Πάλι κίνησαν «Τα Καστοριανά καράβια» (vid)
Αυτοί που έφυγαν και ήρθαν και αυτοί που δεν έφυγαν και όμως δεν ήρθαν ποτέ. Και κάπως έτσι φτιάχτηκε ξανά ο κόσμος μας, η ζωή μας, η ματιά και οι πληγές των παππούδων, των πατεράδων, των αδερφών μας. Ο άνθρωπος γεννήθηκε για να είναι ξένος και να κάνει πατρίδα του τη φιλόξενη γη και τους αφιλόξενους ανθρώπους. Και μαζεύτηκαν πέντε, δέκα, εκατό, εκατομμύρια άνθρωποι που κίνησαν για να βρουν το λίγο που τους αναλογεί σε αυτή τη ζωή. Κι αν ένας ήταν μόνος, όλοι ήταν μόνοι. Κι αν ένας ένιωθε σύντροφος, όλοι ήταν σύντροφοι. Και σαν τον θίασο του Αγγελόπουλου προχωρήσαν, προχωράνε, τις εποχές μετράνε και το παρελθόν κάνουν μέλλον και το μέλλον παρελθόν.
Οι άνθρωποι, της γης οι κολασμένοι και οι Έλληνες που τις ρίζες τους έβγαζαν από το χώμα και τις έβαζαν σε μια πλαστική βαλίτσα με μια αλλαξιά ρούχα, έναν σταυρό και λίγο λάδι από το σώμα της Ελλάδας. Και η αφετηρία μπορεί να ήταν σε κάποιο νησί του Αιγαίου, σε μια γειτονιά της Αθήνας, στο λιμάνι του Πειραιά, μέσα σε ένα λεωφορείο που ξεκινά από τον Έβρο, σε μια βάρκα στη λίμνη της Καστοριάς. Και το φευγιό έχει τον πόνο, την κρυφή χαρά του και το τραγούδι του, «Τα Καστοριανά καράβια» των Banda Entopica.
Η μάνα και γιαγιά μας τα έμαθε όλα
Tο τραγούδι βασίζεται στο παραδοσιακό τσάμικο της Καστοριάς «Κίνησαν τα καράβια τα Καστοριανά». Όλη μας η ζωή, οι μνήμες, οι ελπίδες, τα φτερουγίσματα της ψυχής και το ρίγος των σωμάτων, όλα σε στην παράδοσή μας οφείλονται. Οι Banda Entopica «μπαίνουν» ανάμεσα στις γραμμές και τα χαντάκια των δρόμων που άλλοι έφτιαξαν πολύ πριν από εμάς. Η κληρονομιά στέκει αγέρωχη κι ας πονά κι ας ελπίζει κι ας κρατά το χέρι μας και δεν τον αφήνει. Οι σημερινοί άνθρωποι πατάνε τα κουμπιά και τις οθόνες, αλλά η μάνα και η γιαγιά τους τα έμαθε όλα.
Η δεύτερη απεικόνιση του κομματιού (σ.σ η πρώτη είναι το ίδιο το κομμάτι) παίρνει τη δύναμη τεχνολογίας και του σημερινού ανθρώπου και αποκαθιστά το χρώμα και την καθαρότητα των εσωτερικών ρυτίδων των ανθρώπων. Η κινηματογραφική έκφραση του video clip έρχεται να μας βάλει στην καθημερινότητα των παλιών Καστοριανών, τότε που δεν υπήρχαν δρόμοι, όλοι είχαν το δικό τους «καράβι» και τα «ΚΤΕΛ» είχαν αφετηρία από το Μαυροχώρι. Συνήθως οι Καστοριανοί έφευγαν για Αμερική και Καναδά, κουβαλώντας μαζί τους την ελπίδα και τον καημό της ξενιτιάς. Σημείο εισόδου/εξόδου σε αυτό το χωροχρονικό στιγμιότυπο, η λίμνη της Καστοριάς. Και είναι οι λίμνες το πέρασμα στον Αχέροντα και το πέρασμα στο λυτρωτικό μονοπάτι της Βεατρικής.
Η μελωδία σε πονά και σε αγκαλιάζει
Το κομμάτι ξεκινά με την κρυφή, ομιλούσα ελπίδα, προσδοκία, πληγή που παίρνει τη φωνή της μάνας, της αδελφής, της συζύγου. Και μετά μπαίνουν τα πνευστά, τα κρουστά, τα παραδοσιακά, τα βαλκανικά. Το νοσταλγικό, συγκινητικό ύφος γεμίζει τη μουσική γραμμή και οι χορωδιακές, παραδοσιακές, φωνές γλυκά «πατάνε» στις μελωδία που σε πονά και σε αγκαλιάζει την ίδια στιγμή. Τα λόγια των στιχουργών γίνονται νότες και ηχοτοπία που μπλέκονται στα φυλλοβόλα δέντρα και στα γάργαρα και ορμητικά νερά των ποταμών. Το ανθρώπινο συναίσθημα, ταξιδεύει στους χρόνους και τρυπώνει στις ρωγμές των σπιτιών και των ανθρώπων που έμειναν πίσω.
Το video clip ενισχύει την πρόθεση των Banda Entopica να μιλήσουν γι’ αυτούς που μένουν πίσω και υπομένουν και γι’ αυτούς που έφυγαν και σκόρπισαν μπλε του ουρανού και το καφέ της γης μας σε άλλους τόπους ξένους και δικούς μας. «Τα Καστοριανά καράβια» είναι η μνήμη που πονά, η καρδιά που αντέχει και η ψυχή που φροντίζει την παντοτινή της κλίνη.
INFO
Banda Entopica - Τα Καστοριανά Καράβια
Βασίλης Μαλεγκάνος: Νταούλι και Φωνή
Κωνσταντίνα Κιούλου: Φωνή
Χρήστος Κυριαζής: Κλαρίνο, Σαξόφωνο, Γκάιντα
Αργύρης Καραγκούνης: Τρομπέτα και Φωνή
Νίκος Φουτάκης: Ακορντεόν
Γιάννης Γκουντάνος: Ηχοληψία
Μπάσο ηχογράφησε ο Μανώλης Αρχοντούλης
Βρείτε τους Banda Entopica στα: TikTok, Instagram, Facebook, Spotify, YouTube
