Αρης: Πέρασε από την αντίδραση στην πραγματική προοπτική

Πριν από τη διακοπή του Πρωταθλήματος, ο Μιχάλης Γρηγορίου είχε ουσιαστικά ζητήσει χρόνο και είχε δεσμευτεί ότι ο Άρης θα παρουσιαστεί καλύτερος. Τρία παιχνίδια αργότερα, μετά και το 3-1 επί του Ατρόμητου στο «Κλεάνθης Βικελίδης», δεν χρειάζεται πλέον να στηριχθεί στα λόγια. Η ομάδα του αρχίζει να του δίνει επιχειρήματα μέσα στο γήπεδο.

Η τρίτη συνεχόμενη νίκη δεν ήρθε απλώς επειδή ο Άρης ήταν πιο αποτελεσματικός. Ήρθε μέσα από ένα πρώτο ημίχρονο που είχε σχεδόν όλα όσα θέλει να βάλει ο προπονητής του στη φετινή ομάδα. Ένταση, κίνηση χωρίς την μπάλα, πίεση ψηλά, ταχύτητα στην κυκλοφορία και κυρίως καθαρό μυαλό στις στιγμές που έπρεπε να χτυπήσει. Το 73% κατοχής, οι πέντε τελικές, οι τέσσερις προς την εστία και τα τρία γκολ στο πρώτο μέρος περιγράφουν καλά την εικόνα. Αλλά δεν είναι οι αριθμοί το πιο σημαντικό. Το πιο σημαντικό είναι ότι ο Άρης αρχίζει να αποκτά λογική.

Για τρίτο διαδοχικό παιχνίδι ο Γρηγορίου επέμεινε και επένδυσε στην ίδια ενδεκάδα και πλέον φαίνεται ξεκάθαρα τι προσπαθεί να δημιουργήσει. Υπάρχουν ρόλοι που γίνονται πιο σαφείς, συνεργασίες που αποκτούν συνέχεια και παίκτες που αρχίζουν να πατούν καλύτερα πάνω σε όσα ζητά η ομάδα. Η δεξιά πλευρά είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ο Γκαρέ κινείται περισσότερο προς τον άξονα, ο Πετρίς παίρνει όλη την πλευρά και το τρίτο γκολ του Άρη ήταν σχεδόν η ιδανική αποτύπωση αυτής της λειτουργίας.

Ο Ράσιτς επέστρεψε σε καλή εμφάνιση, ο Χόνγκλα έδωσε ξανά ισορροπία, ο Φαμπιάνο παραμένει σημείο αναφοράς, ενώ Καντεβέρε και Κουαμέ επιβεβαίωσαν πόσο σημαντικοί είναι και χωρίς την μπάλα.

Ο ίδιος ο Γρηγορίου στάθηκε μετά το παιχνίδι στην πρώτη ζώνη πίεσης και στη δουλειά που κάνουν οι δύο επιθετικοί εκεί. Αυτό είναι ίσως και το μεγαλύτερο κέρδος. Ο Άρης δεν περιμένει πλέον μόνο από μία καλή ατομική ενέργεια για να βρει γκολ ή να αλλάξει ένα παιχνίδι. Αρχίζει να δημιουργεί καταστάσεις μέσα από τη λειτουργία του.

Φυσικά, δεν έγιναν όλα ιδανικά μέσα από τρία παιχνίδια. Σε ακόμη ένα ματς, η ομάδα είχε πολύ καλύτερο πρώτο από δεύτερο ημίχρονο. Μετά το 55’-60’ η ένταση έπεσε και ο Άρης πέρασε περισσότερο σε λογική διαχείρισης. Ο Γρηγορίου υποστήριξε ότι η ομάδα του δεν έχασε τον έλεγχο και σε μεγάλο βαθμό έχει δίκιο, αφού ο Ατρόμητος δεν κατάφερε να δημιουργήσει πραγματικό κίνδυνο. Παρόλα αυτά, η διαφορά έντασης ανάμεσα στα δύο ημίχρονα παραμένει ένα σημείο που πρέπει να διορθωθεί σταδιακά. Εδώ βέβαια πρέπει να βάλουμε την υποσημείωση ότι ο Άρης έχει και μεσοβδόμαδα υποχρεώσεις και μάλιστα ένα απαιτητικό παιχνίδι στο ΟΑΚΑ για τον θεσμό του Κυπέλλου. Το ίδιο ισχύει βέβαια και για ορισμένες αμυντικές αντιδράσεις. Στο γκολ του Ατρόμητου, για παράδειγμα, ανεξάρτητα από το καθαρό χέρι του Μάγκνουσον που προηγήθηκε, Πετρίς και Σούταλο δεν λειτούργησαν σωστά. Σε πιο απαιτητικά παιχνίδια, τέτοιες λεπτομέρειες κοστίζουν περισσότερο.

Η συνολική εικόνα, όμως, είναι ξεκάθαρα θετική. Ο Άρης έκανε το 3/3, ανέβηκε στην 4η θέση της βαθμολογίας και βρίσκεται πλέον πέντε βαθμούς μακριά από την κορυφή. Δεν χρειάζεται να δημιουργήσει κανείς υπερβολικές προσδοκίες ούτε να βγάλει συμπεράσματα μέσα στον Οκτώβριο. Όμως η ομάδα δίνει πατήματα και έχει πλέον την ευκαιρία να αλλάξει εντελώς τη συζήτηση γύρω από τη φετινή σεζόν και το πραγματικό επίπεδο ανταγωνιστικότητάς της.

Το παιχνίδι Κυπέλλου της Τετάρτης, με τον Παναθηναϊκό, στο ΟΑΚΑ είναι μία ξεχωριστή και πολύ απαιτητική δοκιμασία. Στο Πρωτάθλημα, όμως, πριν από την επόμενη διακοπή ακολουθεί: εκτός έδρας ο Λεβαδειακός, που ακόμη αναζητά την πρώτη του νίκη και ο Παναιτωλικός στο «Κλεάνθης Βικελίδης».

Αν ο Άρης συνεχίσει να επενδύει στο μομέντουμ, να μεγαλώνει τα καλά του διαστήματα και να περιορίζει τις μεταπτώσεις του, τότε σε λίγες εβδομάδες μπορεί να έχει αλλάξει ολόκληρο το πλαίσιο μέσα στο οποίο αξιολογείται.

Πριν από τη διακοπή το ερώτημα ήταν αν μπορεί να παρουσιάσει κάτι καλύτερο. Τώρα το ερώτημα αρχίζει να γίνεται διαφορετικό: Πόσο πιο ανταγωνιστικός μπορεί πραγματικά να γίνει αυτός ο Άρης;

ΥΓ: Η συζήτηση για τη διαιτησία δεν μπορεί να περάσει στα ψιλά. Ο Άρης είχε ήδη εκφράσει δημόσια στο παρελθόν σοβαρές ενστάσεις τόσο για τον Τσιμεντερίδη όσο και για τον Κουμπαράκη, επομένως οι συγκεκριμένοι ορισμοί προκάλεσαν εύλογη ανησυχία πριν καν ξεκινήσει το παιχνίδι. Και όσα συνέβησαν δεν βοήθησαν να σβήσει αυτή η καχυποψία. Στο γκολ του Ατρόμητου η φάση ξεκινά από ξεκάθαρη επαφή της μπάλας με το χέρι του Μάγκνουσον και το τέρμα μέτρησε κανονικά, ενώ στο 37’ ακυρώθηκε το γκολ του Γκαρέ για χέρι, παρότι το χέρι του Αργεντινού ήταν κολλημένο στο σώμα. Ο ίδιος ο Γρηγορίου μετέφερε μετά το τέλος ότι ο διαιτητής του χαρακτήρισε «ακούσιο» το πρώτο χέρι, γεγονός που έκανε ακόμη πιο έντονο το ερώτημα για τα διαφορετικά κριτήρια. Ο Άρης κέρδισε και δεν έχει λόγο να ψάξει άλλοθι. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τέτοιες διαιτητικές αποφάσεις πρέπει να περνούν χωρίς κριτική.