Irini Qn: Γλυκιά και αληθινή, βάλσαμο στην ψυχή
Ο σκύλος άφησε την εθνικότητά του και από τον νυχτερινό κάμπο της πατρίδας του, ήρθε στο φως και το τσιμέντο της Ελλάδας. Τη νύχτα που πιάτα και κεραίες «αγκάλιαζαν» και πλήγωναν τον ουρανό και τα σύννεφα δεν έλεγαν να αφήσουν τον φεγγάρι να φανεί, το πονεμένο αλύχτισμα βγήκε μόνο του από το σκυλίσιο στόμα και βρήκε ένα σύννεφο να ανέβει. Το ζώο συνέχεια την πορεία του μέσα σε δρόμους, σοκάκια, κουτιά, τρωκτικά και εξωγήινους. Βάδιζε αμέριμνο στη γειτονιές που υπάρχουν μπλεγμένοι πολλοί, όροφο προς όροφο, γραμμή προς γραμμή. Το υγρό του βλέμμα έπεσε στις εικόνες των τοίχων, στα γκραφίτι και σε έναν αθάνατο σύντροφο, τον «Λουκάνικο».
Το σκυλίσιο βήμα τάχυνε και φώτα αυτοκινήτου, ψεύτικα και γι’ αυτό απειλητικά, έπεσαν στα μάτια του. Ο οδηγός είχε ξεκινήσει για ένα road trip στο πουθενά. Δεν ήταν ο Κέρουακ και δεν ήταν ο Μπάροουζ. Ήταν ήρωας, τσακισμένος, από το σύμπαν του Οικονομίδη. Η φλέβα του χτυπούσε και το μάτι του «πετούσε». Το σκυλί γλίτωσε και έγινε κομμάτι ενός graphic novel που έφτιαχνε μια Ειρήνη γλυκιά και αληθινή. Του έγνεψε, το χάιδεψε, το έδωσε να πιει και μετά το τάισε νότες και φωνές ενός κόσμου που ζει στα κάδρα των φακών και των αυτόνομων βλεμμάτων-οδηγών. Αυτή η κοπέλα ήταν η Irini Qn.
Κάτι βγαλμένο από παραμύθια
Τώρα θα σκεφτείτε, και πού την κατατάσσουμε την κυρία; Ο γράφων θα την βάλει δίπλα στα αστέρια, σε περιποιημένους πεζόδρομους και με μια μπάντα από καλλιτέχνες του δρόμου. Πείτε την «έντεχνη», πείτε την μια ευγενική αφηγήτρια νωχελικών, σαγηνευτικών ιστοριών. Η φωνή της θα μπορούσε να μπει σε μια δημιουργία της Μαριανίνας Κριεζή και σε μια «Λιλιπούπολη» που δεν χάνεται ποτέ. Ή θα μπορούσε να είναι ο θηλυκός τροβαδούρος του σήμερα και των άχρονων ποιητικών συναισθημάτων. Ή θα ήταν η σειρήνα της θάλασσας που σου δίνει τον ήχο του νερού που σε τυλίγει…
Η Irini Qn έχει κάτι βγαλμένο από τα παραμύθια, από τους μάγους και τις βασίλισσες… Μας δίνει μια γλυκερή, τρυφερή, ποπ που μπορεί να πει τα πάντα μέσα από το σώμα οποιοδήποτε. Ακόμα και στον κόσμο της Κ-Pop θα την βλέπαμε. Αλλά δεν θα υπήρχαν οι εξαλλοσύνες και οι υπερβολές της στυλιζαρισμένης εικόνας. Μια μπαλάντα σαν το πιο συμπαθητικό ξωτικό του κόσμου θα ήταν, μια τύπισσα που σου απαλύνει τον πόνο και τη μελαγχολία και τη φωτιά της ψυχής σου κρατά μακριά από τον πάγο και τα κρύα…
Σαν την ψιλή βροχή μες το καλοκαίρι
Την Irini Qn τη δεχτήκαμε σαν την ψιλή βροχή μες το καλοκαίρι. Ευχάριστη, δροσιστική, ένα βάλσαμο… Στο χάος του Διαδικτύου είναι εύκολο να την προσπεράσεις, όμως όταν τη βρεις δεν θες να την αφήσεις. Η αθωότητα και το παιδικό πνεύμα που διαποτίζει το έργο, την έκφρασή της, την κάνουν για μας τόσο οικεία, τόσο αξιαγάπητη… Τα τραγούδια της είναι ανέμελες ιστορίες γραμμένες πάνω σε αδρές μουσικές-φωνητικές γραμμές, είναι αφηγήσεις ανέμελες, παραστατικές, γλαφυρές, ζωηρές αλλά όχι επιθετικές… Η μελωδικότητα συνδυάζεται με noice, dance electro πινελιές και με μια ασταμάτητη, λεπτή και κομψή, μεταμόρφωση στη φωνή. Με τα κομμάτια της βρίσκεις διέξοδο για έναν κόσμο λίγο πιο όμορφο και στους στίχους της ανακαλύπτεις την καθημερινή ομορφιά, τη διπλανή μας μελαγχολία και το γλυκόπικρο παιχνίδισμα της ανθρώπινης ιστορίας. Η Irini Qn είναι μια χαρούμενη στιγμή που δεν έχει τέλος…
