Βραζιλιάνικη οικογένεια έφτιαξε μηχανή που μετατρέπει το θαλασσινό νερό σε γλυκό: Παράγει έως και 130 λίτρα ανά ώρα
Οικογένεια από τις ακτές του Σάο Πάολο της Βραζιλίας μετέτρεψε μια δυσκολία που αντιμετώπιζε στα σκάφη σε μια επιτυχημένη εθνική επιχείρηση.
Με μια αρχική επένδυση περίπου 3.300 ευρώ, η συσκευή αφαλάτωσης θαλασσινού νερού που ανέπτυξε η εταιρεία Sicro παράγει έως και 130 λίτρα γλυκού νερού ανά ώρα, αυξάνοντας την αυτονομία κατά τη διάρκεια των ταξιδιών.
Η γέννηση της ιδέας από την εμπειρία στη θάλασσα
Η πρωτοβουλία ανήκει στον Γουίλσον Βαλένσιο Φίλιο, ο οποίος γεννήθηκε στις ακτές και μεγάλωσε σε στενή επαφή με τα σκάφη και το ψάρεμα. Αυτή η εμπειρία τού επέτρεψε να κατανοήσει βαθιά τα προβλήματα όσων περνούν ώρες ή ημέρες στη θάλασσα.
Ένας από τους πιο συχνούς περιορισμούς ήταν η ποσότητα του γλυκού νερού που ήταν διαθέσιμη για το μπάνιο, την καθαριότητα, το πλύσιμο των πιάτων και άλλες βασικές εργασίες. Για να λύσει αυτό το πρόβλημα, ο Γουίλσον αποφάσισε να αναπτύξει τη δική του μηχανή στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Το έργο ξεκίνησε ως ιδέα, εξελίχθηκε σε επιχείρηση και άρχισε να εξυπηρετεί πελάτες σε διάφορες περιοχές της Βραζιλίας.
Παραγωγή 130 λίτρων νερού την ώρα
Ο εξοπλισμός χρησιμοποιεί τη μέθοδο της αντίστροφης όσμωσης, μια διαδικασία που φιλτράρει το θαλασσινό νερό και διαχωρίζει το αλάτι και τις άλλες προσμίξεις. Μετά την επεξεργασία, το νερό μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τις καθημερινές ανάγκες στο σκάφος, όπως το ντους, το πλύσιμο των πιάτων και τον καθαρισμό.
Στην πράξη, η συσκευή μειώνει την ανάγκη αποθήκευσης μεγάλων όγκων νερού πριν από τα ταξίδια ή τις συχνές στάσεις για ανεφοδιασμό, προσφέροντας μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων. Η τεχνολογία αυτή μπορεί επίσης να εφαρμοστεί σε παράκτιες περιοχές όπου η πρόσβαση σε γλυκό νερό δεν είναι σταθερή.
Με την επέκταση της εταιρείας, η οικογένεια συμμετέχει ενεργά στη διαχείριση. Η κόρη του ιδρυτή, Μπρούνα Βαλένσιο, έγινε συνεργάτης στη διοίκηση, ενώ η άλλη του κόρη ανέλαβε τον χρηματοοικονομικό και νομικό τομέα.
Όλη η παραγωγή πραγματοποιείται στη Βραζιλία με εθνικά εξαρτήματα. Αυτή η επιλογή μειώνει τον χρόνο αναμονής για τον εξοπλισμό, καθώς η εταιρεία δεν εξαρτάται από την άφιξη εισαγόμενων εξαρτημάτων. Επιπλέον, οι τιμές καθορίζονται σε τοπικό νόμισμα (ρεάλ), προστατεύοντας τις διαπραγματεύσεις από τις διακυμάνσεις του δολαρίου.
Αυτή η βραζιλιάνικη λύση ακολουθεί την παγκόσμια ανάπτυξη του κλάδου της αφαλάτωσης. Σύμφωνα με στοιχεία της Fortune Business Insights, η συγκεκριμένη αγορά ανήλθε σε περίπου 27,8 δισεκατομμύρια δολάρια το 2025 και αναμένεται να φτάσει τα 59,3 δισεκατομμύρια δολάρια έως το 2034.
