«Ουλές»: Οι ραπ πληγές μου
Ένα πράγμα ξέρω, ότι δεν ξέρω τίποτα. Κι αν δεν ξέρω τίποτα ξέρω τα πάντα. Κι αν ξέρω τα πάντα πάλι δεν ξέρω τίποτα. Κι αν το τίποτα είναι το άπειρο, τότε από το άπειρο ξεκινάω και σε αυτό πάω. Και όταν φτάνω εκεί, στο άγνωστο, ξέρω ότι όλα είναι γνωστά γιατί δεν υπάρχει τίποτα πιο γνωστό από το απόλυτο λευκό και το απόλυτο μαύρο. Ξέρω ότι όσα ξέρω είναι όλα όσα ήξερα χθες και όλα όσα θα ξεχάσω αύριο. Ξέρω πως ότι δεν μάθω θα το αφήσω πίσω στο παιδί μου, στα παιδιά των άλλων, στις μελλοντικές ταφές των Μελκιάδες Εστράδα αυτού του κόσμου.
Ένα πράγμα έχω μάθει, πως όσο ζω μαθαίνω και όταν πεθάνω η ζωή θα μου έχει μάθει πώς δύο μέτρα γης παίρνουν όλοι. Ξέρω ότι η γλώσσα έχει σύμφωνα, φωνήεντα, ήχους και ρυθμούς, αλλά η μουσική είναι αυτή που κρατά και μας δίνει την άγνοια και την έγνοια μας. Δεν ξέρω τίποτα, δεν ήξερα τίποτα, δεν θα ξέρω τίποτα, θα μαθαίνω να βρίσκω την άγνοια μου και τη μουσική μου, τη ραπ μου. Κι αν είναι να μου τη δίνει ο αλγόριθμος των νέων μέσων ψυχαγωγίας, ας είναι. Εγώ βρήκα την Ema Stain και τις «Ουλές» της.
Ισοπεδώνει τον φόβο
Οι «Ουλές» είναι το πρώτο άλμπουμ της ράπερ που το όνομά της έχει κάτι το αγωνιστικό, μαχητικό, εξεγερσιακό. Μη με ρωτήσετε πώς το ξέρω, απλά το ξέρω. Η φωνή της, ο τρόπος που παραδίδει τις ρίμες της, το delivery στη ραπ καθομιλουμένη, φέρει υπογραφή «γρατζουνισμένη», με το ανεπεξέργαστο δεμένη. Η τύπισσα έχει αυτό που κάνει τους ράπερ ξεχωριστούς: ανεβαίνουν στη σκηνή, παίρνουν το μικρόφωνο και «χώνουν». Δεν χρειάζεται τίποτα άλλο, μόνο το μπιτ του DJ και το «τρέξιμο» της φωνής. Η Ema έχει αυτήν ακριβώς τη συμπεριφορά και ισοπεδώνει τον φόβο της και τους τους φόβους μας.
Όταν την ακούς να ραπάρει αντιλαμβάνεσαι την καθαρότητα του φωνητικού-λεκτικού περιεχομένου της. Η έκταση που καταλαμβάνει με τη φωνή της είναι μεγάλη γιατί θέλει κάθε στίχος να «σκάσει» στο αυτί και στο συναίσθημα του ακροατή. Οι ανάσες της ακούγονται και είναι τα «πατήματά» της, είναι ο εξοπλισμός της να ακολουθήσει τη μελωδική γεμάτη αυτοπεποίθηση μουσική υπόκρουση. Η Ema αντλεί από μια αληθινή μαγκιά που έχει κατακτηθεί στο πεδίο της προσωπικής ζωής, της κοινωνίας που δεν χαρίζεται σε κανέναν. Αντλεί από μια αυθεντική, «αθώα», προσέγγιση που μπορεί να τα βάλει με οποιονδήποτε. Το ραπ της αγνό και σε κάνει κομμάτια…
Σοβαρή ραπ προσπάθεια
Το άλμπουμ αποτελείται από οκτώ κομμάτια (σε ένα υπάρχει και feat με τη Βασιλική Μιχαλοπουλου), όλα σε παραγωγή του Reddy A. Το μουσικό τοπίο κινείται σε κλασικούς δρόμους που βοηθάνε να αναδειχθεί η φωνητική απόδοση της Ema, το flow της που έχει υψηλές προοπτικές. Αδιαπραγμάτευτο boom bap με πολλές μικρές παρασκηνιακές προσθήκες που δίνουν πολυμορφία και πλαστικότητα στο τελικό αποτέλεσμα. Όταν ακούς τον ήχο του πιάνου στο κομμάτι «Πόλωση», αισθάνεσαι αμέσως την άγρια, κάπως σκοτεινή, ατμόσφαιρα. Στα «Βράχια» η φωνή της Βασιλικής Μιχαλοπούλου δίνει έναν συγκινητικό, κρυστάλλινο, τόνο. Στο «Zone out» έχουμε τέλεια συνύπαρξη, συμπόρευση ρυθμού ραπ «τρεξίματος».
Στιχουργικά η Ema κινείται στο κοινωνικό, υπαρξιακό, εμπειρικό πεδίο. Δεν υπερβάλλει, δεν κάνει κήρυγμα και όσα λέει είναι ακριβώς αυτά που θέλει να πει και να μεταδώσει. Το LP «Ουλές» είναι σοβαρή ραπ προσπάθεια που έχει πάθος, έμπνευση, καλή παραγωγή και ακολουθεί την απλότητα του οld school πνεύματος.
