Ανακάλυψαν έναν υπόγειο κόσμο κάτω από τα βουνά της Αυστρίας: 300 μέτρα σηράγγων κρύβουν ιστορία 7.300 ετών
Σχεδόν 300 μέτρα αρχαίων σηράγγων και θαλάμων εξόρυξης αλατιού στα βουνά κοντά στο Χάλστατ της Αυστρίας αποκαλύπτουν την έκταση της δραστηριότητας που αναπτύχθηκε στην περιοχή κατά την Εποχή του Σιδήρου.
Ωστόσο, η ιστορία της εξόρυξης αλατιού στην περιοχή είναι πολύ παλαιότερη. Σύμφωνα με τα ευρήματα, οι άνθρωποι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή πριν από περίπου 7.300 χρόνια και άρχισαν να εκμεταλλεύονται τα κοιτάσματα αλατιού. Το Salzwelten Hallstatt χαρακτηρίζει το ορυχείο ως το παλαιότερο αλατωρυχείο στον κόσμο και αναφέρει ότι η εξόρυξη αλατιού στην περιοχή ξεκίνησε περίπου το 5.000 π.Χ.
Οι αρχαίοι μεταλλωρύχοι ακολουθούσαν τα κοιτάσματα
Οι αρχαιολόγοι δεν εντόπισαν έναν μόνο μεγάλο υπόγειο θάλαμο, αλλά ένα εκτεταμένο δίκτυο από σήραγγες και θαλάμους. Ορισμένες από τις στοές βρίσκονται παράλληλα η μία πάνω ή κάτω από την άλλη και κατηφορίζουν σταδιακά βαθύτερα μέσα στο βουνό. Με τη βοήθεια γεωλογικών γεωτρήσεων εντοπίστηκαν επίσης επιπλέον σήραγγες που δεν ήταν μέχρι σήμερα γνωστές. Σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται η Salzburger Nachrichten, οι θάλαμοι έφταναν σε πλάτος περίπου 24 μέτρων και ύψος σχεδόν 20 μέτρων. Η διάταξη των σηράγγων δείχνει ότι οι αρχαίοι μεταλλωρύχοι ακολουθούσαν τα κοιτάσματα αλατιού βαθιά μέσα στο βουνό, αναζητώντας το πολύτιμο ορυκτό.
Η παραγωγή αλατιού έφτασε σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα γύρω στο 1200 π.Χ., προς το τέλος της Εποχής του Χαλκού. Τότε, σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, από το βουνό μπορούσαν να εξορύσσονται έως και 1,5 τόνοι αλατιού την ημέρα. Η εξόρυξη συνέχισε να αναπτύσσεται και κατά την Εποχή του Σιδήρου. Το Salzwelten αναφέρει ότι κατά την περίοδο ακμής, περίπου από το 800 έως το 400 π.Χ., οι μεταλλωρύχοι έφταναν έως και 200 μέτρα μέσα στο βουνό.
Τα ευρήματα διατηρήθηκαν μέσα στο αλάτι
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα αντικείμενα που βρέθηκαν στο εσωτερικό των θαλάμων. Κατά τις ανασκαφές στα δάπεδα των χώρων, όπου είχαν συσσωρευτεί υπολείμματα από την εξόρυξη και ιζήματα, σε ορισμένα σημεία με πάχος σχεδόν εννέα μέτρων, εντοπίστηκαν σπασμένα εργαλεία που είχαν στερεωθεί με διαφορετικούς τρόπους σε λαβές. Η ποικιλία αυτή υποδηλώνει ότι, παρά την ύπαρξη τυποποιημένων εργαλείων κατά την Εποχή του Σιδήρου, υπήρχε παράλληλα πειραματισμός στις τεχνικές εξόρυξης. Στην περιοχή έχουν βρεθεί επίσης κομμάτια καμένου πεύκου, τμήματα ενδυμάτων, ξύλινα μπολ με υπολείμματα τροφής, αλλά και ανθρώπινα περιττώματα. Το αλάτι που υπήρχε στο εσωτερικό του βουνού συνέβαλε στη διατήρηση πολλών από αυτά τα οργανικά κατάλοιπα, προσφέροντας στους αρχαιολόγους σπάνια στοιχεία για την καθημερινότητα των ανθρώπων που εργάζονταν εκεί.
Η αρχαιολογική έρευνα στο Χάλστατ δείχνει πως η εξόρυξη αλατιού δεν ήταν μια περιστασιακή δραστηριότητα, αλλά μια διαδικασία που εξελίχθηκε επί χιλιάδες χρόνια. Το Salzwelten αναφέρει ότι οργανωμένη εξόρυξη αλατιού πραγματοποιούνταν ήδη από την Εποχή του Χαλκού, ενώ κατά την Ύστερη Εποχή του Σιδήρου η δραστηριότητα έφτασε στο αποκορύφωμά της. Παρά τις κατολισθήσεις που κατά περιόδους προκαλούσαν σοβαρές διακοπές στην παραγωγή, η εξόρυξη συνεχιζόταν. Οι αρχαιολόγοι ευελπιστούν τώρα να εντοπίσουν και άλλους χώρους του υπόγειου δικτύου και να μελετήσουν τα ευρήματα, ώστε να σχηματίσουν μια πληρέστερη εικόνα για την προϊστορική και αρχαία εξόρυξη αλατιού στο Χάλστατ.
