Sonic Lnk: Κρυμμένος ραπ φάρος
Τελικά οι ράπερ σε βρίσκουν! Κι αν τους βρεις, αυτοί σε περιμένουν πριν καν πληκτρολογήσεις το όνομά τους. Μια από τις βασικές αναρωτήσεις του γράφοντος είναι ο τίτλος, το ψευδώνυμο που κουβαλά κάθε εκπρόσωπος του είδους. Μέγα λάθος. Αχρείαστη σκέψη, άσκοπη, δίχως ρυθμό και με αντιδραστικό όριο. Σημασία έχει το έργο και πώς εντάσσεται σε αυτό ο δημιουργός. Η δεύτερη ονοματοδοσία επιτελεί τον σκοπό της με την εμφάνισή της. Δεν χρειάζεται να καταλάβεις πολλά. Χρειάζεται να ψάξεις, όμως, την περσόνα πίσω από την επιφάνεια της ταυτότητας. Χρειάζεται να απαντήσεις στα αυθόρμητα στα βασικά, υπαρξιακά, ερωτήματα που αμέσως ανακύπτουν…
Οι σκέψεις σου σε πάνε αμέσως εκεί που σε καλεί με ευγένεια ο νέος φίλος, συνομιλητής, εμψυχωτής, φροντιστής. Τι άλλο είναι ένας καλλιτέχνης που αγαπά τα συναισθήματά σου και τις προσδοκίες σου; Βέβαια, αυτός δημιουργεί, εν προκειμένω ραπάρει, πρώτα για τον εαυτό του και όταν βρίσκει το θάρρος και κάνει το ατομικό συλλογικό, τότε είναι σαν να σου ανάβει ένα φάρο μέσα σε μια κρυμμένη θάλασσα. Και κάπως έτσι εσύ πατάς κουμπιά, αναζητάς, «κολυμπάς» στο χάος του διαδικτύου και εντοπίζεις την ασθενική, μα ανθεκτική, λάμψη του νέου ράπερ που βρήκες. Η επίμονη ακτίνα του Sonic Lnk μας βρήκε και έβαλε τα λόγια μας στο χαρτί.
Υπάρχει κάτι το νοσταλγικό εδώ
Πάντα ο καλλιτέχνης προηγείται και εμείς ακολουθούμε. Και να πώς πάει η φάση με τον Sonic Lnk. Κλασικές ραπ γραμμές, πάνω σε boom bap ρυθμούς και λυρικές μελωδίες. Η φωνή, όταν χρειάζεται, απλή, λυρική και όταν έρθει ο ελεύθερος χώρος, το flow ξεχύνεται με δύναμη και καθαρότητα. Εδώ υπάρχει πάθος και ένταση που εκφράζει το ξέσπασμα της ψυχής και των εσωτερικών αναταραχών. Εδώ το ραπ είναι ωμό, αλλά χωρίς τη θέληση να πληγώσει. Ο Sonic Lnk θέλει να μοιραστεί το βίωμα, τον κόπο, την αγάπη, την ανησυχία, την ευαισθησία του. Δεν το βρίσκεις εύκολα αυτό…
Το ραπ του Sonic έχει κάτι το νοσταλγικό, κάτι απ’ αυτό που μας μεγάλωσε και μας έκανε να αγαπήσουμε το εν λόγω μουσικό είδος. Όταν ξεκινάς από την άμεση, free style, battle προσέγγιση, θες να πας σε κάτι πιο εσωτερικό, κάτι πιο ευγενικό ή κάτι ακραία εξωστρεφές. Εδώ είμαστε στην πρώτη περίπτωση και είναι ωραία. Υπάρχει πνευματική επεξεργασία και ανάγκη υπεράσπισης της καλλιτεχνικής, ραπ, ελευθερίας.
Βρίσκει το συναίσθημά μας
Ακούγοντας ό,τι υπάρχει από τον Sonic Lnk καταλήγουμε στο εξής: ο τύπος ραπάρει όπως παλιά και το κάνει με τρόπο που αναδεικνύει το διαχρονικό και όχι το ξεπερασμένο. Τι σημαίνει αυτό; Στίχοι προσωπικοί, υπαρξιακοί, που ενισχύουν τα μπιτ, τις μελωδίες και τη φωνή του ερμηνευτή. Το ραπάρισμά του έχει θάρρος και μια αθώα, μύχια, πλευρά που το κάνει εύθραυστο και δυνατό ταυτόχρονα. Ένα ραπ αισιόδοξο και κάπως φιλοσοφικό και γι’ αυτό μας θυμίζει κάτι από τον Ραψωδό Φιλόλογο και Razastarr.
Το EP «Artlink» είναι η πιο πρόσφατη δουλειά του και συγκεντρώνει όλα όσα εντοπίσαμε και αναδείξαμε προηγουμένως. Μέσα σε ένα ήρεμο, καλά ελεγχόμενο, μουσικό περιβάλλον, λεπτές ηχητικές παρεμβολές, ευδιάκριτες, παραδίδει την ικανότητά του να βρίσκει το συναίσθημά μας και με το flow του να προσπερνά κάθε αμφισβήτηση, άμυνά μας. Ο Sonic Lnk κινείται διακριτικά, γρήγορα (όχι βιαστικά) και με βήματα που επιβεβαιώνουν τα ραπ πατήματά του.
