Το «15» των Mechanimal παίζει για το λουλούδι στο τσιμέντο
- Ένας μικρός κύκνος «πίνει» τον θόρυβο της λίμνης
- Το «15» είναι ένα σημείο κάπου ανάμεσα στον Βύρωνα και τη Γλυφάδα
Τι είναι το «Μεκάνιμαλ», αναρωτήθηκα. Ποιος είναι ο «Μεκάνιμαλ;», αναρωτήθηκα. Ποιοι είναι οι «Μεκάνιμαλ», αναρωτήθηκα. Είναι ζώο, φυτό, πράγματα, παρέα, συλλογικότητα, αρχιτεκτόνημα, εικαστική εγκατάσταση, βιομηχανικό απομεινάρι που χτυπά τα κομμάτια του και παράγει ήχους; Είναι το ηχητικό θέμα του Stalker και του Καθρέφτη; Είναι ένα νέο Σαμποτάζ; Είναι σαν τη μηχανή του Άμλετ ή σαν αυτή που επαναστάτησε απέναντι στην A.I; Σκέφτομαι το όνομα, το αναλύω και μια γέννα βλέπω, ζω. Προσπαθώ να μεταφράσω το ηχητικό τοπίο και τον θόρυβο που μεσολαβεί πριν τον τελικό ήχο. Ο άνθρωπος-ζώο και η άψυχη (;) συσκευή. Ίσως. Πατάω τα κουμπιά και ακούω. Παρατηρώ και σημειώνω μέσα μου…
Ψάχνω στον ωκεανό, βουτάω στα βαθιά και εκεί που η άβυσσος γίνεται ουρανός και έδαφος βλέπω ένα magic bus, σκουριασμένο, να κάνει τη διαδρομή άγνωστο-γνωστό/άγνωστο-άγνωστο. Δεν μπορώ να καταλάβω το πώς και το γιατί, αλλά ξέρω ότι υπάρχει φωνή και ήχος. Τα μέταλλα που αντέχουν ακόμα και οι Κουστώ του κόσμου τούτου που αναπνέουν σαν ψάρια και σαν υγροί Stalker. Δεν ξέρω αν αυτό το μέσο έρχεται από τα πρώτα μας χρόνια ή αν μας δείχνει τα επόμενα πρώτα μας χρόνια. Ξέρω ότι η Γη γυρίζει και το νερό δεν στερεύει και πως τα πράγματα σώζονται από τη φύση. Ο άνθρωπος γίνεται η τελευταία μεγάλη έξοδος και οι Mechanimal παίζουν για μας το άλμπουμ «15» (από Inner Ear Records).
Ένας μικρός κύκνος «πίνει» τον θόρυβο της λίμνης
Το «15» είναι γεμάτο σκοτάδι, ηλεκτρονική, ηλεκτρική, ένταση, ήχο που «γρατζουνάει» την τακτοποιημένη καθημερινότητα, post punk υπόβαθρο και μια αφήγηση που έρχεται από το άγνωστο μέσα μας. Είναι ένας μικρός κύκνος που διαρκώς μεγαλώνει και στις ρυτίδες της αστικής λίμνης «πίνει» τον θόρυβο που η έμψυχη ζωή προσφέρει. Το άλμπουμ αυτό παίζει για το λουλούδι που φυτρώνει στο τσιμέντο, για την κίνηση που του δίνει ο αέρας, για τη ζεστασιά που του προσφέρει ο ήλιος, για τη δροσιά που του παραχωρεί η βροχή και για τη δοκιμασία που του θέτει ο άγνωστος χειμώνας…
Το play που πατήσαμε και δεν το σταματήσαμε μας έφερε dark spoken word αφηγήσεις πάνω σε καλά ακονισμένος κιθαριστικές χορδές και σε industrial πεδία/αντηχήσεις. Υπάρχει κάτι το μυστηριώδες και σαγηνευτικό σε αυτή τη δουλειά των Mechanimal. Εκλεπτυσμένοι ήχοι και μια vintage αισθητική συνοδεύει τον δυναμισμό του γκρουπ. Οι αλλαγές, άλλοτε ανεπαίσθητες και άλλοτε ευδιάκριτες, στο μουσικό παρασκήνιο δηλώνουν την πειραματική, εξερευνητική, φύση τους και τη συνεπή συμπεριφορά στο να δίνουν χώρο στη φωνή και στην αφήγηση.
Το «15» είναι ένα σημείο κάπου ανάμεσα στον Βύρωνα και τη Γλυφάδα
Τα υπόλοιπα για τους Mechanimal και το «15» τα αφήνω στο δελτίο Τύπου που μου έστειλε ένα αλάνι, η Χριστιάννα. Αντιγράφω.
Το «15», είναι το έβδομο άλμπουμ των Mechanimal και σηματοδοτεί ένα ξεχωριστό ορόσημο για την Inner Ear, αποτελώντας την 300ή κυκλοφορία της δισκογραφικής. Το «15» είναι ένα σημείο κάπου ανάμεσα στον Βύρωνα και τη Γλυφάδα. Μια ανώνυμη κουκίδα στον χάρτη της πόλης, όπου κάποτε άρχισαν να δονούνται οι πρώτες συχνότητες των Mechanimal. Τα ταξί περνούν από πάνω του χωρίς να σταματούν. Τα σκυλιά αποφεύγουν να κοιτάξουν προς τα εκεί. Κάτω από σπασμένα πεζοδρόμια, στρώματα ασφάλτου, ξεχασμένες γραμμές τρόλεϊ και καλώδια τηλεφώνου, ένας βόμβος παρέμεινε ανοιχτός για εβδομάδες. Κάποιοι μιλούν για μια κασέτα με θορυβιστική ποίηση μέσα σε μια εγκαταλειμμένη Mercedes. Εμείς θυμόμαστε μόνο τον βόμβο. Από εκεί ξεκίνησε μια μετάδοση που δεν σταμάτησε ποτέ.
Το «15» είναι το σημείο όπου ο θόρυβος παύει να είναι θόρυβος και αποκαλύπτει αυτό που έκρυβε από κάτω του. Το χάος. Όχι ως καταστροφή, ούτε ως κατάσταση, αλλά ως εκείνη τη στιγμή που ο θόρυβος παύει να σε αποσπά και η πραγματικότητα εμφανίζεται χωρίς φίλτρο.
Με το «15» οι Mechanimal δεν επιστρέφουν απλώς στον ήχο που τους γέννησε. Επιστρέφουν στον αρχικό του παλμό και τον αφήνουν να οδηγήσει τη μουσική μέχρι εκεί όπου το μηχανικό γίνεται ανθρώπινο, το ανθρώπινο γίνεται ηλεκτρικό και ο θόρυβος γίνεται χάος. Όπως λένε οι ίδιοι «Οι περισσότεροι πιστεύουν ότι μετά τον θόρυβο έρχεται η σιωπή. Εμείς βρήκαμε το χάος. Το “15” είναι η απόσταση ανάμεσα στα δύο».
INFO
Οι Mechanimal είναι:
Freddie F. - φωνή, λέξεις
Γιάννης Παπαϊωάννου - μουσική, ηλεκτρονικά, παραγωγή, μίξη, λέξεις
Αγγελική Βρεττού - λέξεις
Μαζί τους στο «15» έπαιξαν οι φίλοι:
Henrik Meierkord - τσέλο, ενορχήστρωση εγχόρδων στο 1
Βαγγέλης Μακρής (Victim Of Society) - ηλεκτρική κιθάρα στο 2
Ντίνος Ζούμπερης (Γεια Σου Τάκη, Omikron Project, Doumani All-Stars) - ηλεκτρικό μπάσο στα 2, 4 & 7
Γιώργος Καρανικόλας (The Last Drive, BKML, Omega Ray) - ηλεκτρική κιθάρα στα 4 & 8
Άννα Παπαθανασίου (Puta Volcano) - φωνή στο 6
Κωνσταντίνος Ιωσηφίδης (Psychedelic Trips To Death) - Ηλεκτρική κιθάρα στο 6
Ηλίας Κατελάνος - Ηλεκτρική κιθάρα στο 7
Το «15» ηχογραφήθηκε σταδιακά στο Τhe Den, το στούντιο των Mechanimal και ολοκληρώθηκε στο Sound Cave Studio με ηχολήπτη τον Νίκο Χαλντούπη, που έκανε και το mastering του άλμπουμ.
To «15» κυκλοφορεί ψηφιακά και σε βινύλιο στις από την Inner Ear.
