Μύθος ή loser: Ποιος ήταν τελικά ο 2Pac όταν έσβηναν τα φώτα
- Το παιδί που άλλαζε ρόλους πριν καν μεγαλώσει
- Η άνοδος, η οργή και η αυτοκαταστροφή του 2Pac
- Ποιος ήταν τελικά ο Tupac πίσω από τον μύθο;
Τον καλοκαίρι του 1988, ο 17χρονος Tupac Shakur ήταν ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς των rap battles στη Marin City. Είχε μια ακατέργαστη ιδιοφυΐα που του επέτρεπε να ραπάρει αυτοσχεδιάζοντας για οτιδήποτε. Κι όμως, όταν έχασε από έναν 13χρονο που μιλούσε για τη ζωή των πραγματικών εγκληματιών, ένιωσε για πρώτη φορά ότι δεν αρκούσε μόνο το ταλέντο.
Λίγους μήνες νωρίτερα ήταν απλώς ένας ευαίσθητος μαθητής θεάτρου στη Βαλτιμόρη, λάτρης του Σαίξπηρ και του Don McLean, που δεν οδηγούσε, δεν πάλευε, δεν πουλούσε ναρκωτικά. Αλλά είχε ένα χάρισμα: μπορούσε να μεταμορφωθεί.
Το παιδί που άλλαζε ρόλους πριν καν μεγαλώσει
Η ήττα εκείνη τον ώθησε να μελετήσει τους ανθρώπους του δρόμου σαν ηθοποιός που προετοιμάζει έναν ρόλο. Από μικρός είχε μάθει να αλλάζει πρόσωπο για να χωρέσει σε κάθε περιβάλλον: από το πολιτισμένο σχολείο της Βαλτιμόρης ως τις πιο σκληρές γειτονιές της Δυτικής Ακτής. Η χαοτική του ανατροφή τον έκανε υπερ-ευαίσθητο, αλλά και έτοιμο να υιοθετήσει οποιαδήποτε περσόνα απαιτούσε η στιγμή.
Όταν πέθανε στα 25 του το 1996 ύστερα από επίθεση στο Λας Βέγκας, είχε ήδη γίνει κάτι πολύ μεγαλύτερο από ένας διάσημος ράπερ. Είχε γίνει ο μύθος της ίδιας της ραπ μουσικής. Όπως ο Bob Marley, πέρασε στη σφαίρα των συμβόλων: το πρόσωπό του σε τοίχους, μπλουζάκια, φανέλες, memes. Ένας «άγιος της οργής».
Η άνοδος, η οργή και η αυτοκαταστροφή του 2Pac
Η νέα βιογραφία του Jeffrey Pearlman, η οποία εμπεριέχει περίπου 700 μαρτυρίες, γκρεμίζει την εξιδανίκευση. Δείχνει έναν νεαρό μεγαλωμένο μέσα στη φτώχεια, στη βία, στις εξαφανίσεις της εξαρτημένης μητέρας του, Afeni. Παρά το χάρισμά του, ο Tupac ένιωθε βαθιά ευάλωτος. Γι’ αυτό και κυνηγούσε να χτίσει μανιασμένα την εικόνα του «σκληρού».
Οι καβγάδες, οι επιθέσεις, τα ξεσπάσματα δεν ήταν απλώς παραστρατήματα, ήταν ένα εργαλείο προς την αυτοεπιβεβαίωση. Και ο Suge Knight, ο σκληρός ιδρυτής της Death Row, εκμεταλλεύτηκε αυτή την ανάγκη για να τον έχει υπό έλεγχο. Ο Tupac ζούσε πλούσια προς τα έξω, αλλά στην πραγματικότητα ήταν οικονομικά στριμωγμένος, παγιδευμένος, καχύποπτος.
Ποιος ήταν τελικά ο Tupac πίσω από τον μύθο;
Ο ρόλος του “thug” έγινε τελικά και η παγίδα του. Η επίθεση που έκανε σε έναν Crip στο Λας Βέγκας προκάλεσε την αλυσίδα γεγονότων που οδήγησε στη δολοφονία του λίγες ώρες αργότερα. Δεν πέθανε ως επαναστάτης, ούτε ως φιλόσοφος του δρόμου: πέθανε ως ένας νέος που είχε εγκλωβιστεί στην περσόνα που ο ίδιος δημιούργησε.
Μπορεί κάποιος να θυμάται τον Tupac ως ποιητή, ως επαναστάτη, ως σύμβολο. Αλλά η πιο ανθρώπινη από όλες τις αλήθειες του, είναι ότι ήταν ένας άνθρωπος που πάλευε με τον εαυτό του. Και στο τέλος έχασε από αυτόν.
