ΜΟΥΣΙΚΗ

Ο Κώστας Τριανταφυλλίδης μιλά στο Gazzetta για «Ένα όνειρο, μια ιστορία»

Αλέξανδρος Στεργιόπουλος 16 Σεπτεμβρίου 2026 - 10:33

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.

Η μουσική παράσταση «Ένα όνειρο, μια ιστορία» επιστρέφει, στις 23 Σεπτεμβρίου, στο Βεάκειο Θέατρο Πειραιά, και ο σημαντικός τραγουδιστής μιλά στο Gazzetta.

«Όταν μένεις με ένα πιάνο και μια φωνή, δεν έχεις και πολλά πράγματα να κρυφτείς πίσω τους»

Ο Κώστας Τριανταφυλλίδης να «πατά» στην πίστα των αστεριών, να κουβαλά το φως του ονείρου και να αφηγείται μελωδικά την ιστορία, τις ιστορίες που μένουν στην αθέατη πλευρά του μυαλού και της ψυχής. Το τραγούδι είναι απλή και σπουδαία υπόθεση, αναπόσπαστο κομμάτι της ύπαρξής μας, είναι «Ένα όνειρο, μια ιστορία» που δεν τελειώνει και παίζει για πάντα στη ζωή μας.
Ο σημαντικός ερμηνευτής, στις 23 Σεπτεμβρίου, στο Βεάκειο Θέατρο Πειραιά, επιστρέφει με τη μουσική παράσταση «Ένα όνειρο, μια ιστορία», μαζί του, ο πολύτιμος Νεοκλής Νεοφυτίδης (καλλιτεχνική επιμέλεια – πιάνο). Λίγο πριν ανέβει στη σκηνή μίλησε στο Gazzetta και τον ευχαριστούμε.

Το τραγούδι είναι το τέλος του ονείρου και η αρχή της ιστορίας ή το τέλος της ιστορίας και η αρχή του ονείρου;
Νομίζω πως είναι λίγο και τα δύο. Ένα τραγούδι μπορεί να ξεκινήσει από κάτι πολύ προσωπικό, από μια σκέψη, κάτι που έχεις ζήσει, και τη στιγμή που βγαίνει προς τα έξω παύει να σου ανήκει αποκλειστικά. Μπαίνει στη ζωή των άλλων και αποκτά τη δική του ιστορία. Εκεί ίσως αρχίζει και το πραγματικό του ταξίδι.

Η μουσική είναι παγκόσμια, κοινή, γλώσσα. Ο τραγουδιστής, λοιπόν, είναι ο μέγας ταξιδευτής του κόσμου και του χρόνου;
Ναι, με έναν τρόπο. Ένα τραγούδι μπορεί να γράφτηκε πριν από πενήντα χρόνια και ξαφνικά να σε αφορά σήμερα σαν να γράφτηκε χθες! Κι ένας τραγουδιστής έχει το προνόμιο να περνάει από διαφορετικές εποχές, ανθρώπους και ιστορίες μέσα από τη μουσική. Δεν ξέρω αν θα έλεγα «μέγας ταξιδευτής», αλλά σίγουρα είναι ένας άνθρωπος που ταξιδεύει πολύ χωρίς απαραίτητα να μετακινείται.

Η παράσταση αγαπήθηκε και επιστρέφει. Γιατί πιστεύετε ότι αγαπήθηκε και ποια η σημασία της επιστροφής ενός επιτυχημένου καλλιτεχνικού γεγονότος;
Πιστεύω ότι αγαπήθηκε γιατί ήταν μια πολύ καθαρή συνάντηση. Δεν στηρίχθηκε σε εντυπωσιασμούς. Υπήρχαν τραγούδια που έχουν βάρος, ένα πιάνο, δύο άνθρωποι πάνω στη σκηνή και μια πραγματική επικοινωνία με το κοινό. Όταν κάτι επιστρέφει, δεν πρέπει να επιστρέφει απλώς επειδή πήγε καλά, pρέπει να υπάρχει ακόμη λόγος να ειπωθεί. Και στην προκειμένη περίπτωση νομίζω ότι υπάρχει.

Ο Κώστας Τριανταφυλλίδης

«Όταν μένεις με ένα πιάνο και μια φωνή, δεν έχεις και πολλά πράγματα να κρυφτείς πίσω τους»

Μια παράσταση για πιάνο και φωνή. Τελικά, για να επικοινωνήσει ο καλλιτέχνης με το κοινό χρειάζεται λίγα και καλά. Συμφωνείτε;
Απόλυτα! Όταν μένεις με ένα πιάνο και μια φωνή, δεν έχεις και πολλά πράγματα να κρυφτείς πίσω τους. Και αυτό είναι πολύ όμορφο αλλά και απαιτητικό. Το τραγούδι φαίνεται ολόκληρο, η λέξη ακούγεται αλλιώς, η σιωπή επίσης. Καμιά φορά τα λίγα πράγματα είναι αυτά που σε φέρνουν πιο κοντά στον άλλον.

Τι σας έχει δώσει η συνεργασία με τον Νεοκλή Νεοφυτίδη και τι σας έχει πάρει;
Μου έχει δώσει ελευθερία. Υπάρχει μεγάλη εμπιστοσύνη μεταξύ μας κι αυτό για έναν τραγουδιστή είναι πολύ σημαντικό. Ξέρεις ότι ο άλλος σε ακούει πραγματικά και δεν παίζει απλώς δίπλα σου. Ο Νεοκλής έχει βαθιά γνώση του τραγουδιού και συγχρόνως αφήνει χώρο να γεννηθεί κάτι εκείνη τη στιγμή. Τι μου έχει πάρει; Ίσως κάποιες βεβαιότητες. Και το λέω με την καλή έννοια. Με έχει κάνει να ξανακοιτάξω τραγούδια που νόμιζα ότι ήξερα και να τα δω διαφορετικά.

Η μουσική δημιουργεί συναισθήματα, τα συνοδεύει, τα στηρίζει. Ο τραγουδιστής τα μεταφέρει, τα αναδεικνύει. Αυτό το πολύτιμο δώρο που δίνετε, μπορεί να μείνει για πάντα στο μυαλό του θεατή και όχι μόνο στο κινητό του;
Αυτό είναι το ζητούμενο. Δεν έχω τίποτα με το κινητό, κι εγώ θα τραβήξω μια στιγμή που θέλω να κρατήσω. Αλλά η πραγματική επιτυχία μιας βραδιάς είναι να φύγει κάποιος και να του έχει μείνει κάτι χωρίς να χρειάζεται να το ξαναδεί σε ένα βίντεο. Μια φράση ή ένα τραγούδι, μια νότα που χτύπησε στην καρδιά. Αυτά είναι που μένουν περισσότερο.

Εσείς, ποιο συναίσθημα θέλετε να έχετε όταν τελειώσει το live;
Να νιώθω ότι κάτι συνέβη πραγματικά. Όχι ότι απλώς βγήκαμε, παίξαμε καλά και τελείωσε η βραδιά. Θέλω να υπάρχει αυτή η μικρή αμηχανία στο τέλος, που για λίγα δευτερόλεπτα δεν θέλεις ούτε να μιλήσεις. Αν φύγω από τη σκηνή με αυτή την αίσθηση, είμαι ευχαριστημένος.

Μετά απ’ αυτή τη συναυλία, ετοιμάζετε κάτι άλλο;
Υπάρχουν πράγματα που συζητιούνται και πράγματα που ήδη δουλεύονται, αλλά έχω μάθει να μη μιλάω πολύ νωρίς γι’ αυτά. Θέλω πρώτα να παίρνουν μορφή και μετά να τα μοιράζομαι. Σίγουρα, πάντως, θέλω να συνεχίσω με ζωντανές εμφανίσεις και με συνεργασίες που μου δίνουν έναν πραγματικό λόγο να ανεβαίνω στη σκηνή.

Σας ευχαριστώ.
Και εγώ.

Αφίσα Ενα όνειρο, μια ιστορία