ΑΕΚ: Η αύρα και η δύναμη της Νέας Φιλαδέλφειας μέσα από τα μάτια του Νίκολιτς

Το μεγάλο ενδιαφέρον που προσέλκυσε η παρουσία του Μάρκο Νίκολιτς αυτές τις μέρες στην πατρίδα του απέδειξε για ακόμα μια φορά το δυνατό όνομα που έχει στη Σερβία και το πόσο σοβαρά αντιμετωπίζουν τη γνώμη του. Ήταν βασικός ομιλητής σε ποδοσφαιρικό φόρουμ στο Βελιγράδι, έδωσε συνεντεύξεις, ενώ μην ξεχνάμε ότι τα σερβικά Μέσα έχουν έρθει για να μιλήσουν μαζί του και στην Αθήνα και γενικότερα ακολουθούν συνεχώς τις επιτυχίες του.

Είπε πολλά και ενδιαφέροντα ο Νίκολιτς αυτές τις μέρες στη Σερβία, αλλά αξίζει να σταθεί κανείς πρώτα απ' όλα στις όμορφες ιστορίες που περιέγραψε και στο περιστατικό που του έκανε πιο πολύ εντύπωση και το οποίο αποκάλυψε από τη Νέα Φιλαδέλφεια. Περιγραφές που αντανακλούν όλη τη δύναμη που παίρνει η ΑΕΚ από τότε που γύρισε σπίτι της.

«Βγαίνει λοιπόν μια γιαγιά, σίγουρα πάνω από 70 ετών. Βγαίνει με την ποδιά του σπιτιού, σαν να άφησε την κατσαρόλα πάνω στην κουζίνα, και κατεβαίνει στη γωνία. Μαζί της κατεβαίνει ο γιος της ή δεν ξέρω ακριβώς ποιος και μαζί του κατεβαίνουν περίπου τέσσερις γενιές, με τα μικρά τους παιδιά. Όλοι υποστηρίζουν την ομάδα. Μάλιστα, σε δύο περιπτώσεις αυτή η γιαγιά ήταν στη γωνία ακόμα και με καπνογόνο»!

Αυτό το περιστατικό σε συνδυασμό με το πώς μετέφερε τις εικόνες που ο ίδιος βλέπει κάθε φορά με την άφιξη του πούλμαν πριν τα εντός έδρας παιχνίδια είναι εκείνο ακριβώς που είχε λείψει στην ΑΕΚ για δύο δεκαετίες μέχρι να γυρίσει στην παραδοσιακή της γειτονιά. Δεν είναι καθόλου τυχαία άλλωστε η χρησιμοποίηση του ρήματος «ανατριχιάζω» από τον Νίκολιτς, καθώς έφερνε στο μυαλό του όσα ζει στον ένα χρόνο και κάτι στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Τα κιτρινόμαυρα στενά, η γιορτή ώρες πριν τα παιχνίδια στα μαγαζιά εστίασης γύρω από το γήπεδο, ο κόσμος στην πλατεία του Αετού, οι παρέες που συναντιούνται φορώντας κιτρινόμαυρες φανέλες και με το κασκόλ στο λαιμό, αποτελούν αυτήν την αύρα που μεταφέρεται στη συνέχεια μέσα στις εξέδρες και δημιουργεί την ξεχωριστή ατμόσφαιρα της Νέας Φιλαδέλφειας που δεν τη συναντάς σε άλλο γήπεδο.

Όλα όσα περιέγραψε ο Νίκολιτς είναι αυτά που αποτυπώνονται και στις σκέψεις του κάθε παίκτη της ΑΕΚ κάθε φορά που η αποστολή φτάνει στη Νέα Φιλαδέλφεια για τον αγώνα. Είναι η ατμόσφαιρα που έλειπε τόσο από την ομάδα όσο και από τον κόσμο, αλλά για πέμπτη σεζόν πλέον έχει γίνει η αγαπημένη συνήθεια σε κάθε εντός έδρας παιχνίδι.

Οι αριθμοί άλλωστε είναι αμείλικτοι και αντικατοπτρίζουν από μόνοι τους τη δυναμική του γηπέδου της ΑΕΚ. Από τότε που άνοιξε τις πύλες του σε 97 επίσημα παιχνίδια σε Ελλάδα και Ευρώπη η ΑΕΚ μετράει 71 νίκες, 15 ισοπαλίες και 11 ήττες με σύνολο τερμάτων 211-56. Και το 100ο παιχνίδι πλησιάζει που θα είναι μάλιστα ιδιαίτερο απέναντι στη Βασίλισσα Ρεάλ Μαδρίτης.

Επιστρέφοντας στα λεγόμενα του Νίκολιτς, μέσα από τα όσα είπε ο Σέρβος κόουτς της ΑΕΚ στην πατρίδα του επιβεβαιώθηκε για πολλοστή φορά η μεγάλη φιλοδοξία που έχει και η νοοτροπία νικητή που τον διακρίνει. Προφανώς και δεν χρειαζόταν να μιλήσει εκεί για αυτό προκειμένου να το διαπιστώσουμε, καθώς με το που είχε κατακτήσει τον τίτλο τον περασμένο Μάιο ήδη σκεφτόταν την επόμενη σεζόν και πώς η ΑΕΚ θα παραμείνει στην κορυφή.

«Ο καθένας από εμάς πρέπει πάντα να προσπαθεί να κερδίζει, όχι μόνο στο ποδόσφαιρο, αλλά ακόμη και όταν παίζει χαρτιά», είπε ο Νίκολιτς, δείχνοντας για ακόμα μια φορά το πόσο σημαντικό είναι για τον ίδιο να διατηρεί την ίδια δίψα για πρωταθλητισμό. Άλλωστε αυτός ήταν εξ αρχής και ο πρωταρχικός του στόχος για τη φετινή σεζόν στην ΑΕΚ. Μπορεί η πρόκληση της συμμετοχής στο Champions League να ήταν τεράστια και να εξιτάρει τους πάντες, προφανέστατα και τον ίδιο τον Νίκολιτς, ωστόσο ο Σέρβος τεχνικός από την έναρξη της προετοιμασίας αυτό που τονίζει και ξανατονίζει στους ποδοσφαιριστές του είναι ότι η κατάκτηση του δεύτερου σερί τίτλου αποτελεί προτεραιότητα.

Τέλος, μέσα από τα λόγια του φάνηκε και η δυνατή σχέση που θέλει να αναπτύσσει με τους παίκτες του. Τόσο στην περίπτωση του Βίντα, όπου περιέγραψε τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να παίρνει προς όφελος της ομάδας τα ηγετικά του χαρακτηριστικά ασχέτως αν βρίσκεται στην ενδεκάδα ή στον πάγκο, όσο και σε εκείνη του Γιόβιτς. Γιατί μπορεί να είπε ότι η εμπιστοσύνη με την οποία τον περιέβαλε όλη η ομάδα να ήταν αυτή που τον αναγέννησε, ωστόσο η παρουσία του Σέρβου προπονητή στον πάγκο ήταν καθοριστική ώστε ένας παίκτης τέτοιου επιπέδου να πειστεί να έρθει στην Ελλάδα και να κάνει τη διαφορά με την κλάση του.