«Μπροστά στον καθρέφτη της Αμερικής»: Αυτό που βλέπουμε!

«Μπροστά στον καθρέφτη της Αμερικής»: Αυτό που βλέπουμε!
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Το Gazzetta διάβασε το βιβλίο «Μπροστά στον καθρέφτης της Αμερικής» (Εκδόσεις Πόλις), του Κόουλ Στάνγκλερ.

Ο Κόουλ Στάνγκλερ έγραψε ένα βιβλίο, «Μπροστά στον καθρέφτη της Αμερικής» (Εκδόσεις Πόλις, μετάφραση Βάλλια Καϊμάκη), που λέει και παρουσιάζει την κοινωνική/πολιτική αλήθεια της εποχής. Το έκανε, βέβαια, μέσα στο ασφυκτικό πλαίσιο της αστικής πολιτικής, των αποθρασυμένων διαχειριστών της καπιταλιστικής εξουσίας, εν μέσω ανεξέλεγκτης θεσμικής απανθρωπιάς και βίας. Το έργο του, λοιπόν, έχει σημασία κι αν ήταν λίγο πιο τολμηρό θα το λέγαμε και «επαναστατικό»! Παρ’ όλα αυτά, ο συγγραφέας βρήκε το θάρρος και έκανε το αυτονόητο! Ναι, στις μέρες μας αυτό δεν είναι εύκολο και καθόλου δεδομένο. Το να πεις αυτό που βλέπεις και να περιγράψεις αντικειμενικά αυτό που βιώνεις, είναι πολύ δύσκολο σήμερα.
Αυτή τη στιγμή η πολιτική ορίζεται μέσα από την επικοινωνία, την πυγμή, τη βία και την ανήθικη συμπεριφορά. Η εκλογή Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ και η άνοδος της ακροδεξιάς παγκοσμίως, εξαφάνισαν κάθε αναστολή, κάθε πρόσχημα. Πλέον κυριαρχεί το δόγμα είμαι ο πιο δυνατός και ή θα υποταχθείς στη δύναμή μου ή θα σε εξαφανίσω! Έτσι απλά και κυνικά. Το μέσο αυτής της δύναμης είναι το χρήμα, η χειραγώγηση, μέσα από τα ΜΜΕ, της κοινής γνώμης, η επιβαλλόμενη φτώχεια και αμάθεια και η βία των όπλων, των επεκτατικών πολέμων. Για να κρατηθούν οι ισορροπίες του τρόμου εντός συνόρων δημιουργείται ο «εχθρός», ο μετανάστης. Μετά αναλαμβάνει αυτός που θα μας βάλει σε τάξη και θα μας προστατεύσει.

Αυτό το ισοπεδωτικό «όλοι ίδιοι είναι»


Η έρευνα-μελέτη του Στάνγκλερ έχει να κάνει με αυτό που δηλώνεται στον υπότιτλό της: έρευνα για τη ριζοσπαστικοποίηση της δεξιάς ιδεολογίας και το μέλλον της Αριστεράς. Αυτή η προσπάθεια γίνεται με τη διαρκή αντιπαραβολή των συνθηκών σε ΗΠΑ και Γαλλία. Το ξεκάθαρο περίγραμμα αμέσως οδηγεί στα ερωτήματα γιατί ριζοσπαστικοποιείται η δεξιά ιδεολογία; Ποιο είναι το μέλλον της Αριστεράς; Το πρώτο ερώτημα έχει να κάνει με το κενό εκπροσώπησης που δεν καλύπτει η Αριστερά και επιτυγχάνει η δεξιά. Και το δεύτερο με τον τρόπο που θα καλύψει αυτό το κενό η Αριστερά και θα σταματήσει τη δύναμη της δεξιάς. Απλό; Καθόλου! Ο Στάνγκλερ μας το εξηγεί, με τον τρόπο του, άμεσα και ουσιαστικά. Ο συγγραφέας, που γεννήθηκε στο Παρίσι από αμερικανούς γονείς, αλλά μεγάλωσε στις ΗΠΑ, παίρνει το ισοπεδωτικό όλοι ίδιοι είναι και το αποσαφηνίζει, αποκωδικοποιεί.
Αυτή η αφοριστική λογική ευνοεί την ακροδεξιά. Πώς; Όταν το εκλογικό, κοινοβουλευτικό, σύστημα δημιουργεί ελπίδες που ύστερα διαψεύδονται με πάταγο, τότε ο μέσος πολίτης, εν προκειμένω ο Αμερικανός και ο Γάλλος, χάνει την ελπίδα και τον προσανατολισμό του. Σε αυτό το σημείο λαϊκιστές δημαγωγοί κάνουν την εμφάνισή τους και εκμεταλλεύονται την αδυναμία κρίσης του εκλογικού σώματος. Το απλό και στιβαρό μήνυμα οι ελίτ σας κορόιδεψαν και δεν νοιάζονται για σας περνά αμέσως στο μυαλό και στην καρδιά του ψηφοφόρου. Αυτός που απλά ακούει τις ανησυχίες του πολίτη και παίζει με τα ταπεινά του ένστικτα, αυτός και θα τον κερδίσει. Αυτό κάνει με επιτυχία ο Τραμπ, η Λεπέν και οι όμοιοί τους. Ο λόγος τους αναδεικνύει ένα άρρωστο πατρίς-θρησκεία-οικογένεια, εμπλουτισμένο με ξενοφοβία, μιντιακή προπαγάνδα, στοχευμένη σπατάλη χρήματος, που αφανίζει καθετί ταξικά αγωνιστικό, δημοκρατικό. Να πώς έρχεται η ριζοσπαστικοποίηση της δεξιάς ιδεολογίας…

Εξώφυλλο Στάνγκλερ

Αφύπνιση της ταξικής συνείδησης

Το προηγούμενα εξηγούν το κενό εκπροσώπησης από την Αριστερά και την κάλυψή του από τη Δεξιά. Και πώς θα υπάρξει αφύπνιση της ταξικής συνείδησης; Μα, με τη εφαρμογή, ξανά, αυτονόητων αγωνιστικών, διεκδικητικών, πρακτικών, τακτικών. Η οργάνωση στα συνδικάτα, η διαρκής ενημέρωση του κοινού από κάτω και η επισήμανση του συλλογικού τρόπου δράσης είναι το πρώτο βήμα. Ο Στάνγκλερ, βέβαια, δεν παραβλέπει τη σκληρή πραγματικότητα. Ξέρει ότι τόσο στις ΗΠΑ όσο και στη Γαλλία η δύναμη του χρήματος είναι σημαντική. Πρέπει, λοιπόν, να υπάρξει συγκέντρωση πόρων, για να στηριχτούν, και για τους αριστερούς υποψηφίους. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να γίνει με μεσσιανικές προσεγγίσεις και με επαφές με πάμπλουτους ολιγάρχες. Θέλει συλλογική συνεισφορά όλο αυτό.
Ο συνδικαλισμός και η επίμονη προσπάθεια για ένα νέο «New Deal» είναι το ζητούμενο για τον Στάνγκλερ. Η δουλειά δεν είναι άκοπη και οι αριστεροί πρέπει να αντιπαρατεθούν με την ισοπεδωτική λογική, τη βία, τα μονοφωνικά ΜΜΕ και το πολύ χρήμα των μεγιστάνων που στηρίζουν Τραμπ, Λεπέν. Το βιβλίο του Στάνγκλερ διαθέτει καθαρή ματιά, ακρίβεια, σαφήνεια, αποφεύγει τις δυσνόητες φράσεις-ορολογίες και παίρνει από τις πηγές του την ουσία των πραγμάτων. Η μετάφραση της Βάλλιας Καϊμάκη φωτίζει τη γενναιόδωρη και γεμάτη θάρρος προσπάθεια του Στάνγκλερ.

 

*Το βιβλίο το βρίσκετε σε όλα τα κεντρικά βιβλιοπωλεία και στις εκδόσεις Πόλις [Αιόλου 33]

@Photo credits: INTIME, UN Photo/Cia Pak