Το «Πράσινο Σινικό Τείχος» της Κίνας: Πώς 66 δισ. τεχνητά δέντρα σώζουν το οικοσύστημα (vid)
Η Κίνα έχει αναλάβει μια αποστολή να φυτέψει δισεκατομμύρια δέντρα, αλλά μια νέα μελέτη δείχνει ότι αυτά τα τεχνητά δάση συμπεριφέρονται πολύ διαφορετικά απ' ότι τα φυσικά.
Η μεγάλη προσπάθεια αναδάσωσης της Κίνας
Από τη δεκαετία του 1970, η Κίνα έχει φυτέψει περισσότερα από 66 δισ. δέντρα. Πολλά από αυτά αποτελούν μέρος του «Πράσινο Σινικού Τείχους» που λειτουργεί ως φυσικό φράγμα ενάντια στις αμμοθύελλες της βόρειας ερήμου, ορισμένες από τις οποίες φτάνουν μέχρι το Πεκίνο, ενώ παράλληλα δεσμεύουν άνθρακα από την ατμόσφαιρα και σταματούν την ερημοποίηση.
Μαζί με αυτό το βόρειο σύνορο, μια τεράστια έκταση αναζωογονημένων δασών υπάρχει στο εσωτερικό της νότιας Κίνας, γνωστή για το υγρό υποτροπικό και τροπικό κλίμα των μουσώνων, που προσφέρει ιδανικές συνθήκες για την ανάπτυξη των φυτών. Έως το 2020, αυτά τα νεοφυτεμένα δάση κάλυπταν 90,31 εκατ. εκτάρια, αποτελώντας το 36,6% της συνολικής δασικής έκτασης της χώρας.
Τι αλλάζει στα νέα δάση;
Όμως, μια νέα ανάλυση του Πανεπιστημίου του Πεκίνου έδειξε πως τα τεχνητά δάση δεν συμπεριφέρονται όπως τα φυσικά, γεγονός που αμφισβητεί την ακρίβεια των σημερινών κλιματικών μοντέλων.
Χρησιμοποιώντας δορυφορικά δεδομένα και μηχανική μάθηση, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι τα τεχνητά δάση στην Κίνα αυξάνουν την κάλυψη των φύλλων τους δύο έως τρεις φορές ταχύτερα από τα φυσικά, κυρίως επειδή αποτελούνται από νεότερα δέντρα που απορροφούν πιο αποτελεσματικά CO₂.
Ωστόσο, ακόμη και αφού συνυπολογίστηκαν η ηλικία των δέντρων και οι τοπικές συνθήκες, τα τεχνητά δάση παρουσίασαν ανάπτυξη κατά 4,6% υψηλότερη από την αναμενόμενη, με τα μικτά και αειθαλή δάση να εμφανίζουν την εντονότερη απόκριση στην αύξηση του ατμοσφαιρικού CO₂. Οι ερευνητές τονίζουν ότι τα σημερινά μοντέλα οικοσυστημάτων αγνοούν κρίσιμους παράγοντες, όπως η ηλικία και το ιστορικό διαχείρισης των δασών, με αποτέλεσμα να υποεκτιμούν την ανάπτυξη των νεαρών δασών.
Κάνει τη διαφορά η αναδάσωση;
Αυτό δεν σημαίνει ότι το τεράστιο έργο αναδάσωσης της Κίνας είναι με οποιονδήποτε τρόπο «κακό». Αντίθετα, σημαίνει ότι αυτά τα ανθρωπογενή οικοσυστήματα αποδίδουν με τρόπους που τα προηγούμενα μοντέλα δεν περίμεναν.
Νωρίτερα φέτος, μια έρευνα διαπίστωσε πως ο τεράστιος αριθμός δέντρων που φυτεύτηκαν γύρω από την έρημο Τακλαμακάν απορροφούσε περίπου 8,3 εκατομμύρια τόνους CO2 ετησίως, ενώ απελευθέρωνε μόνο περίπου 6,7 εκατομμύρια τόνους μεταξύ 2004 και 2017. Αυτό σήμαινε ουσιαστικά ότι το δάσος είχε μετατραπεί σε καταβόθρα άνθρακα, «ρουφώντας» περισσότερα αέρια θερμοκηπίου από την ατμόσφαιρα από όσα εξέπεμπε.
Από τους πιο πράσινους χώρους και τους βιότοπους της άγριας ζωής μέχρι τα σταθεροποιημένα εδάφη, η φύτευση δέντρων έχει αμέτρητα οφέλη πέρα από τη δέσμευση του άνθρακα, αλλά δεν αποτελεί τη μοναδική λύση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.
