Ένα «Σκιάχτρο» που εκπέμπει λόγια και φως
Αν είναι να καεί η ραπ μουσική να μείνουν αυτοί που έπαιξαν με τη φωτιά και άντεξαν τα εγκαύματα. Ας πούμε κάποια ονόματα (σ.σ είναι και άλλοι φυσικά): Χρήστος Πακιώτης, 1κΦ, Obnoxious Kas, TXC, FFC, Taki Tsan, Βέβηλος, Dave, Daisy Chain, Aeon, Jolly Roger, Στίχοιμα… Αν είναι να συνεχίσομε να ψάχνουμε στο ραπ σύμπαν, ας δεχτούμε ότι αυτό είναι πεπερασμένο, κι ας μην έχουμε δει ακόμη τα όρια, το τελευταίο σύνορό του. Αν είναι να επιμείνουμε στην ανακάλυψη, ανάδειξη, αναμετάδοση, τότε να βάλουμε τις δικές μας προδιαγραφές, αυτές που μας έκαναν να αγαπήσουμε τον λόγο που έρχεται από τα κάτω και εκεί μένει, όσο και αν ψηλώνει, όσο και αν τα views πληθαίνουν, όσο και αν κάνουν θόρυβο οι αλυσίδες, τα διαμάντια και τα χρυσάφια…
Αλλαγή δρόμου, λευκού μονοπατιού και πάνω σε αυτό οι λέξεις, οι απαιτήσεις μας, σαν πινελιές του Πόλοκ: ρυθμός, ροή, πειραματισμός, καθαρή φωνή, σεβασμός, «πάτημα», flow, δουλεμένα ηχοτοπία, μοτίβα, πάθος, αλήθεια, προσδοκία σχεδόν καμία, ό,τι έρθει, κι αν έρθει. Σιωπή και μετά πένα, μια δεύτερη φωνή, ένα καλά διαλεγμένο sample και η καρδιά, το freestyle, να μένει ζωντανή και boom και bap και λόγια εξεγερμένα. Η πορεία στενεύει, το ψηφιακό χάος μεγαλώνει και όσοι ακόμα εκπέμπουν φως δίνουν σεβασμό και αποδοχή στον ράπερ Σκιάχτρο.
Πώς να προσπεράσεις αυτόν τον τύπο
Για τον γράφοντα η έκπληξη έχει σημασία στη ζωή και η ραπ είναι μια τέτοια, ασταμάτητη, συνθήκη. Εντάξει, υπάρχουν πολλές εκφάνσεις και πολλά επίπεδα έκφρασης και δημιουργίας στο είδος. Το προσωπικό γούστο καθορίζει την επιλογή, όμως την ουσιαστική, αντικειμενική, παραδοχή την επιβάλλουν οι παράγοντες που αναφέραμε στο ξεκίνημα. Κι αν θέλετε να τους συνοψίσουμε και σε μια φράση να τους βάλουμε, τότε θα πούμε ότι η ραπ μουσική είναι καλή όταν μιλά στην καρδιά μας, στο νου και στα όνειρά μας. Η ποιητική αποτίμηση δεν είναι παράταιρη. Ο ραπ καλλιτέχνης που αποδέχεσαι και τον κάνεις κομμάτι της ζωής σου, είναι αυτός που θα σε συγκινήσει, εμψυχώσει, προβληματίσει, θα κάνει λίγο πιο όμορφη τη ζωή σου...
Ο Σκιάχτρο ανταποκρίθηκε αμέσως στις απαιτήσεις και τα αμετακίνητα προαπαιτούμενα μας. Έμπνευση, αυθεντικό underground ύφος, άφοβες δοκιμές και αδιαπραγμάτευτη ικανότητα σε αφήγηση, flow, σύνθεση, «πάτημα». Πώς να τον προσπεράσεις αυτόν τύπο; Ο εύκολος δρόμος δεν είναι γι’ αυτόν τον ράπερ και το δικό του παραμύθι κυλά με σαν χείμαρρος πάνω στις φλόγες που μοιράζει η υποψιασμένη και αγριεμένη Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων.
Ραπ εικόνες σε λόγια ανείπωτα
Ο Σκιάχτρο μας έδειξε τι σημαίνει ραπ, ανεπηρέαστη, δημιουργία, δημιουργία που θέλει να φωτίσει την υπόγεια σκηνή και να ενισχύσει το ασθενικό φως, με τον δίσκο «Ανθρωπόκενος». Η αυθεντικότητα εδώ δεν είναι το φαίνεσθαι, αλλά η ουσία και η μετριοφροσύνη το κάλυμμα για την προστασία της σοβαρότητας. Με κανά δυο γλυκές μελωδίες, ένα γεμάτο ενέργεια μπιτ και οι στίχοι, οι ρίμες, κυλάνε σαν το γάργαρο νερό μέσα σε μια ταξιδιάρα ψυχή…
Ο ράπερ Σκιάχτρο συνδυάζει την ευαισθησία, που ακουμπά κάπως τον σπαραγμό, με την αποφασιστικότητα και τη δύναμη του πείσματος με τη δύναμη της εαυλωτότητας.
Το συναίσθημα του ακροατή συναντά αυτό του δημιουργού και οι ραπ εικόνες μπαίνουν στα ανείπωτα λόγια μας. Στο ενεργητικό του μετράμε τρεις δίσκους και αρκετά single που μπορείτε να τα ακούσετε στις γνωστές ψηφιακές πλατφόρμες.
Πριν φύγουμε, πριν κάνουμε το δικό μας outro, σημειώστε το εξής: Στις 21 Νοεμβρίου, στο «Αn Club», ο Σκιάχτρο επιστρέφει για μια μουσική αναδρομή από το 2010 στο σήμερα. Η φάση σίγουρα αξίζει και αν θέλετε κλείστε το εισιτήριο σας ΕΔΩ.