«Καιρός των κρυστάλλων»: Η αλήθεια του κρυστάλλου

• Ιστορία όμορφα αληθινή και πανέμορφα ψεύτικη
• Το ημίφως του μυστηρίου και το τρεμάμενο φως της ελπίδας

Η αρχή έγινε με Το κόκκινο και το άσπρο (Εκδόσεις Πόλις), το βιβλίο με το οποίο γνωρίσαμε την Ελένη Στελλάτου. Και μετά ήρθε ο καιρός που έχει χρόνο συγκεκριμένο και εποχή άπιαστη, μακρινή. Και μετά ήρθαν τα κρύσταλλα που λένε μόνο αλήθειες και για λίγο φυλακίζουν το ψέμα και δείχνουν το έρμα το καθοριστικό, του ανθρώπου το μέτρο και το μόνο δεδομένο. Και σαν παραμύθι που έχει κάτι από τον καιρό των ιπποτών, τη συννεφιά του μεσαίωνα και τον ρομαντισμό που δίνει φως στο εβένινο κοράκι, αυτό το μυθιστόρημα ήρθε για να μας πάρει στον κόσμο και τον χρόνο του.
Ξέρετε, κάθε έργο μυθοπλασίας συνδυάζει το χειροποίητο αποτέλεσμα ενός ξυλουργού και την κοπιώδη προσπάθεια του επιστήμονα στο εργαστήριό του. Ο συγγραφέας πρέπει να βρει το υλικό, να το σμιλέψει και να το χωρέσει σε έναν άγνωστο, στην αρχή, τόπο, να το κάνει όμορφο και εύκαμπτο και να φροντίσει να εφαρμόσει τέλεια στις άδειες θήκες της φαντασίας. Όταν παραδώσει το έργο του στο κοινό δεν μπορεί να κάνει κάτι, αλλά μπορεί να ελπίζει ότι ο χρόνος και κόσμος που έβαλε, δημιούργησε, θα λειτουργήσουν προκλητικά και ανακουφιστικά για τον αναγνώστη. Ο «Καιρός των κρυστάλλων» (Εκδόσεις Πόλις) «γρατζουνάει» τρυφερά τον χρόνο και τον κόσμο μας.

Ιστορία όμορφα αληθινή και πανέμορφα ψεύτικη

Το βιβλίο αυτό λειτουργεί εσωτερικά, δεν σε βρίσκει αμέσως στο συναίσθημα και στο αυθόρμητο. Η ιστορία που διαβάζεις «πέφτει» μέσα σου σαν το φάρμακο που πρέπει να πάρει σε δόσεις και με προσοχή. Σε αυτήν υπάρχει, τη νιώθεις, η αχλή του μύθου και η κομψότητα του παραμυθιού. Μόνο που εδώ δεν υπάρχουν δράκοι, μάγισσες, αλλά περισσότερο ήρωες που έφυγαν από το πλάνο του Μπέργκμαν στην 7η Σφραγίδα και αθέατοι χαρακτήρες που δεν επισημάνθηκαν στον Δον Κιχώτη. Η ιστορία είναι τόσο όμορφα αληθινή όσο και πανέμορφα ψεύτικη!
Μια ξαφνική και άγνωστη αρρώστια που σκοτώνει με ομορφιά και κρότο. Πώς θα αντιμετωπιστεί και πώς δεν θα επιλέξεις να χαθείς μέσα στην αφήγησή της; Η Στελλάτου δίνει εικόνα, γλώσσα, πρόσωπα, πλοκή έχοντας ως βάση κάτι που είναι γοητευτικό, επικίνδυνο και οριστικό. Το μυστήριο γίνεται νήμα σταθερό και ανθεκτικό και στον κόσμο που υφαίνεται γύρω απ’ αυτό νιώθουμε το απαλό άγγιγμα, την εύθραυστη, κοφτερή δηλαδή, γραφή της Στελλάτου. Και αυτή δεν «πιάνεται» από την πρώτη εντύπωση, αλλά καλλιεργεί σιωπηλά και κρυφά την περιπέτεια και το ταξίδι που έχει την απόδραση για ευτυχισμένο τέλος.

Το ημίφως του μυστηρίου και το τρεμάμενο φως της ελπίδας

Ο μύθος της Στελλάτου ξεδιπλώνεται σε μια μικρή, παραθαλάσσια, πόλη των αρχών του 20ου αιώνα. Σε αυτήν αναπτύσσεται μια παράδοξη μεταδοτική ασθένεια που μετατρέπει τα σώματα, όσων προσβάλλονται απ’ αυτήν, σε πορσελάνινα, έτοιμα να θρυμματιστούν με το παραμικρό άγγιγμα. Το βάρος της εξιχνίασης και της θεραπείας θα πέσει στους ώμους του μοναχικού Εμανουέλ Περόν, τρίτης γενιάς ντρογκερίστας.
Η Στελλάτου παίρνει το ημίφως του μυστήριου, της αγωνίας και της απελπισίας και το ενώνει με το τρεμάμενο φως της ελπίδας. Η γραφή της διαθέτει ζωντάνια, είναι σαρκωμένη, βαθιά συναισθηματική και δεν εκτρέπεται σε απροσανατόλιστα ξεσπάσματα και αχρείαστα μελοδράματα. Ο τρόπος που γράφει έχει ένα κράτημα που δίνει την απόσταση στον αναγνώστη να «δει» το βάθος της ιστορίας και τα χαρακτηριστικά, τις συμπεριφορές, των ηρώων.
Στον «Καιρό των κρυστάλλων» υπάρχει το θέμα της πίστης στον Θεό και στην Επιστήμη. Υπάρχει ο αγνός έρωτας και οι μικροπρέπειες των ανθρώπων. Υπάρχει η ιπποτική ευγένεια και το επιβλητικό άγγιγμα του θανάτου. Η Στελλάτου ενώνει όλα αυτά με τη γνώση και την έρευνα της γύρω από τη φαρμακευτική (σπούδασε Φαρμακευτική), με τη ρομαντική και τρυφερή ματιά της. Το μυθιστόρημα αυτό σου δίνει την ομορφιά του αφού του δώσεις τον κόπο και την προσοχή σου.

*Το βιβλίο το βρίσκετε σε όλα τα κεντρικά βιβλιοπωλεία και στις Εκδόσεις Πόλις