Οι Shadowmass στο Gazzetta για τον νέο δίσκο τους: «Πολλά κομμάτια γράφτηκαν όταν περνούσαμε τις δικές μας 'ερήμους'»

Το Gazzetta δεν έχασε την ευκαιρία να μιλήσει με τον Σταμάτη Συρράκο των Shadowmass (κιθάρες και φωνή) για όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε για τη μπάντα και τα επόμενα σχέδια της. Για να δούμε όσα μας είπαν.

- Το Wastelands μόλις κυκλοφόρησε. Ποιο ήταν το βασικό συναίσθημα την στιγμή που τον ακούσατε ολοκληρωμένο, δηλαδή από την αρχή μέχρι το τέλος;

Η πρώτη φορά που τον ακούσαμε ολόκληρο ήταν μια παράξενη στιγμή. Δεν υπήρχαν πανηγυρισμοί. Περισσότερο ήταν μια σιωπή. Σαν να κοιτάς ένα τοπίο μετά από καταιγίδα. Ένιωσα μια βαθιά ανακούφιση, αλλά και μια μικρή εξάντληση… γιατί μέσα σε αυτόν τον δίσκο υπάρχει πολύς χρόνος, πολλή ένταση και αρκετά κομμάτια από τη ζωή μας. Όταν τελείωσε το τελευταίο κομμάτι, απλώς κοιταχτήκαμε και είπαμε: 'Ναι… αυτό είναι'.

- Ο τίτλος Wastelands τι συμβολίζει για εσάς και πόσο προσωπικός είναι;

Για μένα το Wastelands δεν είναι μόνο ένας κατεστραμμένος κόσμος. Είναι εκείνες οι περίοδοι στη ζωή που όλα μοιάζουν άδεια, όταν πρέπει να περπατήσεις μέσα από τη σκόνη για να ξαναβρείς κάτι αληθινό. Είναι αρκετά προσωπικός τίτλος. Πολλά από τα κομμάτια γράφτηκαν σε στιγμές που όλοι μας περνούσαμε τις δικές μας 'ερήμους'. Και κάπως έτσι γεννήθηκε η ιδέα ότι ακόμη και μέσα στα wastelands μπορείς να βρεις σπίθες ζωής.

- Σε σχέση με το προηγούμενο υλικό σας, πού πιστεύετε ότι φαίνεται περισσότερο η εξέλιξη των Shadowmass στον νέο σας δίσκο;

Νομίζω στην ωριμότητα. Στο παρελθόν ήμασταν πιο ωμοί, πράγμα που είχε τη δική του ομορφιά. Τώρα όμως μάθαμε να αφήνουμε χώρο στη μουσική να αναπνέει. Υπάρχουν πιο σκοτεινές μελωδίες, πιο βαριές ατμόσφαιρες, αλλά και μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στον τρόπο που χτίζουμε τα κομμάτια. Δεν προσπαθούμε να αποδείξουμε κάτι. Απλώς λέμε την ιστορία μας.

- Πόσο συνειδητή ήταν η ισορροπία ανάμεσα στο thrash και το heavy metal στοιχείο; Υπήρξαν «μάχες» στο στούντιο γι’ αυτό;

Μάχες υπήρχαν, αλλά είναι από εκείνες τις δημιουργικές μάχες που κάνουν τα κομμάτια καλύτερα. Κάποιοι από εμάς έχουν πιο thrash ένστικτο, άλλοι μεγαλώσαμε με κλασικό heavy metal. Δεν θέλαμε όμως να διαλέξουμε πλευρά. Οι Shadowmass πάντα ήταν κάπου ανάμεσα στη λεπίδα και τη σκιά. Στο Wastelands απλώς αφήσαμε και τις δύο πλευρές να μιλήσουν.

- Πώς κύλησε η διαδικασία σύνθεσης; Ήταν συλλογική από την αρχή ή έφερνε ο καθένας ιδέες που μετά δουλεύονταν από όλους;

Συνήθως κάποιος φέρνει τον σκελετό, ένα riff, μια μελωδία, μια ιδέα. Από εκεί και πέρα όμως το κομμάτι γίνεται όλων. Μπαίνουμε στο δωμάτιο, παίζουμε δυνατά, αλλάζουμε πράγματα, καμιά φορά τα καταστρέφουμε για να τα ξαναχτίσουμε καλύτερα. Είναι λίγο σαν αλχημεία. Δεν ξέρεις ακριβώς πότε μια ιδέα μετατρέπεται σε τραγούδι.

- Τι ρόλο έπαιξε η παραγωγή στον τελικό ήχο;

Τεράστιο. Θέλαμε ο δίσκος να ακούγεται σύγχρονος αλλά να κρατάει και τη βρωμιά του metal. Η παραγωγή μάς βοήθησε να δώσουμε βάθος στον ήχο, να ακούγονται τα riffs σαν κύματα που σε χτυπάνε, αλλά και να υπάρχει χώρος για τις πιο σκοτεινές ατμόσφαιρες. Νομίζω ότι για πρώτη φορά ο ήχος των Shadowmass ακούγεται ακριβώς όπως τον φανταζόμασταν.

- Πώς βλέπετε τη θέση των Shadowmass στη σημερινή ελληνική metal σκηνή; Νιώθετε μέρος ενός ευρύτερου κύματος ή ακολουθείτε καθαρά τον δικό σας δρόμο;

Η ελληνική σκηνή είναι πιο ζωντανή από ποτέ και αυτό είναι υπέροχο. Υπάρχουν πολλές μπάντες που κάνουν φοβερά πράγματα. Νιώθουμε μέρος αυτής της κοινότητας γιατί μεγαλώσαμε μέσα σε αυτήν. Αλλά καλλιτεχνικά πάντα προσπαθούμε να ακολουθούμε τον δικό μας δρόμο. Αν αρχίσεις να σκέφτεσαι πολύ τα κύματα και τις τάσεις, χάνεις τη φωνή σου.

- Πώς σκοπεύετε να μεταφέρετε το Wastelands στη σκηνή; Να περιμένουμε πιο επιθετικό set ή περισσότερη ατμόσφαιρα;

Και τα δύο. Τα καινούρια κομμάτια έχουν πολλή ένταση και θέλουμε να τη νιώσει ο κόσμος στο στήθος του. Αλλά ταυτόχρονα υπάρχουν και στιγμές που δημιουργούν μια σκοτεινή, σχεδόν τελετουργική ατμόσφαιρα. Στη σκηνή θέλουμε να μοιάζει σαν ένα ταξίδι μέσα σε αυτό το 'τοπίο' του δίσκου.

- Αν κάποιος ακούσει για πρώτη φορά τους Shadowmass μέσα από αυτόν τον δίσκο, τι θα θέλατε να του μείνει αφού τελειώσει το τελευταίο κομμάτι;

Θα θέλαμε να μείνει μια αίσθηση ότι πέρασε μέσα από κάτι αληθινό. Όχι απλώς μέσα από έναν metal δίσκο, αλλά μέσα από μια διαδρομή. Αν στο τέλος του δίσκου νιώσει ότι κάτι μέσα του κουνήθηκε έστω και λίγο τότε νομίζω ότι το Wastelands πέτυχε τον σκοπό του.