Η ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που «μηδένισε» τα τροχαία το 2024: Οι τεχνικές που χρησιμοποιεί
Την ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση κατέγραψε συνολική μείωση 3% στους θανάτους από τροχαία ατυχήματα για το 2024, μια πόλη ξεχώρισε με ένα εντυπωσιακό και ασυνήθιστο στατιστικό. Μηδέν θάνατοι από τροχαίο μέσα στο έτος. Πρόκειται για το Ελσίνκι, την πρωτεύουσα της Φινλανδίας, που κατάφερε κάτι που φαντάζει σχεδόν αδύνατο για ένα αστικό κέντρο.
Παρά τον σχετικά μικρό πληθυσμό της (κάτω από 690.000 κατοίκους), η ευρύτερη μητροπολιτική περιοχή του Ελσίνκι φιλοξενεί περίπου 1,5 εκατομμύριο ανθρώπους που κινούνται καθημερινά. Ωστόσο, η πόλη κατάφερε να διαχειριστεί αυτή την κυκλοφοριακή πίεση χωρίς θανατηφόρα τροχαία, γεγονός που αποδίδεται σε συντονισμένες στρατηγικές παρέμβασης.
Πως το Ελσίνκι κατάφερε να «μηδενίσει» τα τροχαία
Ο Ρόνι Ουτριάνεν, μηχανικός κυκλοφορίας στον Δήμο του Ελσίνκι, ανέφερε σε δηλώσεις του στον φινλανδικό Τύπο (μέσω Politico) ότι η επιτυχία οφείλεται σε πολλούς παράγοντες, με πιο σημαντικό τον έλεγχο της ταχύτητας.
Στην πόλη έχουν τοποθετηθεί 70 νέα ραντάρ ελέγχου ταχύτητας, ενώ η αστυνόμευση εφαρμόζεται με βάση την εθνική πολιτική Vision Zero, η οποία στοχεύει σε μηδενικούς θανάτους και σοβαρούς τραυματισμούς από τροχαία ατυχήματα.
Η Liikenneturva, ο εθνικός οργανισμός οδικής ασφάλειας της Φινλανδίας, επιβεβαιώνει ότι από τη στιγμή που εφαρμόστηκαν τα νέα μέτρα, οι αριθμοί θανάτων μειώνονται σταθερά κάθε χρόνο.
Το Ελσίνκι το έχει ξανακάνει
Αυτό δεν είναι το πρώτο παράδειγμα απόλυτης επιτυχίας. Το 2019, η φινλανδική πρωτεύουσα είχε καταγράψει μηδενικούς θανάτους πεζών και ποδηλατών από σύγκρουση με οχήματα. Από τότε, οι Αρχές προσπαθούν να διατηρήσουν αυτό το επίτευγμα και να το επεκτείνουν.
Η βασική αλλαγή προήλθε από μακροπρόθεσμες πολιτικές βιώσιμης κινητικότητας, βασισμένες σε ανάλυση δεδομένων και στοχευμένο αστικό σχεδιασμό. Σημαντικό ρόλο έπαιξε η αναμόρφωση του αστικού τοπίου: στενότεροι δρόμοι, προσθήκη δέντρων και στοιχείων που «επιβραδύνουν» τους οδηγούς, δημιουργώντας μια ήπια ψυχολογική πίεση που τους κάνει πιο προσεκτικούς.
Όπως λέει ο Ουτριάνεν, το ζητούμενο ήταν να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον όπου ο οδηγός δεν νιώθει "βασιλιάς του δρόμου" αλλά ένας ακόμα χρήστης σε έναν χώρο με ζωή, ανθρώπους και ευθύνες.