Ευανθία Μπουρνιά: «Νιώθω ευλογημένη που ακολουθώ αυτόν τον δρόμο στον αθλητισμό» (vid)

Η Ευανθία Μπουρνιά μετατράπηκε στο τέλος της περασμένης εβδομάδας σε ένα από τα κεντρικά πρόσωπα της ελληνικής αποστολής στους Ευρωπαϊκούς Αγώνες Νέων Αθλητών με Αναπηρία.

Με ένα χρυσό και δύο χάλκινα μετάλλια τίμησε στον μέγιστο βαθμό την παρα-επιτραπέζια αντισφαίριση και γενικότερα το παραολυμπιακό κίνημα της χώρας κι έδειξε ξεκάθαρα, άλλη μια φορά, το ταλέντο και την εξαιρετική προοπτική της για το μέλλον.

Στην Κωνσταντινούπολη έφτασε σε προσωπικό ρεκόρ με θέση ανάμεσα στους νικητές σε όλα τα αγωνίσματα, αλλά στα 19 της χρόνια είχε ήδη μεγάλες διεθνείς διακρίσεις με χάλκινο μετάλλιο σε Παγκόσμιο και Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα γυναικών (στο απλό), ασημένιο στους αμέσως προηγούμενους European Para Youth Games το 2022 (στο ομαδικό, που δεν υπήρχε φέτος) και φυσικά μετάλλια σε διάφορα τουρνουά της ITTF.

Δείτε Επίσης

ΣΕΦ: Με διάταξη του νομοσχεδίου το πινγκ πονγκ παραμένει για έναν ακόμα χρόνο

Η Ε.Φ.Ο.Επ.Α. και το κανάλι gre78.tv στο youtube συνεργάστηκαν μία ακόμα φορά σε θέμα WEB TV κι έδωσαν… εικόνα και μικρόφωνο στην πρωταθλήτρια της κλάσης 3 με αμαξίδιο για να… συστηθεί και να μιλήσει αναλυτικά για τις δραστηριότητές της. Θα διαπιστώσετε ότι δεν είναι αξιοθαύμαστη μόνο για τις δεξιότητες και την αντίληψη στο τραπέζι, που την έχουν καθιερώσει ως αθλήτρια διεθνούς εμβέλειας, αλλά και για την παράλληλη επιτυχία της στις σπουδές, την αγάπη και το πάθος της γι’ αυτό που κάνει, την πολύ αισιόδοξη ματιά στα πράγματα και τη φιλοσοφία της για τη ζωή.

«Νιώθω τυχερή, νιώθω ευλογημένη, που ακολουθώ αυτόν τον δρόμο στον αθλητισμό και δεν παραπονιέμαι καθόλου. Έχω φτάσει σε αυτές τις επιτυχίες, έχω ταξιδέψει σε τόσα μέρη, έχω γνωρίσει τόσους ανθρώπους, έχω νιώσει τόσα συναισθήματα. Και το μήνυμά μου προς όλα τα άτομα με αναπηρία είναι να βάζουν πολύ υψηλούς στόχους, να επιζητούν το μέγιστο. Το «δεν γίνεται» να το πει κάποιος, που δεν μπορεί να το κάνει», σημειώνει η γεννημένη και μεγαλωμένη στην Καλαμάτα, πρωταθλήτρια, η οποία από μικρή έμαθε να παλεύει και να ισορροπεί με τα θέματα υγείας, που της παρουσιάστηκαν.

Η Ευανθία Μπουρνιά ομολογεί ότι είναι όνειρο η συμμετοχή σε Παραολυμπιακούς Αγώνες. Υμνεί τη μητέρα της Κατερίνα, που είναι πάντα και σε όλα δίπλα της, αναφέρεται στις σοβαρές δυσκολίες, τις οποίες αντιμετωπίζει για να κάνει ποιοτικές προπονήσεις, όπως και στα μεγαλύτερα αγωνιστικά εμπόδια, που συναντά στη διεθνή σκηνή από τη στιγμή, που βρέθηκε από την κλάση 1 στην κλάση 3.

«Στην Ελλάδα δεν υπάρχει το οργανωμένο πλαίσιο, που βλέπω στο εξωτερικό κι αυτή είναι η μεγαλύτερη δυσκολία για να εξελίξω τις βάσεις μου. Βλέπω συναθλήτριές μου στο εξωτερικό να έχουν πίσω τους επιτελείο προπονητών και σπάρινγκ προπόνησης, να έχουν 20-25 αμαξίδια για προπόνηση, κάτι που βοηθάει πολύ. Όταν εγώ δεν μπορώ να βρω άλλο αμαξίδιο να προπονηθώ και απλά πάω 4-5 τουρνουά τον χρόνο για να παίξω εκεί με αμαξίδια καταλαβαίνετε τη διαφορά.

Μου έχουν πει να πάω για εγκατάσταση στο εξωτερικό και τότε σίγουρα θα έρθει μεγαλύτερη αγωνιστική πρόοδος, αλλά τέτοια αλλαγή δεν μπορεί να γίνει λόγω της ζωής μου εδώ», υπογραμμίζει σε άλλο σημείο, ενώ βέβαια τονίζει ότι έχει απόλυτη ανάγκη τη στήριξη από χορηγούς.

«Δεν είχα ποτέ κάτι σταθερό σε χορηγία, απλά δωρεές μού έκαναν στο ξεκίνημα της παρουσίας μου σε διεθνή τουρνουά. Βλέπω πάντως, ότι υποψήφιοι χορηγοί προσεγγίζουν αθλητές και από τον χώρο των ατόμων με αναπηρίες, αυτό είναι κάτι που χρειάζομαι και προσωπικά ώστε να μπορώ τουλάχιστον να καλύπτω τα έξοδα για πέντε-έξι διεθνή τουρνουά τον χρόνο».