Ο Σπύρος Γραμμένος στο Gazzetta: «Εμείς περνάμε απ’ την ζωή, φεύγουμε, αλλά η μουσική μένει»
- «Πολύ συγκινητική ήταν και η μέρα που πιάσαμε τον στόχο στο Crowdfunding»
- «Ποτέ δεν ξέρεις τι θα γίνει σε ένα live. Ποτέ δεν ξέρεις που θα σε βγάλει»
Το νέο ελληνικό καλοκαίρι έχει ηλιοβασιλέματα στους Παξούς, βουτιές στη Σίκινο, φρέντο εσπρέσο στον καφενέ του λιμανιού, πολλά πανηγύρια, τουρίστες φυσικά, ξαπλώστρα πάνω στο κύμα, μία καλαμαράκια, μία πατάτες, ούζο και…περιστέρια, περιστέρια παντού! Για το τελευταίο ευθύνεται ο Σπύρος Γραμμένος! Έβγαλε νέο άλμπουμ (με crowdfunding) με τίτλο «Συγγνώμη που υπήρξα», ετοιμάζει μεγάλο live στις 4 Σεπτεμβρίου, στην Τεχνόπολη και δέχτηκε να συνομιλήσει μαζί μας, να «συνεντευξιαστούμε» (sic) δηλαδή.
Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι μας έβαλε τον προβληματισμό γύρω από την ύπαρξη των περιστεριών. Ένα τέτοιο μας κοιτά στο εξώφυλλο του δίσκου και μας θυμίζει την ατάκα του Γαρδέλη, με θυμάσαι ρε π@#!στη; και Τη ζωή του Μπράιαν, των Μόντι Πάιθον. Γιατί είναι τόσο φίλοι μας τα περιστέρια; Γιατί μας εκνευρίζουν; Γιατί τα αφήνουμε να πίνουν νερό από τις γλάστρες μας; Γιατί η Βίρνα Δράκου κράταγε περιστέρια στη Λάμψη; Δεν ξέρω αν έχουν απάντηση τα ερωτήματα αυτά. Ξέρω ότι ο Σπύρος Γραμμένος είναι φίλος, κάποιους μπορεί να τους εκνευρίζει, σίγουρα δεν πίνει νερό από γλάστρες και ίσως έχει απάντηση για τη Βίρνα. Σπύρο, σε ευχαριστώ για την κουβέντα.
Γιατί έβαλες ένα περιστέρι στο εξώφυλλο του άλμπουμ;
Το περιστέρι είναι αυτό το άτομο που ποτέ δεν θα έλεγε «συγγνώμη που υπήρξα». Θα καθόταν πάνω σε ένα απ’ τα καρφιά που είναι για να διώχνουν τα περιστέρια και θα κουτσούλαγε την ίδια την παγίδα του. Θα το βρεις παντού, θα αδιαφορήσει για την παρουσία σου, θα φάει τα αποφάγια σου και θα σε κοιτάξει με θράσος και με ύφος «τώρα τι ζόρι τραβάς;». Του ανήκει η πόλη, το μπαλκόνι και το αυτοκίνητό σου. Στο εξώφυλλο του δίσκου μπήκε για να δώσει ο καθένας την δική του ερμηνεία και να αισθανθεί όπως θέλει και μπορεί, σαν περιστέρι ή ενοχλημένος απ’ αυτό.
Πώς αισθανόσουν όταν δημιουργούσες το άλμπουμ και πώς τώρα που έχει ολοκληρωθεί και «πετά» ελεύθερο;
Στη δημιουργία ενός δίσκου περνάς από πολλά στάδια. Από κάτι στίχους και μια μελωδία που έχεις φανταστεί μέχρι να γίνει ένα ολοκληρωμένο τραγούδι, είναι ένας κόσμος που δημιουργείται από εικόνες και ήχους που υπάρχουν στο μυαλό σου. Σε όλη αυτή τη διαδρομή το ακούς χιλιάδες φορές, από διάφορα ηχεία και ακουστικά, για να πάρεις κάποια στιγμή την απόφαση πως αυτή είναι η τελική μορφή. Όλο αυτό είναι τόσο όμορφο και τόσο ψυχοφθόρο που τώρα πια δεν θέλω να το ακούω. Τώρα έχει φύγει από μένα.
Πιστεύεις ότι έχει κάτι από το θράσος του περιστεριού; Θα πάει όπου θέλει, θα βρει τον ακροατή του και θα συνεχίσει την πορεία του.
Αυτή είναι η μουσική. Φεύγει απ’ τα χέρια σου, βρίσκει αυτούς που θέλουν να την ακούσουν, αυτούς που δεν την αντέχουν και την διώχνουν και ποτέ δεν σταματάει να ταξιδεύει. Εμείς περνάμε απ’ την ζωή, φεύγουμε, αλλά η μουσική μένει πίσω και συνεχίζει τον δρόμο της.
Τι ακροατές θα ήθελες να βρει αυτό το άλμπουμ, αυτή η μουσική σου;
Θα ήθελα, όπως πάντα, να φτάσει σε αυτούς που θα αγγίξει. Με όποιο τρόπο κι αν τους αγγίξει. Δεν έχω λόγο σε αυτό. Όπως προείπα, η μουσική ταξιδεύει και συναντιέται με αυτούς που πρέπει. Η δουλειά του δημιουργού τελειώνει μόλις κυκλοφορήσει ο δίσκος. Εκεί διαχωρίζονται οι δυο τους.
Σε αυτό το δημιουργικό ταξίδι τι σε δυσκόλεψε περισσότερο;
Δεν υπήρξαν δυσκολίες. Μόνο προβληματισμοί. Μόνο δημιουργικό άγχος. Έχω πάρα πολύ καλούς συνεργάτες - φίλους γύρω μου, που σε κάθε απόφαση ήταν εκεί για να τα βάλουμε κάτω και να βρούμε την καλύτερη λύση. Αν έχεις γύρω σου ανθρώπους που αντιλαμβάνονται και αγαπούν αυτό που θες να κάνεις, χάνονται οι δυσκολίες.
«Πολύ συγκινητική ήταν και η μέρα που πιάσαμε τον στόχο στο Crowdfunding»
Στη διάρκεια δημιουργίας του άλμπουμ, σε ποια στιγμή συγκινηθήκατε και σε ποια γελάσατε εσύ και οι συνεργάτες-φίλοι σου;
Οι συγκινητικές στιγμές ήταν αρκετές. Όταν ηχογραφούσε η Ελένη Τσαλιγοπούλου το «Λύκου Κραυγή» ήταν σαν να είχε παγώσει ο χρόνος. Σαν να μην συνέβαινε τίποτε άλλο. κοίταξα τους άλλους γύρω μου και είδα ένιωσα πως ο καθένας μας είχε βρει κάποιο κομμάτι μέσα του να αγκαλιάσει. Συγκινητική ήταν η μέρα που γράψαμε το «Μια πεταλούδα στη Φολέγανδρο» με τους μαθητές του EL SISTEMA GREECE. Πολύ συγκινητική ήταν και η μέρα που πιάσαμε τον στόχο στο Crowdfunding. Γενικά, κάθε στιγμή που κάποιος βοηθούσε στο να ολοκληρωθεί αυτός ο δίσκος, κάθε στιγμή που φτάναμε πιο κοντά στην ολοκλήρωσή του, ήταν πολύ όμορφη.
Τι σημαίνει για έναν καλλιτέχνη η επιλογή του crowdfunding;
Το να μπεις σε αυτή τη διαδικασία είναι πολύ όμορφο και συγκινητικό. Βασίζεται στην εμπιστοσύνη και στην σχέση που έχει δημιουργηθεί με τους ανθρώπους που ακούνε τη μουσική σου και που θέλουν να είναι εκεί και στην επόμενη δημιουργία. Αλλά είναι και ανάγκη στην εποχή που ζούμε. Ανάγκη για να γίνει ένας δίσκος σωστά. Να αμειφθούν όλοι όσοι θα συμμετέχουν στον δίσκο, να ηχογραφηθεί όπως χρειάζεται και να κυκλοφορήσει όπως πρέπει. Είναι μια διαδικασία που την προτείνω σε κάθε μουσικό που θέλει να κάνει κάτι καινούργιο και ανεξάρτητο, αλλά και όχι μόνο σε μουσικούς. Σε θεατρικές ομάδες, κινηματογραφικές και γενικά σε όσους θέλουν να δημιουργήσουν κάτι και το πρόβλημα είναι τα χρήματα.
Την ανάγκη του crowdfunding τι πιστεύεις ότι τη δημιούργησε; Η οικονομική κρίση ή η απουσία εταιριών που θα στηρίξουν τους καλλιτέχνες;
Το ότι δεν μπορούν οι εταιρείες να χρηματοδοτήσουν έναν δίσκο όπως θα έπρεπε είναι σίγουρα ένας λόγος. Έχουν φυσικά τρόπους και προτείνουν να πληρώσουν, αλλά εταιρείες είναι και προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα στον καπιταλισμό. Πρέπει να πληρώσουν υπαλλήλους, παραγωγούς, προγράμματα, κτίρια, ένα κάρο έξοδα και να βγάλουν κι αυτοί χρήματα. Οπότε είναι λογικό να χρειάζονται την υπερυπεραξία (sic) σου! Με δύο υπέρ. Πέρα όμως απ’ αυτό, είναι κι όλα όσα σου είπα πριν. Το δέσιμο με το κοινό, η συγκίνηση, η ανεξαρτησία…
«Ποτέ δεν ξέρεις τι θα γίνει σε ένα live. Ποτέ δεν ξέρεις που θα σε βγάλει»
Πάμε και στο live που θα δώσεις στις 4/9 στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων. Κάθε φορά που συναντάς το κοινό σε ζωντανή εμφάνιση, νιώθεις σαν να είναι η πρώτη φορά ή πλέον σε ξέρουν τόσο καλά που απλά βρίσκεστε και αφήνεστε στη στιγμή;
Συμβαίνει όλο αυτό που είπες. Αισθάνομαι σαν να είναι η πρώτη φορά, έχω πάρα πολύ άγχος, μέχρι την στιγμή που θα βγω στη σκηνή και θα δω όλους αυτούς τους ανθρώπους. Εκεί αισθάνομαι σαν να ήρθαν οι φίλοι μου στην γιορτή μου. Εκεί είναι που πραγματικά αφηνόμαστε στην βραδιά, που η σειρά των τραγουδιών ζωντανεύει και που σταματάμε να πατάμε στο έδαφος.
Μαζί σου θα είναι και οι Ήρα Κατσούδα, Χρύσα Κατσαρίνη, Αριστοτέλης Ρήγας, Πάρις Ρούπος. Άρα, έχουμε τη δική σου τρέλα και τη δική τους. Ποια θα είναι η τύχη αυτού του live;
Ποτέ δεν ξέρεις τι θα γίνει σε ένα live. Ποτέ δεν ξέρεις που θα σε βγάλει. Αυτή είναι και η γοητεία του. Αυτοί οι τέσσερις άνθρωποι έχουν περάσει σε διάφορες στιγμές απ’ τη ζωή μου και κάθε φορά άφησαν κάτι όμορφο. Τους κάλεσα όλους μαζί για να ζήσουμε παρέα αυτή την εμπειρία!
Οι συναυλίες όπως αυτή, είναι ένας τρόπος να πούμε ειρωνικά σε όσους δεν μας συμπαθούν, δεν μας γουστάρουν, «συγγνώμη που υπήρξα;»
Είναι ένας λόγος να βρεθούμε όσοι γουστάρουμε και όσοι συμπαθιόμαστε, δεν μας ενδιαφέρει για τους άλλους. Είναι δικιά μας γιορτή και στην γιορτή μας θέλουμε μόνο φίλους.
Σε ευχαριστώ πολύ.
Και εγώ.
INFO
Σπύρος Γραμμένος, live
Στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων
Στις 4 Σεπτεμβρίου [στις 21:00]
Opening Act: O Ίδιος
Guests: Ήρα Κατσούδα, Χρύσα Κατσαρίνη, Αριστοτέλης Ρήγας, Πάρις Ρούπος.
Ηχοληψία: Δημήτρης Δημητριάδης
Φωτογραφία - Αφίσα: Θωμάς Αρσένης
Οργάνωση παραγωγής: Imaginart live music
Διερμηνεία στην Νοηματική Γλώσσα: Ανδρονίκη Ξανθοπούλου Όλγα Νταλέκου
Διάρκεια: 150 λεπτά.
Εισιτήρια ΕΔΩ
*Ο Σπύρος Γραμμένος σε Spotify, YouTube, Instagram, Facebook
