Μπες στο inbox του Έπσταϊν: Με το Jmail βλέπεις τα πάντα και σχεδόν νιώθεις... αμήχανα

• Ματιές στο inbox του Έπσταϊν
• Από χαοτικά αρχεία σε... νοικοκυρεμένο mail
• Η μορφή είναι (;) το παν
• Δεν είναι αποκάλυψη, είναι εμπειρία

Αν κάποιος σου έλεγε ότι μπορείς να μπεις στο προσωπικό email του Τζέφρι Έπσταϊν και να δεις όλα του τα μηνύματα, θα υπέθετες ότι μιλάμε για χακάρισμα ή τέλος πάντων, για κάτι που κινείται στα θολά όρια της νομιμότητας. Τίποτε από τα παραπάνω δεν ισχύει με το Jmail, ένα εργαλείο που παίρνει χιλιάδες δημόσια έγγραφα και τα μετατρέπει σε κάτι πολύ πιο άμεσο και, για πολλούς, σοκαριστικό.

Το Jmail δεν μοιάζει με αρχείο ή βάση δεδομένων. Μοιάζει με το ομόηχό του Gmail. Ανοίγεις, δηλαδή, τη σελίδα και βλέπεις το inbox του Έπσταϊν, τα εξερχόμενά του, τις συνομιλίες του, τις επαφές του. Όχι αποσπασματικά. Όχι σε χαοτικά PDF. Όλα στημένα έτσι ώστε να νιώθεις ότι μπήκες απρόσκλητος απευθείας στο προσωπικό του mail.

Ματιές στο inbox του Έπσταϊν

Η εμπειρία είναι σχεδόν άβολη. Δεν διαβάζεις ΓΙΑ τα emails του Έπσταϊν. Τα βλέπεις μπροστά σου σταχυολογημένα. Κάθε μήνυμα εμφανίζεται σε thread, με ημερομηνία, συγκεκριμένο αποστολέα, παραλήπτη και θέμα, όπως ακριβώς θα περίμενες σε έναν κανονικό λογαριασμό Gmail.

Υπάρχουν ξεχωριστά tabs για εισερχόμενα και εξερχόμενα, αναζήτηση με λέξεις-κλειδιά, φίλτρα με ονόματα, ακόμα και ενότητα με πρόσωπα που εμφανίζονται συχνά στην αλληλογραφία του. Το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς πιο εύχρηστο, αλλά πολύ πιο προσωπικό.

Από χαοτικά αρχεία σε... νοικοκυρεμένο mail

Μέχρι σήμερα, όποιος ήθελε να μελετήσει τα emails του Έπσταϊν έπρεπε να χαθεί μέσα σε εκατοντάδες σκαναρισμένα έγγραφα, πρόχειρα PDF και ανοργάνωτα αρχεία. Το υλικό, με άλλα λόγια, ήταν δημόσιο, αλλά πρακτικά δυσανάγνωστο.

Το Jmail πήρε όλο αυτό το περιεχόμενο και το ανασύνθεσε σε μορφή email. Χρησιμοποιεί τεχνολογία αναγνώρισης κειμένου για να «διαβάσει» τα έγγραφα και τεχνητή νοημοσύνη για να τα οργανώσει σε συνομιλίες. Δεν προσθέτει τίποτα και δεν αφαιρεί τίποτα. Αλλάζει μόνο τον τρόπο που τα βλέπεις.

Στην πράξη, το Jmail λειτουργεί σαν κανονικό εργαλείο έρευνας. Ο χρήστης μπορεί να πληκτρολογήσει λέξεις-κλειδιά, ονόματα ή τοποθεσίες και να δει άμεσα όλα τα σχετικά emails. Μια απλή αναζήτηση για “Greece” ή “Athens” δείχνει αν και πότε εμφανίζεται η Ελλάδα στην αλληλογραφία του Έπσταϊν, ενώ η αναζήτηση προσώπων αποκαλύπτει ολόκληρα threads επικοινωνίας. Αξίζει να σημειώσουμε, ότι για λόγους διαφάνειας, κάθε μήνυμα συνοδεύεται και από τη δυνατότητα προβολής του αρχικού εγγράφου. Έτσι, όποιος θέλει μπορεί να δει ακριβώς από πού προέρχεται κάθε email.

Η μορφή είναι (;) το παν

Η υπόθεση Έπσταϊν είναι από τις πιο πολυσυζητημένες και πιο σκοτεινές των τελευταίων δεκαετιών. Κι όμως, το Jmail δείχνει πόσο διαφορετικά αντιλαμβανόμαστε την πληροφορία όταν αλλάζει η μορφή της. Όταν βλέπεις τα emails σαν κανονικό inbox, οι σχέσεις, οι συχνότητες επικοινωνίας και τα μοτίβα γίνονται αμέσως πιο ορατά. Δεν χρειάζεται να «σκάψεις». Απλώς διαβάζεις.

Παράλληλα, καθίσταται ένα εργαλείο χρήσιμο για δημοσιογράφους και ερευνητές. αλλά ταυτόχρονα εγείρει και ερωτήματα: Πόσο κοντά πρέπει να φέρνουμε τον αναγνώστη σε τόσο βαριά προσωπικά αρχεία; Και πόσο αλλάζει η αντίληψή μας όταν η πληροφορία γίνεται τόσο οικεία;

Δεν είναι αποκάλυψη, είναι εμπειρία

Το Jmail δεν αποκαλύπτει νέα στοιχεία. Δεν φέρνει καινούργιες αποδείξεις. Αυτό που κάνει είναι να μετατρέπει το αρχείο του Έπσταϊν σε εμπειρία. Και αυτή η εμπειρία είναι που το κάνει να μοιάζει τόσο ισχυρό.

Κυρίως, όμως, είναι μια υπενθύμιση ότι, στην εποχή της πληροφορίας, ο τρόπος παρουσίασης μπορεί να είναι εξίσου καθοριστικός με το ίδιο το περιεχόμενο. Και στην περίπτωση του Έπσταϊν, αυτό αρκεί για να κάνει πολλούς να νιώσουν ότι βλέπουν κάτι που δεν θα έπρεπε να βλέπουν. Ακόμα κι αν το content ήταν πάντοτε εκεί.

Μπορείς να περιηγηθείς στο υλικό που σχετίζεται με την αλληλογραφία του Τζεφρεϊ Έπσταϊν εδώ

ΤΙ ΔΙΑΒΑΖΕΤΑΙ

• Μαχαιρώματα με 2 τραυματίες στο Γαλάτσι: Οι δράστες ρωτούσαν «τι ομάδα είσαι;» (vid)
• Μπες στο inbox του Έπσταϊν: Με το Jmail βλέπεις τα πάντα και σχεδόν νιώθεις... αμήχανα
• «Σατανικά σύμβολα» στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς: Η τελετή έναρξης άναψε φωτιές και συνωμοσίες