Δούλευε από τα 12 και στα 97 έκανε την τελευταία του σοδειά: «Το καλοκαίρι κοιμόμαστε κάτω από τις θεριζοαλωνιστικές μηχανές»

Επιμέλεια:  Σπύρος Κορωνάκης
Δούλευε από τα 12 και στα 97 έκανε την τελευταία του σοδειά: «Το καλοκαίρι κοιμόμαστε κάτω από τις θεριζοαλωνιστικές μηχανές»
Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Η τελευταία συγκομιδή του 97χρονου Oscar Policastro δεν ήταν απλώς το τέλος μιας αγροτικής σεζόν αλλά το τέλος μιας πορείας 85 ετών που άλλαξε την ιστορία της περιοχής του

Στο Morse, μια μικρή πόλη της επαρχίας Μπουένος Άιρες στην Αργεντινή, γνωστή για τη μακρά αγροτική της παράδοση, έζησε και εργάστηκε για ολόκληρη τη ζωή του ο Oscar Policastro. Στα 97 του χρόνια, ολοκλήρωσε φέτος αυτό που πιθανότατα ήταν η τελευταία του συγκομιδή, κλείνοντας έναν κύκλο 85 ετών δουλειάς στα χωράφια.

Η σχέση του με τη γεωργία ξεκίνησε όταν ήταν μόλις 12 ετών, σε μια διαφορετική εποχή, όταν οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις ήταν μικρότερες και μεγάλο μέρος των εργασιών απαιτούσε ανθρώπινη δύναμη και ατελείωτες ώρες δουλειάς. Δηλώνει ότι τα καλοκαίρια κοιμόταν κάτω από τη μηχανή, ενώ περιγράφοντας τις αγροτικές περιόδους θυμάται πως μπορεί να διαρκούσαν και εβδομάδες, κατά τις οποίες η εργασία σχεδόν δεν σταματούσε.

Από τη χειρωνακτική εργασία στη σύγχρονη γεωργία

Μέσα σε περισσότερες από οκτώ δεκαετίες, ο Policastro είδε από πρώτο χέρι τον μετασχηματισμό της γεωργίας. Παρακολούθησε την εμφάνιση των αυτοκινούμενων θεριζοαλωνιστικών μηχανών, τη σταδιακή μηχανοποίηση, τη χρήση ζιζανιοκτόνων και την είσοδο των σύγχρονων τεχνικών στην αγροτική παραγωγή.

Παρά τις τεράστιες αλλαγές, ο ίδιος δεν έχασε ποτέ τον δεσμό του με τη γη που καθόρισε τη ζωή του, ενώ μετά την ολοκλήρωση της τελευταίας του φετινής συγκομιδής, πήρε τη θεριζοαλωνιστική μηχανή που τον είχε συντροφεύσει για χρόνια και την οδήγησε σε διαλυτήριο, θεωρώντας ότι είχε έρθει η ώρα να γίνει παλιοσίδερα. Όμως η ιστορία της μηχανής δεν τελείωσε εκεί.

 

Από το διαλυτήριο… στο μουσείο

Αντί να καταλήξει σε σκραπ, η θεριζοαλωνιστική θα διατηρηθεί και θα εκτεθεί στο Morse, ως φόρος τιμής στην εξαιρετική διαδρομή του Policastro αλλά και σε μια ολόκληρη γενιά αγροτών που συνέβαλε στη διαμόρφωση της αγροτικής ιστορίας της περιοχής.

Έτσι, η τελευταία συγκομιδή του δεν αποτέλεσε απλώς το τέλος μιας επαγγελματικής πορείας, αλλά η μηχανή που τον συνόδευσε για χρόνια θα παραμείνει ως υπενθύμιση μιας ζωής γεμάτης θυσίες, ξενύχτια, ατελείωτη δουλειά και βαθιά αγάπη για τη γη. Για τον ίδιο, το τέλος αυτής της πορείας μοιάζει περισσότερο με αναγνώριση παρά με αποχαιρετισμό.

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ