι θέλουν να μιλούν για τη μητέρα μου». Η Πετρόνια Μπέιλι ή «Winnie», όπως τη φωνάζουν, αποτελεί τον άξονα γύρω από τον οποίο χτίστηκε ο χαρακτήρας του. «Σημαίνει τα πάντα για μένα», λέει. «Είναι η μεγαλύτερη στήριξή μου. Μου λέει πότε έχω άδικο, πότε έχω δίκιο. Είναι απλώς η μητέρα μου. Στα μάτια μου, είναι η καλύτερη μητέρα στον κόσμο».

Η σχέση τους δεν διαμορφώθηκε μέσα σε εύκολες συνθήκες. Ο Ταϊρίκ ήταν μόλις πέντε ετών όταν η οικογένεια χτυπήθηκε από μια ανείπωτη τραγωδία. Δύο ημέρες πριν κλείσει τα πέντε του χρόνια, ο Ταϊρίκ έμαθε ότι ο πατέρας του, ο Λέστερ Τζόουνς, είχε χάσει τη ζωή του στον ποταμό Κονέκτικατ, ύστερα από επεισόδιο με την αστυνομία. Ήταν πολύ μικρός για να κρατήσει πολλές αναμνήσεις από εκείνα τα χρόνια, αλλά όχι πολύ μικρός για να μη νιώσει το βάρος της απουσίας.

Η μητέρα του δεν προσπάθησε ποτέ να «αντικαταστήσει» τον πατέρα. Δεν έπαιξε διπλό ρόλο. Αντίθετα, κράτησε ζωντανή τη μνήμη του με ιστορίες, φωτογραφίες και μικρές καθημερινές υπενθυμίσεις. «Δεν μου είπε ποτέ “θα είμαι και πατέρας και μητέρα”», θυμάται ο Ταϊρίκ. «Απλώς μου έλεγε: αυτό το κάνεις όπως ο πατέρας σου. Αυτή η κίνηση είναι του πατέρα σου».

Ο Λέστερ Τζόουνς άφησε στον γιο του κάτι ακόμη. Έναν συμβολικό αριθμό. Το 88.

Ο Ταϊρίκ γεννήθηκε με βάρος 8.8 pounds. Ο πατέρας του τον φώναζε από την πρώτη μέρα «Eighty-Eight (88)». Το παρατσούκλι κόλλησε. Έγινε ταυτότητα. Έγινε φανέλα. Έγινε τατουάζ και μάλιστα το πρώτο που έκανε ποτέ. «Την πρώτη φορά που φόρεσα το 88 ήταν στο αμερικανικό ποδόσφαιρο», λέει. «Η μαμά μου μού εξήγησε από πού προερχόταν. Από τότε, κάθε φορά που μπορούσα να το φοράω σε γήπεδο μπάσκετ, το κρατούσα».

Στο δεξί του χέρι υπάρχουν κι άλλα τατουάζ. Για τον πατέρα, για τον αδελφό του και για την οικογένεια, δείχνοντας πως θέλει να τους κουβαλάει παντού μαζί του. Πριν από κάθε αγώνα μάλιστα, σε κάθε επίπεδο της καριέρας του, υπάρχει μια σταθερή ρουτίνα. Ένα τηλεφώνημα με τη μητέρα του. «Πρέπει να είμαι στο τηλέφωνο συγκεκριμένη ώρα πριν το παιχνίδι», λέει εκείνη.

Η συζήτηση είναι πάντα η ίδια. Ένα απόσπασμα από την Αγία Γραφή. Μια φράση. «Κάνε το καλύτερό σου», του λέει εκείνη. «Και ο Θεός θα κάνει τα υπόλοιπα», απαντά ο Ταϊρίκ. «Προσπαθώ να την ακούω πριν μπω στο παρκέ. Ξέρω ότι με βλέπει και αυτό μου δίνει δύναμη», έχει δηλώσει χαρακτηριστικά.

Στο κολέγιο Xavier στο Οχάιο, ο Ταϊρίκ Τζόουνς έφτιαξε το αγωνιστικό του όνομα. Double-doubles, σκληράδα, κυριαρχία στα ριμπάουντ δίνοντας έτσι τα πρώτα δείγματα για το τι επρόκειτο να ακολουθήσει. Ένας Έλληνας ήταν εκείνος που ανακάλυψε το ταλέντο του. Ο Γιάννης Καστρίτης τον έφερε στη Χάποελ Τελ Αβίβ, με τους αριθμούς του να είναι πολύ καλοί συγκεντρώνοντας 13.1 πόντους, 7.7 ριμπάουντ και 1.3 ασίστ μέσο όρο. Ακολούθησε η Ιταλία και η Τουρκία μαζί με τον τίτλο στο εγχώριο πρωτάθλημα, καθώς και την επιλογή στην κορυφαία πεντάδα του EuroCup.

Μετά από μία σεζόν στην Αναντολού Εφές ακολούθησε η Παρτίζαν, που αποδείχθηκε ότι δεν ήταν απλώς ένας ακόμη σταθμός. Ήταν πρόκληση, ήταν μία πολύ δύσκολη πίστα που τον έφτασε στα όρια του και τον κατέβαλε ψυχολογικά. Η παραίτηση του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, ήταν η... σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι προκαλώντας γενικευμένη αναταραχή στον σύλλογο.

Το αποτέλεσμα ήταν κάποιοι παίκτες να βρεθούν στο στόχαστρο, ως ενορχηστρωτές ή ακόμα και φταίχτες αυτής της απόφασης. Ο Τζόουνς, έγινε το «πρόσωπο» της οργής και αυτός που τελικά δέχθηκε τα περισσότερα πυρά.

Το αποκορύφωμα ήρθε στη βαριά ήττα από τη Μακάμπι. Οι αποδοκίμασίες ξέφυγαν με τον Ταϊρίκ Τζόουνς να έρχεται σε πλήρη ρήξη με τους οπαδούς της Παρτίζαν φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να κάνει νόημα σε οπαδό να κατέβει στο παρκέ. Ακόμη και ο Ταϊρίς Ράις ένιωσε την ανάγκη να παρέμβει δημόσια: «Πρέπει να τον πάρουν από εκεί. Δεν είναι θέμα μπάσκετ πια. Πώς θα κυκλοφορεί στην πόλη με τέτοια ένταση;». Ήταν θέμα ασφάλειας πια, ενώ το σίριαλ της απόκτησής του από τον Ολυμπιακό εξαιτίας της Παρτίζαν, ήταν κάτι που τον ενόχλησε αρκετά, όπως έκανε σαφές.

Στις 28 Νοεμβρίου 2024, πριν από έναν χρόνο και έναν μήνα, η Παρτίζαν υποδέχτηκε τον Ολυμπιακό. Το φινάλε στιγματίστηκε από ένταση με τον Ταϊρίκ Τζόουνς να φτάνει στο σημείο να ζητά τον λόγο από τον Γιώργο Μπαρτζώκα και τα αίματα άναψαν μεταξύ τους για μια στιγμή.

Ο προπονητής του Ολυμπιακού εξήγησε στη συνέντευξη Τύπου ότι όλα ξεκίνησαν από λεκτική αντιπαράθεση με μέλος του πάγκου της Παρτίζαν. Ο Τζόουνς τότε ήθελε να παρέμβει, υπερασπιζόμενος τον Βλαντιμίρ Άντροϊτς. «Δεν ήταν κάτι σοβαρό», είπε αργότερα. «Έγινε για να υπερασπιστώ έναν από τους καλύτερους τύπους».

Φυσικά και όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν, με τον Τζόουνς να έχει δηλώσει πολλές φορές πώς μια τέτοια ένταση στο πλαίσιο του παιχνιδιού δεν σημαίνει κάτι. Τουναντίον, αποδεικνύει πως ο Αμερικανός σέντερ θα είναι βράχος δίπλα σε ολόκληρη την ομάδα του για να την υπερασπιστεί όποτε χρειαστεί κι αυτά τα στοιχεία του χαρακτήρα του θα φέρει και στον Πειραιά.