Αρης: Η περίπτωση Αλφαρέλα δείχνει πόσο άλλαξε ο ανταγωνισμός

Ο Άρης έχει μπει στην τελική φάση της διαμόρφωσης του ρόστερ του και, παράλληλα με τις τελευταίες μεταγραφικές κινήσεις, «τρέχει» πλέον και το κομμάτι της αποσυμφόρησης.

Το ρόστερ παραμένει πολυπληθές, σε σημείο που ο Μιχάλης Γρηγορίου, στην καθημερινότητα της ομάδας, έχει να διαχειριστεί σχεδόν τρεις ενδεκάδες, και τις τελευταίες ημέρες έχει ενταθεί η προσπάθεια του Ρούμπεν Ρέγες ώστε να βρεθούν λύσεις για ποδοσφαιριστές που, με τα σημερινά δεδομένα, δύσκολα θα έχουν τον χρόνο συμμετοχής που θα επιθυμούσαν. Τάσος Δώνης, Κώστας Γαλανόπουλος, Μιγκέλ Αλφαρέλα και Λόβρο Μάικιτς έχουν ενημερωθεί για την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, ενώ υπό προϋποθέσεις στην ίδια συζήτηση μπορεί να μπει και ο Ότμαν Μπουσαΐντ.

Η περίπτωση, ωστόσο, που αποτυπώνει περισσότερο από κάθε άλλη το πόσο έχει αλλάξει η εικόνα του Άρη είναι αυτή του Αλφαρέλα. Και όχι επειδή ο Γάλλος επιθετικός δεν έχει ποιότητα. Το αντίθετο.Σε διαφορετικές συνθήκες, αλλά και σε αρκετές ομάδες της Super League, ένας ποδοσφαιριστής με τα χαρακτηριστικά και το βιογραφικό του θα μπορούσε να έχει βασικό ρόλο. Στον σημερινό Άρη, όμως, η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική, ειδικά από τη μέση και μπροστά.

Το παιχνίδι με τον ΟΦΗ ήταν ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ο Γρηγορίου ξεκίνησε με Καντεβέρε στην κορυφή και Μανού Γκαρθία, Γκαρέ και Παλάσιος γύρω του. Κατά τη διάρκεια του αγώνα πέρασαν οι Μιρ, Κουαμέ και Γιαννιώτας, την ώρα που ο Λορέν Μορόν έμεινε στον πάγκο και ο Αλφαρέλα εκτός αποστολής.
Μόνο αυτή η εικόνα αρκεί για να περιγράψει το επίπεδο ανταγωνισμού που έχει δημιουργηθεί. Ο Μορόν, με ένα από τα μεγαλύτερα συμβόλαια του ρόστερ και δύο εξαιρετικά παραγωγικές σεζόν στο παρελθόν, βρίσκεται αυτή τη στιγμή πίσω από αρκετές επιλογές στην ιεραρχία της επίθεσης. Ο Αλφαρέλα ακόμη χαμηλότερα. Αυτό δεν είναι τόσο «πρόβλημα» όσο αποτέλεσμα της διαφοροποίησης του φετινού σχεδιασμού.

Ο Άρης έκανε πιο στοχευμένες κινήσεις, κράτησε κομμάτια του περσινού κορμού και πρόσθεσε παίκτες με διαφορετικά χαρακτηριστικά και ποιότητα, με συνέπεια ο Γρηγορίου να διαθέτει πλέον πραγματικές εναλλακτικές. Άλλοτε για να αλλάξει ρυθμό, άλλοτε για να διαφοροποιήσει σχηματισμό και άλλοτε απλώς για να ανεβάσει την ένταση στη διάρκεια του αγώνα μέσα από τον πάγκο.

Και κάπως έτσι δημιουργείται ένας «ευχάριστος πονοκέφαλος» για τον προπονητή, αλλά ένα διαφορετικό πρόβλημα για όσους βρίσκονται χαμηλότερα στην ιεραρχία. Ο Αλφαρέλα είναι θετικός στο ενδεχόμενο αποχώρησης, καθώς αντιλαμβάνεται ότι οι πιθανότητες για σταθερό χρόνο συμμετοχής είναι περιορισμένες. Το συμβόλαιό του κινείται κοντά στο μισό εκατομμύριο ευρώ και ο Άρης δεν θα ήταν αρνητικός στο ενδεχόμενο να απαλλαγεί από ένα σημαντικό μέρος της συγκεκριμένης δαπάνης, εφόσον φυσικά προκύψει λύση που θα ικανοποιεί όλες τις πλευρές. Υπάρχει ήδη ενδιαφέρον από την Τουρκία, ενώ στο κάδρο βρίσκονται και η Κύπρος αλλά και το ενδεχόμενο επιστροφής στην Πολωνία. Με αρκετές αγορές να κλείνουν άμεσα ωστόσο, οι επόμενες ημέρες μπορεί να είναι καθοριστικές. Πιο προχωρημένη, από την άλλη, δείχνει η περίπτωση του Τάσου Δώνη, ο οποίος έχει συμφωνήσει με το ΑΠΟΕΛ, χωρίς όμως να έχει ολοκληρωθεί ακόμη η αποχώρησή του από τον Άρη, καθώς απομένει να βρεθεί η χρυσή τομή για το συμβόλαιό του.

Το βασικό συμπέρασμα, πάντως, δεν βρίσκεται μόνο στην προσπάθεια να υπάρξουν αποχωρήσεις. Βρίσκεται στο γεγονός ότι ο Άρης έχει πλέον δημιουργήσει τέτοιο ανταγωνισμό μεσοεπιθετικά, ώστε ποδοσφαιριστές που σε διαφορετική συγκυρία θα είχαν σημαντικό ρόλο να δυσκολεύονται ακόμη και να μπουν στην πρώτη γραμμή των επιλογών. Και αυτό είναι ίσως η πιο καθαρή ένδειξη ότι η ποιότητα του ρόστερ έχει ανέβει αισθητά.