Άρης: Το 4-4-2, τα κενά στον άξονα και η ανάγκη για plan B

Άρης: Το 4-4-2, τα κενά στον άξονα και η ανάγκη για plan B

Άρης: Το 4-4-2, τα κενά στον άξονα και η ανάγκη για plan B

bet365

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης.
Προσθήκη του gazzetta.gr στην Google
Ο Γιώργος Στράντζαλης γράφει για την ανασταλτική ισορροπία του Άρη και εξηγεί γιατί τα δύσκολα ματς που έρχονται απαιτούν μεγαλύτερη τακτική ευελιξία.

Το πρώτο γκρουπ προπονήσεων στη διάρκεια της διακοπής έδωσε στον Μιχάλη Γρηγορίου κάτι που δεν υπάρχει εύκολα μέσα στην αγωνιστική ρουτίνα: συγκεκριμένο χρόνο για συγκεκριμένες διορθώσεις. Μεγάλο κομμάτι αυτής της δουλειάς στράφηκε στην ανασταλτική λειτουργία.

Καθόλου τυχαία, αφού οι αριθμοί εξηγούν και το γιατί. Στα τελευταία πέντε παιχνίδια ο Άρης δέχθηκε επτά γκολ, δηλαδή 1,4 ανά αγώνα. Την ίδια στιγμή, όμως, πέτυχε 11, με μέσο όρο 2,2 γκολ και σαφώς μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα σε σχέση με το ξεκίνημα της σεζόν, όταν χρειαζόταν σχεδόν 15 τελικές προσπάθειες για να βρει ένα γκολ. Άρα το ζητούμενο ενόψει της επανέναρξης του Πρωταθλήματος δεν είναι να χαλάσει αυτό που βελτιώθηκε. Είναι να βρεθεί καλύτερη τακτική ισορροπία.

Το 4-4-2 του Γρηγορίου έχει δώσει στον Άρη μεγαλύτερη επιθετική παρουσία, δύο παίκτες κοντά στην περιοχή και τη δυνατότητα να πιέζει πιο ψηλά. Αυτό έχει βοηθήσει σημαντικά στην παραγωγικότητα, αλλά παράλληλα εμπεριέχει ένα συγκεκριμένο ρίσκο. Όταν η πρώτη πίεση σπάσει ή η κατοχή χαθεί εύκολα, ο αντίπαλος βρίσκει χώρους στον άξονα και μπορεί να φτάσει γρήγορα πάνω στην τελευταία γραμμή. Η επιλογή του ψηλού πρέσινγκ προϋποθέτει σωστές αποστάσεις μεταξύ των γραμμών, άμεσες αντιδράσεις μετά την απώλεια και αποτελεσματική κάλυψη των χώρων. Εκεί βρίσκεται ένα μεγάλο μέρος του φετινού ανασταλτικού προβλήματος και εκεί καλείται να επιμείνει ο Γρηγορίου.

Ο Ράτσιτς, για παράδειγμα, είναι ποδοσφαιριστής με ποιότητα, μεταφορά μπάλας, δημιουργία και κάθετο παιχνίδι. Δεν είναι όμως ο παίκτης που από τη φύση του θα λειτουργήσει ως «κόφτης» όταν χαθούν οι ισορροπίες. Ο Χόνγκλα, από την άλλη, καλείται αρκετές φορές να καλύψει πολύ μεγάλο χώρο, ειδικά απέναντι σε ομάδες που τοποθετούν έναν παίκτη περισσότερο στον άξονα.
Αν οι βοήθειες από τους επιθετικούς και τα άκρα δεν έρθουν εγκαίρως, ο Άρης μένει εκτεθειμένος ακριβώς στο σημείο όπου δεν έχει την πολυτέλεια πολλών επιλογών.

 

Το ίδιο ισχύει και πιο πίσω. Ο Φαμπιάνο είναι ο ηγέτης της άμυνας, αλλά στα 35 του χρειάζεται συγκεκριμένη διαχείριση μέσα στην εβδομάδα για να παραμένει στο απαιτούμενο επίπεδο ενέργειας. Ο Σούταλο έχει παρουσιάσει μεταπτώσεις, ενώ ο Γένσεν μπορεί να δώσει λύση ως κεντρικός αμυντικός. Το γεγονός όμως ότι χρειάζεται να χρησιμοποιείται εκεί δείχνει περισσότερο το πρόβλημα παρά τη λύση.

Γι' αυτό και η βελτίωση δεν μπορεί να περιοριστεί σε μία γενική απαίτηση του τύπου «να αμυνθεί καλύτερα η ομάδα». Χρειάζεται καλύτερη δομή. Ενδεχομένως και μία διαφορετική «τακτική απάντηση» όταν το απαιτούν οι συνθήκες.

Ο Μιχάλης Γρηγορίου
Ο Μιχάλης Γρηγορίου

Το δεύτερο σχέδιο γίνεται πλέον αναγκαίο

Ο Άρης δεν έχει κανέναν λόγο να εγκαταλείψει το 4-4-2 που τον έκανε πιο επιθετικό και παραγωγικό. Χρειάζεται όμως ν’ αποκτήσει και μία δεύτερη εκδοχή. Ένα σχήμα, ίσως, με τρίτο χαφ μπορεί σε συγκεκριμένα παιχνίδια -ή ακόμη και σε συγκεκριμένα διαστήματα ενός αγώνα- να προστατεύσει καλύτερα τον άξονα χωρίς να αλλάξει συνολικά η φιλοσοφία της ομάδας.

Εδώ μπαίνει φυσικά και το ζήτημα των προσώπων. Με βάση το υπάρχον ρόστερ, οι επιλογές για έναν διαφορετικό σχηματισμό είναι συγκεκριμένες, με Γαλανόπουλο, Ντέλε-Μπασίρου ή ακόμη και τον Γένσεν να μπορούν να εξυπηρετήσουν διαφορετικές απαιτήσεις. Σε δεύτερο χρόνο ενδέχεται να προστεθούν και νέα δεδομένα, είτε μέσα από την επιστροφή του Μόντσου, εφόσον αποφασιστεί η παραμονή του στο ρόστερ, είτε μέσα από τον μεταγραφικό σχεδιασμό του Ιανουαρίου.

Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο Γρηγορίου ετοιμάζεται να αλλάξει το βασικό αγωνιστικό του σχέδιο. Η έμφαση όμως που δίνεται στην ανασταλτική λειτουργία, σε συνδυασμό με το πρόγραμμα που ακολουθεί, κάνει λογικό να προετοιμάζεται και μία πιο «σφιχτή» εναλλακτική. Και το timing δεν είναι τυχαίο. Με την επανέναρξη του Πρωταθλήματος και την έξοδο στην Τρίπολη αρχίζει ένα πολύ πιο απαιτητικό κομμάτι της σεζόν. Ακολουθούν Ολυμπιακός, ΑΕΚ και ΠΑΟΚ στο «Κλεάνθης Βικελίδης», αλλά και Παναθηναϊκός και Ηρακλής εκτός έδρας.

Εκεί οι συνθήκες δεν θα είναι ίδιες. Ο Άρης δεν θα μπορεί σε όλα τα παιχνίδια να πιέζει με την ίδια ένταση, να αφήνει τους ίδιους χώρους πίσω από τη μεσαία γραμμή ή να θεωρεί δεδομένο ότι θα έχει συνεχώς την πρωτοβουλία. Σε κάποια θα χρειαστεί περισσότερη υπομονή, σε άλλα μεγαλύτερη προστασία του άξονα και πιθανότατα θα υπάρξουν 90λεπτα στα οποία θα πρέπει να αλλάξει προσέγγιση ακόμη και κατά τη διάρκειά τους.

Από την προηγούμενη διακοπή μέχρι σήμερα ο Άρης βρήκε τρόπο να γίνει πιο επικίνδυνος στο επιθετικό τρίτο. Το επόμενο βήμα είναι να μάθει πότε πρέπει να διατηρεί αυτή την επιθετικότητα και πότε να αλλάζει τις ισορροπίες του χωρίς να χάνει την δομή του και να μένει εκτεθειμένος. Γιατί οι ομάδες που θέλουν να κοιτάξουν ψηλότερα δεν κρίνονται μόνο από το αν έχουν ένα καλό σχέδιο. Κρίνονται και από το αν έχουν δεύτερο όταν το πρώτο δεν αρκεί.

@Photo credits: INTIME
 

Διάβασε όλα τα τελευταία νέα της αθλητικής επικαιρότητας. Μάθε για όλους τους live αγώνες σήμερα και δες τις αθλητικές μεταδόσεις της ημέρας και της εβδομάδας μέσα από το υπερπλήρες Πρόγραμμα TV του Gazzetta. Ακολούθησέ μας και στο Google News.

Γιώργος Στράντζαλης
Γιώργος Στράντζαλης